Andrzej Witko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Andrzej Witko
Ilustracja
Data urodzenia 1966
Tytuł naukowy profesor nauk humanistycznych
Alma Mater Papieska Akademia Teologiczna w Krakowie
Uczelnia Uniwersytet Papieski Jana Pawła II w Krakowie

Andrzej Wojciech Witko (ur. 1966[1]) – polski duchowny rzymskokatolicki, historyk sztuki i teolog, profesor nauk humanistycznych.

Życiorys[edytuj]

Święcenia kapłańskie przyjął w 1991 w Krakowie[1].

Ukończył studia na Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie[2]. W 1994 doktoryzował się w zakresie teologii na PAT w oparciu o pracę pt. Nabożeństwo do Miłosierdzia Bożego według bł. Faustyny Kowalskiej. Stopień doktora habilitowanego uzyskał w 2002 w Instytucie Sztuki PAN na podstawie rozprawy zatytułowanej Sztuka w służbie Zakonu Trójcy Świętej w siedemnastym i osiemnastym stuleciu. Tytuł profesora nauk humanistycznych otrzymał 14 sierpnia 2014[3].

W 1995 podjął pracę na Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie, przekształconej w 2009 w Uniwersytet Papieski Jana Pawła II. Na uczelni tej został w 2008 dyrektorem nowo powstałego Instytutu Historii Sztuki i Kultury. W jednostce tej objął również kierownictwo Katedry Historii Sztuki Nowożytnej[4].

W 2005 został członkiem Komisji Historii Sztuki PAU i Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych Św. Telma. W 2007 został członkiem Komitetu Nauk o Sztuce PAN oraz wszedł w skład rady naukowej Instytutu Sztuki PAN. W 2011 został członkiem czynnym Towarzystwa Naukowego KUL[4].

Specjalizuje się w historii sztuki nowoczesnej. Jego zainteresowania naukowe obejmują również ikonografię chrześcijańską, sztukę hiszpańską, duchowość w sztuce, kult Bożego Miłosierdzia, sztukę Krakowa oraz filozofię sztuki[2]. W 2000 otrzymał nagrodę im. ks. prof. Szczęsnego Dettloffa za wydaną we Włoszech pracę pt. Gesù Nazareno Riscattato. W 2004 został wyróżniony Nagrodą Prezesa Rady Ministrów za rozprawę habilitacyjną[4]. W marcu 2014 jego książka pt. Sewilskie malarstwo siedemnastego wieku. Od wizji mistycznych do martwych natur została nagrodzona w konkursie Krakowska Książka Miesiąca[5].

Wybrane publikacje[edytuj]

  • Gesù Nazareno Riscattato, Neapol 1999.
  • Trynitarze, Kraków 1999.
  • Święta Faustyna i Nabożeństwo do Miłosierdzia Bożego, Kraków 2001.
  • Sztuka w służbie Zakonu Trójcy Świętej w siedemnastym i osiemnastym stuleciu, Warszawa 2002.
  • Nabożeństwo do Miłosierdzia Bożego według świętej Faustyny Kowalskiej, wyd. 2 popr., Kraków 2004.
  • Święta Faustyna i Boże Miłosierdzie, wyd. 5 zm., Kraków 2004.
  • Iskra Bożego Miłosierdzia, Kraków 2009.
  • Anna Jantar, wyd. 2, Kraków 2012.
  • Sewilskie malarstwo siedemnastego wieku. Od wizji mistycznych do martwych natur, Kraków 2013.
  • 1001 rzeczy o Miłosierdziu Bożym i św. Faustynie, Kraków 2014.

Przypisy

  1. a b Ks. Andrzej Witko. wydawnictwopetrus.pl. [dostęp 2016-12-07].
  2. a b Nota biograficzna na stroni Instytutu Historii Sztuki i Kultury UPJPII. ihszik.whidk.upjp2.edu.pl. [dostęp 2016-12-07].
  3. Andrzej Witko w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI). [dostęp 2016-12-07].
  4. a b c Profil na stronie Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie. upjp2.edu.pl. [dostęp 2016-12-07].
  5. Wręczenie nagrody „Krakowska Książka Miesiąca”. lamelli.com.pl, 17 marca 2014. [dostęp 2016-12-07].