Antoni Zimniak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Antoni Zimniak
Biskup tytularny Dionysiany
Ilustracja
Kraj działania Polska
Data i miejsce urodzenia 6 stycznia 1878
Niekłań Mały
Data śmierci 26 stycznia 1943
Biskup pomocniczy częstochowski
Okres sprawowania 1936–1943
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 24 września 1905
Nominacja biskupia 14 sierpnia 1936
Sakra biskupia 18 października 1936
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 18 października 1936
Konsekrator Teodor Kubina
Współkonsekratorzy Józef Gawlina
Franciszek Sonik

Antoni Jacek Zimniak (ur. 6 stycznia 1878 w Niekłaniu Małym, zm. 26 stycznia 1943) – polski duchowny rzymskokatolicki, biskup pomocniczy częstochowski w latach 1936–1943.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Antoni Zimniak był synem Jacka i Józefy z Widulińskich. Jego rodzice posiadali niewielkie gospodarstwo rolne, a ojciec pracował ponadto jako górnik. Edukację rozpoczął w Progimnazjum w Pińczowie. Święcenia kapłańskie otrzymał 24 września 1905 po ukończeniu Seminarium Duchownego w Kielcach.

W 1909 objął stanowisko kapelana szpitalnego w Dąbrowie Górniczej. Następnie był wikariuszem w parafii Włodowice, kapelanem przy kopalni Saturn w Czeladzi, gdzie spędził okres I wojny światowej. Po wojnie pełnił funkcję proboszcza w parafii Stradów, a potem Sędziszów i Będzin (1924–1929). W 1925 został mianowany sędzią prosynodalnym i konsultorem diecezjalnym w nowo powstałej diecezji częstochowskiej.

14 sierpnia 1936 został mianowany pierwszym biskupem pomocniczym diecezji częstochowskiej i biskupem tytularnym Dionysiany. Sakrę biskupią otrzymał 18 października 1936 w katedrze częstochowskiej z rąk biskupa Teodora Kubiny.

Został pochowany na cmentarzu św. Rocha w Częstochowie w grobowcu razem z matką.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]