Michał Kleiber

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Michał Kleiber
Michal Kleiber.jpg
Data i miejsce urodzenia 23 stycznia 1946
Warszawa
Minister nauki
Okres od 19 października 2001
do 31 października 2005
Poprzednik Andrzej Wiszniewski
Następca Michał Seweryński
Prezes Polskiej Akademii Nauk
Okres od 1 stycznia 2007
do 19 marca 2015
Poprzednik Andrzej Legocki
Następca Jerzy Duszyński
Odznaczenia
Order Orła Białego Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Oficer Orderu Narodowego Zasługi (Francja) Złota i Srebrna Gwiazda Orderu Wschodzącego Słońca (Japonia) Wielki Komandor Orderu Feniksa (Grecja)
Michał Kleiber (pierwszy z prawej) podczas sympozjum poświęconego innowacyjności w medycynie w Senacie (2014)

Michał Aleksander Kleiber[1] (ur. 23 stycznia 1946 w Warszawie) – polski naukowiec, nauczyciel akademicki, profesor nauk technicznych, były minister nauki, od 2007 do 2015 prezes Polskiej Akademii Nauk, były doradca społeczny prezydenta Lecha Kaczyńskiego ds. kontaktów ze środowiskiem naukowym. Kawaler Orderu Orła Białego.

Życiorys[edytuj]

W młodości uprawiał tenis, był mistrzem Polski w drużynie Legii Warszawa.

Ukończył studia na Wydziale Inżynierii Lądowej Politechniki Warszawskiej oraz Wydziale Matematyki, Mechaniki i Informatyki Uniwersytetu Warszawskiego. Obronił następnie doktorat i habilitację. W 1989 otrzymał tytuł profesora nauk technicznych. Od lat związany z Instytutem Podstawowych Problemów Techniki PAN, w latach 1995–2006 pełnił funkcję dyrektora tej jednostki[2]. Jest autorem około 250 publikacji naukowych i kilku książek poświęconych zastosowaniom nowoczesnych metod komputerowych w badaniach naukowych, technice i medycynie.

W latach 1976–1981 pracował na niemieckich uniwersytetach w Stuttgarcie, Hanowerze i Darmstadt. Od 1983 do 1984 był profesorem wizytującym na Uniwersytecie Kalifornijskim, a latach 1992–1993 na Uniwersytecie w Tokio.

W 1994 został redaktorem naczelnym czasopisma naukowego „Archives of Computational Methods in Engineering” oraz członkiem zarządu International Association of Computational Mechanics. Był przewodniczącym Rady Dyrektorów Placówek Naukowych PAN oraz członkiem Centralnej Komisji ds. Stopni Naukowych i Tytułu Naukowego. W latach 1998–2001 reprezentował Polskę w Radzie Gubernatorów Wspólnego Centrum Badawczego Unii Europejskiej. W 2005 powołano go na stanowisko prezesa European Materials Forum.

Zasiadał w konwencie Ruchu Stu[3]. Od 19 października 2001 do 31 października 2005 był ministrem nauki i szkolnictwa wyższego (od 2 maja 2004 ministrem nauki i informatyzacji) oraz (do czasu likwidacji) przewodniczącym Komitetu Badań Naukowych w rządach Leszka Millera oraz Marka Belki. W latach 2003–2005 zajmował stanowisko przewodniczącego rządowego Komitetu ds. Umów Offsetowych.

Od 19 stycznia 2006 sprawował funkcję doradcy społecznego prezydenta Lecha Kaczyńskiego ds. kontaktów ze środowiskiem naukowym.

Jest członkiem rzeczywistym PAN. Od 1 stycznia 2007 do 19 marca 2015 zajmował stanowisko prezesa PAN. Wybrany na członka Austriackiej Akademii Nauk (2002), Europejskiej Akademii Nauk i Sztuk (2006), Academia Europaea (2009), Senatu Niemieckiej Narodowej Akademii Nauk Leopoldina (2011), Europejskiej Rady Badań (2006–2011) oraz Komitetu Sterującego Rady Zarządzającej Europejskiej Fundacji Nauki w Strasburgu (2007–2010). Jest także członkiem Społecznego Komitetu Odnowy Zabytków Krakowa (2009) i Akademii Inżynierskiej w Polsce[4]. W 2015 został powołany na ambasadora Komisji Europejskiej ds. nowej narracji europejskiej[5].

Życie prywatne[edytuj]

Jego żoną jest lekkoatletka i płotkarka Teresa Sukniewicz-Kleiber.

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj]

Ordery i odznaczenia
Nagrody i wyróżnienia

W 2012 otrzymał Nagrodę im. Adama Mickiewicza przyznawaną przez Trójkąt Weimarski za zasługi na polu współpracy polsko-niemiecko-francuskiej[11]. W 2001 wyróżniony Nagrodą Fundacji na rzecz Nauki Polskiej za opracowanie nowych metod analizy i optymalizacji w nieliniowej termomechanice ciał odkształcalnych. W 2014 otrzymał Specjalną Perłę Honorową za całokształt dokonań na rzecz rozwoju i promocji polskiej nauki i gospodarki[12].

W 2003 Politechnika Lubelska[13], w 2004 Politechnika Krakowska[14], w 2011 Politechnika Śląska, a w 2012 Uniwersytet Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy przyznały mu tytuły doctora honoris causa. Takie same wyróżnienia nadały mu również uczelnie w Mons i Darmstadt oraz Polski Uniwersytet na Obczyźnie w Londynie.

Laureat medalu Calos Cagathos przyznawanego przez „Echo Krakowa”, Uniwersytet Jagielloński i Polski Komitet Olimpijski sportowcom osiągającym sukcesy zawodowe po zakończeniu kariery.

Przypisy

  1. a b Sześcioro zasłużonych w służbie państwu i społeczeństwu. prezydent.pl, 3 maja 2016. [dostęp 3 maja 2016].
  2. Dyrektorzy Naczelni IPPT. ippt.gov.pl. [dostęp 23 lutego 2011].
  3. Podstawowe informacje na temat Ruchu 100. ruch100.org.pl. [dostęp 30 grudnia 2011].
  4. Lista członków Akademii Inżynierskiej w Polsce. Akademia Inżynierska w Polsce. [dostęp 21 stycznia 2015].
  5. Bokiem do Europy. rp.pl, 24 stycznia 2016. [dostęp 26 stycznia 2016].
  6. Prezydent powołał członków Kapituły Orderu Orła Białego oraz Kapituły Orderu Odrodzenia Polski. prezydent.pl, 12 sierpnia 2016. [dostęp 12 sierpnia 2016].
  7. M.P. z 1998 r. Nr 42, poz. 600
  8. Prezes PAN odznaczony francuskim orderem zasługi. pap.pl, 28 marca 2012. [dostęp 5 maja 2016].
  9. Order Wschodzącego Słońca, Złota i Srebrna Gwiazda dla Prof. Michała Kleibera, prezesa PAN. pl.emb-japan.go.jp, 3 lipca 2012. [dostęp 15 lipca 2012].
  10. Prezes PAN Profesor Michał Kleiber odznaczony greckim Orderem Feniksa. pan.pl. [dostęp 5 maja 2016].
  11. Wręczenie Nagrody im. Adama Mickiewicza 2012. pan.pl, 7 września 2012. [dostęp 11 grudnia 2012].
  12. Relacja: GALA PEREŁ POLSKIEJ GOSPODARKI. hbrp.pl. [dostęp 7 grudnia 2015].
  13. Doktorzy honoris causa PL. pollub.pl. [dostęp 23 lutego 2011].
  14. Doktorzy honoris causa PK. pk.edu.pl. [dostęp 23 lutego 2011].

Bibliografia[edytuj]