Anna Nasiłowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Anna Nasiłowska
Ilustracja
Anna Nasiłowska (2008)
Państwo działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 10 marca 1958
Warszawa
Profesor doktor habilitowana nauk humanistycznych
Specjalność: historia literatury polskiej
Alma Mater Uniwersytet Warszawski
Doktorat 1988 – nauki humanistyczne
Instytut Badań Literackich PAN
Habilitacja 9 stycznia 2001 – literaturoznawstwo
IBL PAN
Profesura 23 grudnia 2010
Polska Akademia Nauk
Status członkini Komitetu Nauk o Literaturze
Profesor
jednostka Instytut Badań Literackich PAN
Odznaczenia
Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”
Strona domowa

Anna Krystyna Nasiłowska-Rek (ur. 10 marca 1958[1] w Warszawie) – polska pisarka, poetka[2], krytyczka literacka, historyczka literatury współczesnej, profesor nauk humanistycznych, profesor zwyczajna Instytutu Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk. Członkini redakcji dwumiesięcznika literackiego „Teksty Drugie” od 1990. Od 10 czerwca 2017 Prezes Stowarzyszenia Pisarzy Polskich[3]. Pełniła także funkcję Sekretarza Polskiego PEN Clubu[4]. Nominowana do Nagrody Literackiej Gdynia 2012 w kategorii proza za książkę Konik i szabelka[5]. Autorka „Historii literatury polskiej” (2019)

Odznaczona Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze – Gloria Artis” (18 maja 2016)[6].

Wykształcenie[edytuj | edytuj kod]

Absolwentka IV Liceum Ogólnokształcącego im Adama Mickiewicza w Warszawie, laureatka Olimpiady Literatury i Języka Polskiego w 1977. Ukończyła z wyróżnieniem studia polonistyczne na Uniwersytecie Warszawskim (1982). Studiowała również filozofię na UW oraz w latach 1990–1991 w College Internationale de Philosophie w Paryżu w ramach stypendium rządu francuskiego. Tytuł doktora nauk humanistycznych uzyskała w Instytucie Badań Literackich PAN w 1988 na podstawie dysertacji Poezja opisowa Stanisława Trembeckiego (promotor – Ryszard Przybylski). Habilitowała się tamże w 2001 na podstawie rozprawy Persona liryczna. W poszukiwaniu podmiotowości w literaturze poromantycznej. W 2010 otrzymała tytuł profesora nauk humanistycznych[7].

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Literatura piękna

  • Ciemne przejścia, Wyd. Staromiejski Dom Kultury, Warszawa 2018, ​ISBN 978-83-89492-90-3
  • Żywioły. Wiersze i prozy poetyckie, Wyd. Staromiejski Dom Kultury, Warszawa maj 2014, ​ISBN 83-89492-65-2
  • Konik, szabelka, Wyd. Świat Książki, Warszawa 2011, ​ISBN 978-83-7799-015-5
  • ORWO – antologia literacka 2011
  • Historie miłosne, Wyd. Świat Książki, Warszawa 2009, ​ISBN 978-83-247-1602-9
  • Wielka Wymiana Widoków, album, wyd. Green Gallery I. Wojciechowska 2008
  • Wielka ciekawość, 2006, album, współaut. fot. Elżbieta Lempp, wyd. Bosz, Olszanica 2006
  • Czteroletnia filozofka, Wydawnictwo Literackie, Kraków 2004, ​ISBN 83-08-03589-2
    • tłumaczenie bułgarskie Magda Karabełowa. Wyd. SONM, Sofia luty 2014
  • Księga początku, Wyd. W.A.B, Warszawa 2002
  • Domino. Traktat o narodzinach, Wyd. Open, Warszawa1995
  • Miasta, Wyd. Verba, Warszawa 1993

Biografie

  • Wolny agent Umeda i druga Japonia, Wyd. Premium Robert Skrobisz, przy współpracy Algo Sp. z o.o. 2013, ​ISBN 978-8389683-72-4
  • Maria Pawlikowska-Jasnorzewska, czyli Lilka Kossak. Biografia poetki, 2010
  • Jean Paul Sartre i Simone de Beauvoir, WL 2006, ​ISBN 83-08-03807-7

Książki naukowe

  • Historia Literatury polskiej, Wydawnictwo IBL, Warszawa 2019, ​ISBN 978-83-66076-14-3
  • Dyskont słów, Wydawnictwo IBL: Instytut Badań Literackich, Warszawa 2016, ​ISBN 978-83-64703-32-4
  • Stefania Zahorska. Wybór pism. Reportaże, publicystyka, eseje. Wybór, wstęp i opracowanie Anna Nasiłowska, IBL PAN, Akademia Humanistyczna. Warszawa 2010
  • Ciało i tekst. Feminizm w literaturoznawstwie – antologia szkiców, 2009
  • Literatura okresu przejściowego 1976–1996, PWN 2007
  • Persona liryczna, IBL, 2000 – habilitacja
  • Literatura współczesna. Podręcznik dla szkół ponadpodstawowych, 1997
  • Trzydziestolecie 1914–1944, PWN, 1995
  • Inny świat Gustawa Herlinga-Grudzińskiego, 1994
  • Kazimierz Wierzyński, 1991
  • Poezja opisowa Stanisława Trembeckiego, Ossolineum, 1990 – rozprawa doktorska, promotor Ryszard Przybylski

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Wnuczka Henryka Skierkowskiego, rotmistrza 3 Pułku Ułanów w wojnie 1920, którego losy opisała w książce „Konik, szabelka”. Jest żoną architekta Mikołaja Reka. Ma trzy córki[8]. Była pierwszą żoną Michała Boniego[9].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Polscy pisarze i badacze literatury przełomu XX i XXI wieku. Słownik biobibliograficzny, tom 1, IBL PAN, Warszawa 2011, ​ISBN 978-83-61750-11-6​.
  2. Więcej życia niż słów. Szkice o literaturze, Marcin Telicki (red.), Monika Wójciak (red.), Poznań: Wydawnictwo Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk, 2011, ISBN 978-83-7654-169-3, OCLC 805232705.
  3. Władze | Stowarzyszenie Pisarzy Polskich ZG, www.zgspp.pl [dostęp 2017-08-07] (pol.).
  4. Penclub, www.penclub.com.pl [dostęp 2017-08-07] [zarchiwizowane z adresu 2018-07-09] (ang.).
  5. Nominowani 2012 | Nagroda Literacka Gdynia, nagrodaliterackagdynia.pl [dostęp 2015-12-02] [zarchiwizowane z adresu 2015-12-08].
  6. Targi książki w Warszawie. Pisarzom wręczono medale Gloria Artis – Zasłużony Kulturze, „PolskieRadio.pl” [dostęp 2017-08-07].
  7. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 23 grudnia 2010 r. nr 115-9-10 w sprawie nadania tytułu profesora (M.P. z 2011 r. nr 9, poz. 82).
  8. Andrzej Tadeusz Kijowski Opis obyczajów w 15-leciu międzysojuszniczym 1989–2004” (Wydawnictwo AnTraKt) 2010 t. II „A Teraz Konkretnie”, rozdz. VIII I Boni nas nie obroni, ​ISBN 978-83-923292-7-5.
  9. Ślub Michała Boni: Kto pojawił się na przyjęciu weselnym?, se.pl, 27 sierpnia 2012 [dostęp 2021-05-14].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Elżbieta Ciborska Leksykon polskiego dziennikarstwa, wyd. Dom Wydawniczy Elipsa, Warszawa 2000

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]