Antoni Rogalski (naukowiec)

Antoni Rogalski

Państwo działania	Polska
Data i miejsce urodzenia	1946 Wojdal
Profesor nauk technicznych
Alma Mater	Wojskowa Akademia Techniczna
Doktorat	1976
Habilitacja	1982
Profesura	1990
Polska Akademia Nauk
Status	członek rzeczywisty
Odznaczenia

Antoni Władysław Rogalski (ur. 12 czerwca 1946 w Wojdalu) – polski elektronik, pracownik naukowy Wojskowej Akademii Technicznej, członek rzeczywisty Polskiej Akademii Nauk.

Życiorys

W 1972 ukończył studia na kierunku Fizyka Techniczna na Wydziale Chemii i Fizyki Technicznej Wojskowej Akademii Technicznej (WAT) w Warszawie. Jego działalność naukowa, dydaktyczna i organizacyjna związana jest z Instytutem Fizyki Technicznej WAT. Pracę doktorską obronił w 1976, habilitował się w 1982, w latach 1984-1988 był wicedyrektorem, a w latach 1988-2002 dyrektorem Instytutu Fizyki Technicznej (IFT) WAT. W latach 1994-2015 kierował także Zakładem Fizyki Ciała Stałego w IFT, współpracując z Vigo System S.A. i prowadząc wspólne prace badawczo-wdrożeniowe. Ich efektem jest poszerzenie oferty produkcyjnej Vigo. W 1990 uzyskał tytuł profesora nauk technicznych. W 2004 wybrany został członkiem korespondentem, w 2013 członkiem rzeczywistym PAN. W latach 2015‑2022 był dziekanem Wydziału IV Nauk Technicznych PAN i członkiem Prezydium PAN. W latach 2013‑2016 roku był też członkiem Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów, a w okresie 2016‑2023 członkiem Zespołu do Spraw Nagród Prezesa Rady Ministrów (dwie kadencje w okresie) oraz członkiem Euro-CASE Board ‑ European Council of Applied Sciences Technologies and Engineering.

Odbył wiele dłuższych zagranicznych staży naukowych ‑ najważniejsze z nich to stanowiska visiting professor w: Belgrad University (Belgrad, 1987), Northwestern University (Evanston, USA, 1995), University of Western Australia (Perth, 2007 i 2013) i Shanghai Institute of Technical Physics Chinese Academy of Sciences (Shanghai, 2023-2025). W latach 2009-2013 zajmował też stanowisko adjunct professor w Center for Quantum Devices Northwestern University (Evanston, USA).

W prestiżowym rankingu Uniwersytetu Stanforda i wydawnictwa Elsevier najbardziej wpływowych 2% naukowców na świecie (TOP 2%) opublikowanym w magazynie PLOS Biology (16-09-2024), jest klasyfikowany na trzecim miejscu wśród żyjących Polaków z polską afiliacją (pozycja 7214 w świecie; zaś w rankingu za 2023 rok — na pierwszym miejscu w Polsce (pozycja 2047 w świecie).

Przedmiotem jego działalności naukowej jest technologia otrzymywania, badania właściwości i zastosowania półprzewodników do detekcji promieniowania elektromagnetycznego, głównie zakresu podczerwieni. Jego dorobek naukowy udokumentowany jest: 15 monografiami wydawnictw globalnych, ponad 300 pracami w czasopismach indeksowanych cytowanymi od 15 do ponad 25 tysięcy z wskaźnikiem Hirscha od 51 do 63 w zależności od rodzaju bazy (Web of Science, Scopus, Google Scholar). Jego książka Infrared and Terahertz Detectors (trzykrotnie wznawiana, Wyd. Taylor @ Francis, USA), przetłumaczona na rosyjski i dwukrotnie na chiński, stała się najbardziej popularną w świecie monografią poświęconą detektorom podczerwieni i terahercowym. Równie cenne są jego prace dotyczące alternatywnych materiałów do konstrukcji detektorów podczerwieni włączając w to dwuwymiarowe materiały (pochodne grafenu) ‑ niektóre z nich zajmują pozycje najbardziej czytanych i cytowanych prac w tak prestiżowych pismach jak Progress in Quantum Electronics, Journal of Applied Physics, Reports on Progress in Physics i w Infrared Physics and Technology (cytowania > 1 tys.).

Za osiągnięcia naukowe został wyróżniony w 1995 roku tytułem Fellow światowej organizacji The International Society for Optical Engineering, Bellingham (USA). W 1997 został laureatem Nagrody Fundacji na Rzecz Nauki Polskiej w dziedzinie nauk technicznych. W 2006 roku otrzymał nagrodę im. M. Pluty Polskiej Sekcji SPIE. Uzyskał też Nagrody Ministra Obrony Narodowej za osiągnięcie naukowe (2008), za całokształt działalności naukowej (2014), i nagrodę I-szego stopnia za najlepszą pracę naukową i wdrożenie z zakresu obronności (2017). Dodatkowo w 2017 roku otrzymał nagrodę naukową Prezesa PAN. W 2010 roku został wpisany do Złotej Księgi Dokonań Wojskowej Akademii Technicznej, zaś w 2024 został wyróżniony nagrodą Prezesa Rady Ministrów za dorobek naukowy w zakresie nowatorskich badań kwantowych struktur detekcyjnych promieniowania elektromagnetycznego w szerokim zakresie widma – od zakresu ultrafioletowego do zakresu terahercowego.

Jest nauczycielem akademickim od ponad 50-ciu lat, promotorem dziesięciu prac doktorskich, członkiem komitetów naukowych kilku czasopism naukowych o międzynarodowym obiegu, zapraszanym autorem prac czasopism naukowych i zapraszanym autorem referatów plenarnych konferencji (w tym ponad 80-ciu konferencji międzynarodowych), organizatorem i przewodniczącym międzynarodowych konferencji naukowych, a także przewodniczącym sesji tychże konferencji. W latach 1997‑2015 pełnił funkcję redaktora naczelnego czasopisma naukowego Opto-Electronics Review o najwyższym współczynniku wpływu wśród polskich czasopism technicznych. W latach 2004‑2022 pełnił też funkcję zastępcy redaktora naczelnego, a od 2023 roku jest redaktorem naczelnym Bulletin of the Polish Academy of Sciences. Technical Sciences.

W 1986 został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi, w 1993 Krzyżem Kawalerskim, a w 2022 Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.

Bibliografia

• Kto jest kim w Polsce, edycja IV (zespół redakcyjny Beata Cynkier i inni), Warszawa 2001, s. 797
• Profesor Antoni Rogalski dziekanem Wydziału IV Nauk Technicznych Polskiej Akademii Nauk. wtc.wat.edu.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-02-08)].
• Prof. dr hab. inż. Antoni Rogalski – laureat Nagrody FNP 1997
• Prof. dr hab. inż. Antoni Rogalski, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2017-02-07] .
• Strona prywatna