Ansprand

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ansprand
król Longobardów
Okres od marzec 712
do czerwiec 712
Dane biograficzne
Data urodzenia ok. 657
Data śmierci czerwiec 712
Dzieci Liutprand

Ansprand (ur. ok. 657, zm. 712) – król Longobardów. Panował przez krótki czas w 712 roku, przedtem był księciem Asti oraz regentem w czasie małoletności Liutperta (700-701). Został pokonany pod Novarą przez Raginperta i wygnany w czasie późniejszej walki o sukcesję. Uciekł w 702 na dwór Teodeberta księcia Bawarii.

W 711 powrócił z armią Teodeberta. W trakcie marszu przyłączyło się do niego wielu zwolenników. W 712[1] doszło do bitwy niedaleko Pawii, między jego siłami a wojskami króla Ariperta II, który uzurpacją zagarnął tron. Aripert utonął w rzece Ticino[1] w czasie ucieczki, a Anspranda ogłoszono władcą.

Wstąpił na tron w marcu a w czerwcu zmarł, pozostawiając w królestwie jedynego żyjącego syna Liutpranda.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Praca zbiorowa: Oxford - Wielka Historia Świata. Średniowiecze. Na Wyspach Brytyjskich. Karolingowie. T. 16. Poznań: Polskie Media Amer.Com, 2006, s. 216. ISBN 83-7425-568-4.