Anna Maria Taigi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Błogosławiona
Anna Maria Taigi
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 29 maja 1769
Siena
Data i miejsce śmierci 9 czerwca 1837
Rzym
Czczona przez Kościół katolicki
Beatyfikacja 30 maja 1920
Rzym
przez Benedykta XV
Wspomnienie 9 czerwca
Atrybuty słońce,
Patronka gospodyń domowych, matek

Anna Maria Gesualda Antonia Taigi, z domu Giannetti (ur. 29 maja 1769 w Sienie, zm. 9 czerwca 1837 w Rzymie) – włoska mistyczka, tercjarka trynitarska, błogosławiona Kościoła katolickiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Młodość i droga doskonałości[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się w Sienie jako jedyne dziecko rodziny kupieckiej. W 1771 Giannetti przeprowadzili się do Rzymu. Tam Anna Maria pracowała u bogatej arystokratki. W 1789 wyszła za mąż za Dominica Taigi, majordomusa szlacheckiej rodziny Chigi. Zimą 1791, modląc się razem z mężem w Bazylice św. Piotra, poczuła głębokie pragnienie zmiany życia i poświęcenia się Bogu.

Wstąpiła do Trzeciego Zakonu Trynitarzy, przy kościele San Carlo alle Quattro Fontane. Tam dążyła do duchowej doskonałości i regularnie odwiedzała chorych w szpitalu. Miała 4 synów i 3 córki. Godziła obowiązki rodzinne z realizacją doskonalenia duchowego.

Objawienia i śmierć[edytuj | edytuj kod]

Przez kilka lat doznawała wizji i ekstaz. Od lat dziewięćdziesiątych XVIII wieku, aż do śmierci miała widzieć świetlisty dysk, który pomagał jej rozróżniać dobro od zła i miał być źródłem wiedzy o przeszłości, teraźniejszości i przyszłości.

Zmarła 9 czerwca 1837 w Rzymie.

Relikwie[edytuj | edytuj kod]

Ciało bł. Anny Marii Taigi nie uległo rozkładowi

Ciało bł. Anny Marii Taigi nie uległo rozkładowi. Jej relikwie spoczywają w rzymskim kościele św. Chryzogona.

Beatyfikacja[edytuj | edytuj kod]

Proces beatyfikacyjny został otwarty w 1852 roku w Rzymie. Pius IX w dniu 8 stycznia 1863, nadał jej tytuł Sługi Bożej.

W dniu 4 marca 1906 potwierdzono heroiczność jej cnót i Pius X nazwał ją "Czcigodną". W sumie 30 świadków zostało wezwanych do złożenia w procesie. Zeznawały m.in. jej dwie córki, jej 92-letni wtedy mąż, jak również wielu kardynałów i biskupów. Dwa cuda wymagane do jej beatyfikacji były długo badane i papież Benedykt XV zatwierdził je w dniu 6 stycznia 1919 roku, a w dniu 30 maja 1920 w Bazylice Świętego Piotra przewodniczył jej beatyfikacji.

Jej wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim obchodzone jest 9 czerwca.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]