Anna Brożek (filozof)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Anna Brożek (ur. 11 maja 1980 w Krakowie)[1] – polska pianistka i filozof, profesor nauk humanistycznych.

Anna Brożek

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 2003 ukończyła filozofię w Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie, a w 2004 studia pianistyczne w Akademii Muzycznej w Krakowie w klasie fortepianu prof. Andrzeja Pikula. W 2006 obroniła doktorat z filozofii na Uniwersytecie Warszawskim i została adiunktem w Zakładzie Semiotyki Logicznej Instytutu Filozofii Uniwersytetu Warszawskiego. W 2008 uzyskała na tymże uniwersytecie habilitację w zakresie nauk humanistycznych, a w 2015 – w Akademii Muzycznej w Krakowie habilitację w zakresie sztuki muzycznej. 28 lipca 2015 otrzymała tytuł profesora nauk humanistycznych[2]. Członek Rady Naukowej Collegium Invisibile[3]. Została wybrana do Akademii Młodych Uczonych PAN na kadencję 2016–2021. Laureatka Nagrody Narodowego Centrum Nauki za rok 2017 w obszarze nauk humanistycznych, społecznych i o sztuce[4].

Książki[edytuj | edytuj kod]

  • Symetria w muzyce - czyli o pierwiastku racjonalnym w komponowaniu dzieł muzycznych (2004)
  • Principia musica. Logiczna analiza terminologii muzycznej (2006)
  • Wprowadzenie do metodologii dla studentów teorii muzyki i muzykologii (2007)
  • Pytania i odpowiedzi. Tło filozoficzne, teoria, zastosowania praktyczne (2007)
  • Kazimierz Twardowski w Wiedniu (2010)
  • Fakty i artefakty (2010)
  • (Z Jackiem Jadackim) Fryderyk Chopin: środowisko społeczne - osobowość - światopogląd - założenia twórcze (2010) [wersja angielska - Frederick Chopin: social background - personality - worldview - artistic principles (2011); wersja francuska - Frédéric Chopin: son milieu social - sa personnalité - sa vision du mond - ses principes de création artistique (2011)]
  • (Z Jackiem Jadackim i Marianem Przełęckim) W poszukiwaniu najwyższych wartości. Rozmowy międzypokoleniowe (2011)
  • Kazimierz Twardowski. Die Wiener Jahre (2011)
  • Theory of questions. Erotetics through the prism of its philosophical background and practical applications (2011)
  • Teoria imperatywów i jej zastosowania (2012)
  • (Z Bartoszem Brożkiem i Jerzym Stelmachem) Fenomen normatywności (2013)
  • Obraz duszy polskiej w mazurkach Romana Maciejewskiego (2014)
  • Kazimierz Twardowski we Lwowie (2016)[5]
  • Piękno i prawda. Esej o relacjach między sztuką i nauką [e-book] (2017)
  • (Z Marcinem Będkowskim, Alicją Chybińską, Stepanem Ivanykiem i Dominikiem Traczykowskim) Antyirracjonalizm. Metody filozoficzne w Szkole Lwowsko-Warszawskiej (2020)
  • Analiza i konstrukcja. O metodach badania pojęć w Szkole Lwowsko-Warszawskiej (2020)

Płyty[edytuj | edytuj kod]

  • Roman Maciejewski. Wszystkie mazurki fortepianowe [Complete Piano Mazurkas] (Sarton, 2011)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. CV, web.archive.org [dostęp 2021-12-22] [zarchiwizowane z adresu 2016-03-15].
  2. M.P. z 2015 r. poz. 798
  3. Collegium Invisibile (pol.). ci.edu.pl. [dostęp 2017-11-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-11-05)].
  4. Laureaci Nagrody NCN 2017 | Narodowe Centrum Nauki (pol.). ncn.gov.pl. [dostęp 2017-11-17].
  5. Kazimierz Twardowski we Lwowie. O wielkim myślicielu, nauczycielu i obywatelu, Anna Brożek, Oficyna Wydawnicza Epigram

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]