Ania Dąbrowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy piosenkarki. Zobacz też: Anna Dąbrowska.
Ania Dąbrowska
Ilustracja
Koncert w Sopocie (2009)
Imię i nazwisko Anna Monika Dąbrowska
Data i miejsce urodzenia 7 stycznia 1981
Chełm
Gatunki pop
Zawód wokalistka, kompozytorka, autorka tekstów, producent muzyczny
Aktywność od 2003
Wydawnictwo BMG, Sony BMG, Sony Music, Jazzboy Records
Strona internetowa

Ania Dąbrowska, właśc. Anna Monika Dąbrowska (ur. 7 stycznia 1981 w Chełmie) – polska wokalistka, kompozytorka i autorka tekstów.

Członkini Akademii Fonograficznej ZPAV[1]. Zadebiutowała w 2004 albumem Samotność po zmierzchu, który zdobył wysokie uznanie krytyki i publiczności. Wydawnictwo Kilka historii na ten sam temat z 2006 było jej pierwszym albumem nawiązującym do tradycji polskiej muzyki lat 60., co artystka kontynuowała na kolejnych dwóch płytach[2]. Ania wydała dotąd sześć albumów studyjnych, z których pięć trafiło na pierwsze miejsce listy sprzedaży OLiS w Polsce[3] i uzyskało status platynowych (Dla naiwnych marzycieli zdobył podwójną platynę)[4]. Jest jedną z najczęściej nominowanych artystek do Nagrody Muzycznej Fryderyk i obecnie ma na swoim koncie 34 nominacje w tym 9 wygranych statuetek[5]. Do 2011, łączna sprzedaż jej płyt w Polsce przekroczyła liczbę 250 tys. egzemplarzy[6]. Od kwietnia 2015 nagrywa dla Sony Music[7].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wykształcenie[edytuj | edytuj kod]

Jako nastolatka rozpoczęła edukację muzyczną. Będąc w liceum, uczyła się jednocześnie w szkole muzycznej w klasie kontrabasu[8]. Studiowała psychologię w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej w Warszawie.

Kariera muzyczna[edytuj | edytuj kod]

Przez pewien okres grała na gitarze basowej i była wokalistką zespołu 4 Pory RoQ, z którym brała udział w konkursach muzycznych. Wystąpiła m.in. na Festiwalu Poezji Śpiewanej i Festiwalu Piosenki Francuskiej. W 2002 uczestniczyła w programie rozrywkowym Polsatu Idol, w którym zajęła 8. miejsce. Następnie współpracowała z Andrzejem Smolikiem i Krzysztofem Krawczykiem, nagrywając chórki do ośmiu piosenek na płytę Krawczyka ...bo marzę i śnię. W 2003 została zaproszona do udziału w Projekcie SI 031, w ramach którego udzieliła się wokalnie w trzech piosenkach i wzięła udział w nagraniu teledysku „Trzynastka”. W tym samym roku do rozgłośni radiowych trafił jej pierwszy singel, „I See”, który zdobył jednak dość umiarkowaną popularność.

Ania Dąbrowska, 2008

Na początku 2004 wydała debiutancki album studyjny, zatytułowany Samotność po zmierzchu, wyprodukowany przez Bogdana Kondrackiego. Album dostał bardzo dobre recenzje, a jego premierę poprzedzał singel „Tego chciałam”, który stał się dużym przebojem. W tym samym roku wystąpiła w konkursie „Premier” na festiwalu w Opolu z utworem „Glory”. Kolejne przebojowe single, „Charlie, Charlie” i „Inna”, umocniły pozycję piosenkarki na polskim rynku muzycznym, a za nakład ponad 40 tys. egzemplarzy[9] debiutancka płyta jesienią uzyskała status złotej[10].

W 2005 zdobyła nagrodę As Empiku[11] oraz trzy Fryderyki[12]. Dzięki wysokiej sprzedaży debiutanckiego albumu wystąpiła latem podczas festiwalu TOPtrendy, gdzie wykonała trzy piosenki: „Tego chciałam”, „Tylko słowa zostały” i „Charlie, Charlie”.

W 2006 udzieliła się wokalnie na albumie pt. Unhappy Songs projektu Silver Rocket i pojawiła się gościnnie w dwóch teledyskach z tej płyty. W październiku wydała drugi solowy album pt. Kilka historii na ten sam temat, który był nawiązaniem do polskiej muzyki popularnej przełomu lat 60. i 70. XX wieku[8]. Pierwszy singel promujący album, „Trudno mi się przyznać”, zdobył dużą popularność, podobnie jak kolejny, „Czekam...”, wydany na początku 2007. Płyta dostała bardzo przychylne recenzje i osiągnęła jeszcze większy sukces niż poprzednia, uzyskując już półtora miesiąca po premierze miano platynowej[4] i rozchodząc się w ilości 50 tys. sztuk[9]. Dzięki sukcesowi drugiej płyty, wystąpiła w czołówce festiwalu TOPtrendy 2007. W tym samym roku zdobyła nagrodę w kategorii „Album roku” podczas gali Eska Music Awards i była nominowana do Europejską Nagrodę Muzyczną MTV dla najlepszego polskiego wykonawcy. W październiku 2007 rozpoczęła trasę koncertową, która zbiegła się z wydaniem dwupłytowej reedycji albumu pt. Kilka historii na ten sam temat.

Ania Dąbrowska, 2009

W czerwcu 2008 wydała trzeci album studyjny pt. W spodniach czy w sukience?, nad którą pracowała m.in. z Leszkiem Możdżerem i Danielem Bloomem. Krążek kontynuował zapoczątkowaną na poprzednim wydawnictwie tematykę retro i styl lat 60., co na tym etapie kariery Ani stało się znakiem rozpoznawczym jej twórczości. Album okazał się kolejnym sukcesem komercyjnym (po czterech dniach uzyskał status złotej płyty, ostatecznie pokrywając się platyną), a także artystycznym, choć opinie krytyków na temat płyty były podzielone. Na pierwszy utwór promujący album wybrano „Nigdy więcej nie tańcz ze mną”. Nagranie to odniosło duży sukces na listach przebojów, a w sierpniu artystka wzięła z tą piosenką udział w konkursie na Polski Hit Lata podczas Sopot Hit Festiwal[13]. Drugim singlem został tytułowy utwór „W spodniach czy w sukience”, a trzecim „Smutek mam we krwi”, natomiast album przekroczył nakład 50 tysięcy sztuk[14]. Jesienią wyruszyła w trasę sponsorowaną przez markę Nissan Micra.

W 2009 otrzymała osiem nominacji do Fryderyków 2009, ostatecznie nie zdobyła żadnej statuetki[15]. W czerwcu wystąpiła na festiwalu TOPtrendy 2009, plasując się na 3. miejscu wśród artystów, którzy w poprzednim roku sprzedali najwięcej płyt. Po raz czwarty otrzymała też nominację do nagrody MTV w kategorii „najlepszy polski wykonawca”. W tym samym roku nawiązała współpracę z francuską grupą Nouvelle Vague, z którą nagrała cover utworu „Johnny and MaryRoberta Palmera. Utwór ten pojawił się na polskiej edycji albumu pt. 3 Nouvelle Vague[16]. Jesienią wydała singel „Nigdy nie mów nigdy”, promujący film Wojciecha Pacyny o tym samym tytule.

Ania Dąbrowska podczas występu na gali „Bestsellery Empiku 2016”, luty 2017

W kwietniu 2010 odbyła się premiera czwartego albumu pt. Ania Movie, na którym znalazły się covery piosenek z klasycznych filmów i seriali. Według zapowiedzi, była to ostatnia płyta Dąbrowskiej utrzymana w stylu retro[17]. Album okazał się kolejnym sukcesem, utrzymując się przez siedem tygodni z rzędu na szczycie listy OLiS[18], i przekroczył nakład 50 tys. egzemplarzy[19]. Pierwszy teledysk powstał do piosenki „Bang Bang (My Baby Shot Me Down)” z repertuaru Cher, a drugi do „Silent Sigh” z filmu Był sobie chłopiec. Planowana na wiosnę trasa promocyjna została przesunięta na jesień i zimę 2010 z powodu katastrofy pod Smoleńskiem oraz stanu zdrowia piosenkarki[20].

W 2012 udzieliła się w piosence „Niebieski parasol” na solowym albumie Dziecko szczęścia Krzysztofa „Kielicha” Kieliszkiewicza, basisty zespołu Lady Pank. W październiku ukazał się piąty album studyjny wokalistki, zatytułowany Bawię się świetnie, który w niecałe dwa miesiące od premiery uzyskał status platynowej płyty[21]. Krążek promowany był przez utwory „Bawię się świetnie” i „Jeszcze ten jeden raz”.

4 marca 2016 wydała album pt. Dla naiwnych marzycieli[22]. W czerwcu 2016 na Krajowym Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu otrzymała nagrodę Super Jedynkę w kategorii Super Artystka Roku. Otrzymała również nominację w kategorii Album Roku. Pod koniec września 2016 otrzymała nominację do nagród MTV Europe Music Awards 2016 w kategorii Najlepszy polski wykonawca[23]. Na początku 2017 zaprezentowała singiel „Porady na zdrady (Dreszcze)”, promujący komedię romantyczną Ryszarda Zatorskiego Porady na zdrady. 10 listopada 2017 premierę miał jej pierwszy album kompilacyjny, zatytułowany The Best of, zawierający największe przeboje w dorobku artystki oraz premierowy singiel „Z Tobą nie umiem wygrać”. Singiel dotarł do 1. miejsca listy AirPlay, a sam album – do 3. miejsca listy OLiS. We wrześniu 2018 wydała singiel Serce nie sługa promujący film o tym samym tytule. W 2019 wystąpiła na 56. KFPP w Opolu, na koncercie „Od Opola do Opola”.

Pozostałe przedsięwzięcia[edytuj | edytuj kod]

Była jedną z trenerek w pierwszej edycji programu rozrywkowego TVP2 The Voice of Poland (2011)[24].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się 7 stycznia 1981 w Chełmie, ma siostrę. Gdy miała jedenaście lat, zmarł jej ojciec[25].

Ze związku z Pawłem Jóźwickim ma dwoje dzieci, Stanisława (ur. 2010)[26] i Melę (ur. 2013)[27].

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Dyskografia Ani Dąbrowskiej.

Albumy studyjne[edytuj | edytuj kod]

Albumy kompilacyjne[edytuj | edytuj kod]

Nagrody i nominacje[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Akademia fonograficzna :: Nagroda muzyczna – Fryderyk (Sekcja Muzyki Rozrywkowej) (pol.). zpav.pl. [dostęp 2010-10-03].
  2. Wywiad: Do niczego się nie naginam. Rozmowa z Anią Dąbrowską (pol.). Stopklatka.pl. [dostęp 2011-04-18].
  3. Ania – Music Charts (ang.). acharts.us. [dostęp 2013-03-27].
  4. a b Listy bestsellerów, wyróżnienia (Platynowe CD) (pol.). zpav.pl. [dostęp 2009-04-23].
  5. FRYDERYKOWY „TOP” (pol.). zpav.pl. [dostęp 2011-04-10].
  6. ANIA DĄBROWSKA, wokalistka (pol.). podprad.com.pl. [dostęp 2011-04-04].
  7. Ania Dąbrowska pod skrzydłami Sony Music – Medleyland.pl – popkultura bez spiny medleyland.pl, 7 kwietnia 2015 [dostęp 2016-08-10] (pol.).
  8. a b Ania Dąbrowska :: Biografia :: RMF FM (pol.). rmf.fm. [dostęp 2009-10-13].
  9. a b Ania Dąbrowska – brak biletów (pol.). Trojmiasto.pl. [dostęp 2009-06-21].
  10. Listy bestsellerów, wyróżnienia (Złote CD) (pol.). ZPAV. [dostęp 2009-04-23].
  11. Asy Empiku (pol.). wyborcza.pl, 2005-02-03. [dostęp 2009-10-13].
  12. Po trzy Fryderyki 2004 dla Ani Dąbrowskiej i Sidneya Polaka (pol.). Onet.pl, 2005-03-16. [dostęp 2009-10-13].
  13. Jaki będzie Polski Hit Lata 2008? (pol.). muzyczna.pl, 2008-08-08. [dostęp 2009-10-13].
  14. Paweł Kasa: Brutalna rzeczywistość sceny muzycznej (pol.). magazyntrendy.pl. [dostęp 2013-03-27].
  15. Mateusz Kołodziej: Fryderyki 2009 – porażka Dąbrowskiej, triumf alternatywy (pol.). axunarts.wordpress.com, 2009-04-21. [dostęp 2009-10-23].
  16. Ania wśród wielkich gwiazd! (pol.). Interia.pl, 2009-07-21. [dostęp 2009-07-21].
  17. Ania filmowo żegna się z retro (pol.). Interia.pl, 2010-02-19. [dostęp 2010-02-19].
  18. Oficjalna lista sprzedaży :: OLIS – Official Retail Sales Chart (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2010-04-10].
  19. Ania powraca na scenę (pol.). www.cgm.pl. [dostęp 2010-10-23].
  20. Joanna Weryńska: Ania Dąbrowska: bycie mamą jest naprawdę fajne! (pol.). gazetakrakowska.pl, 2010-12-13. [dostęp 2011-04-18].
  21. KONKURS: Ania bawi się świetnie, bo już jest platynowa (pol.). barock.pl, 2012-12-06. [dostęp 2013-03-27].
  22. „Dla naiwnych marzycieli” – nowa płyta Ani Dąbrowskiej (pol.). wirtualnemedia.pl. [dostęp 2016-02-10].
  23. Nominowani do MTV EMA – Najlepszy Polski Artysta! (pol.). mtv.pl. [dostęp 2016-09-21].
  24. Krzysztof Lisowski: Dąbrowska, Kayah, Piasek i Nergal w jury „The Voice” TVP2 (pol.). wirtualnemedia.pl, 2011-08-01. [dostęp 2013-03-27].
  25. Wojciech Staszewski. Wolność uderza do głowy, ale nie boli. „Twój Styl”. 323 (6), s. 30–35, 2017-05-16. Wydawnictwo Bauer Sp. z o.o. Sp. k (pol.). 
  26. Ania Dąbrowska ma syna (pol.). Onet.pl, 2010-07-27. [dostęp 2010-09-01].
  27. Wiemy jak Dąbrowska nazwała córkę (pol.). afterparty.pl, 2013-04-03. [dostęp 2014-01-17].