Baza lotnicza Iwanowo-Siewiernyj

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Baza lotnicza Iwanowo-Siewiernyj
Baza lotnicza Iwanowo-Siewiernyj w zimie
Baza lotnicza Iwanowo-Siewiernyj w zimie
Państwo  Rosja
Obwód  Obwód iwanowski
Miejscowość Iwanowo
Właściciel Ministerstwo Obrony Federacji Rosyjskiej
Rok otwarcia 1935
Kod IATA brak
Kod ICAO brak
Strefa czasowa UTC +4
Wysokość 137 m n.p.m.
Drogi startowe
Kierunek : beton, 2300 m
Położenie na mapie obwodu iwanowskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu iwanowskiego
Legenda lotnisko.svg
brak
Położenie na mapie Rosji
Mapa lokalizacyjna Rosji
Legenda lotnisko.svg
brak
Ziemia 57°03′30″N 40°58′54″E/57,058333 40,981667
Rosyjski samolot wczesnego ostrzegania i dowodzenia Berijew A-50 numer boczny 50, stacjonujący w bazie lotniczej Iwanowo-Siewiernyj[1]
Rosyjski wojskowy samolot transportowy Ił-76MD nr boczny 01 o imieniu „Marszałek lotnictwa Skripko” (od nazwiska Nikołaja Skripko (1902–1987), marszałka lotnictwa ZSRR), znajdujący się na stanie 610 Centrum Szkolenia Bojowego oraz Przeszkalania Personelu Latającego Wojskowego Lotnictwa Transportowego w bazie lotniczej Iwanowo-Siewiernyj[2]

Baza lotnicza Iwanowo-Siewiernyj (Iwanowo-Północ, ros. Иваново-Северный) – baza lotnicza Sił Powietrznych Federacji Rosyjskiej, położona około 6 km na północ od Iwanowa w Rosji na terytorium Moskiewskiego Okręgu Wojskowego[3].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Baza, powstała w 1935 roku i rozbudowana w 1965 roku, jest wyposażona w betonowy pas startowy o długości 2300 m. Do 1998 roku w bazie Iwanowo-Siewiernyj stacjonował 81 Pułk Wojskowego Lotnictwa Transportowego (ros. 81-й военно-транспортный авиационный полк), wyposażony w samoloty Ił-76, An-12 i An-22. Po rozformowaniu pułku w 1998 roku w bazie zaczął stacjonować 144 Pułk Radiolokacyjnego Wykrywania i Kierowania Dalekiego Zasięgu (ros. 144-й полк дальнего радио-локационного обнаружения и целеуказания), wyposażony w samoloty wczesnego ostrzegania i dowodzenia Berijew A-50, przekształcony w 2457 Bazę Wykorzystania Bojowego Samolotów Wykrywania Radiolokacyjnego Dalekiego Zasięgu (ros. 2457-я авиабаза боевого применения самолетов дальнего радиолокационного обнаружения), wyposażoną w samoloty Berijew A-50 oraz Berijew A-50M[4]. W 2009 roku 2457 Bazę Wykorzystania Bojowego Samolotów Wykrywania Radiolokacyjnego Dalekiego Zasięgu włączono do składu wojskowego lotnictwa transportowego[5]. W bazie lotniczej Iwanowo-Siewiernyj stacjonują wszystkie wykorzystywane operacyjnie samoloty Berijew A-50 należące do rosyjskich Sił Powietrznych[1].

Od 1974 roku w bazie Iwanowo-Siewiernyj znajduje się 610 Centrum Szkolenia Bojowego oraz Przeszkalania Personelu Latającego Wojskowego Lotnictwa Transportowego im. Marszałka Lotnictwa N. S. Skripko (ros. 610-й центр боевого применения и переучивания летного состава военно-транспортной авиации имени маршала авиации Н.С. Скрипко)[6]. W okresie istnienia ZSRR 610 Centrum szkoliło pilotów radzieckich i zagranicznych – z Czechosłowacji, Syrii, Libii, Gwinei, Etiopii i Iraku. Pierwszym komendantem 610 Centrum, w latach 1974–1977, był pułkownik (później generał major) Nikołaj Siergiejewicz Morgis[7]; w 2010 roku komendantem 610 Centrum był pułkownik gwardii Nikołaj Jewgienjewicz Krasnokutski[8].

Na terenie bazy stacjonuje eskadra szkoleniowa wojskowego lotnictwa transportowego (ros. Инструкторская военно-транспортная авиаэскадрилья), wyposażona w samoloty transportowe Ił-76[9]. W latach 2008–2009 610 Centrum Szkolenia Bojowego oraz Przeszkalania Personelu Latającego oraz eskadra szkoleniowa wojskowego lotnictwa transportowego podlegały 61 Armii Lotnictwa Transportowego Naczelnego Dowództwa (ros. 61-я воздушная армия Верховного главнокомандования (Военно-транспортная авиация)), dowodzonej przez gen. Wiktora Kaczałkina[10], ze sztabem w Moskwie[9], przekształconej w 2009 roku w Dowództwo Wojskowego Lotnictwa Transportowego (ros. Командование Военно-транспортной Авиации)[11].

Katastrofy i incydenty lotnicze[edytuj | edytuj kod]

28 października 1970 roku na lotnisku doszło do katastrofy wojskowego samolotu transportowego An-12, który próbować odejść na drugi krąg przy złej pogodzie; w katastrofie zginęła załoga samolotu[12].

16 listopada 1982 roku po starcie z bazy rozbił się samolot An-12 należący do 610 Centrum Szkolenia Bojowego oraz Przeszkalania Personelu Latającego Wojskowego Lotnictwa Transportowego; zginęło 7 osób[13].

30 marca 2010 roku w bazie lotniczej Iwanowo-Siewiernyj doszło do katastrofy startującego samolotu An-72; maszyna runęła na ziemię z wysokości 3 metrów wskutek awarii jednego z silników[14][15].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 MAKS 2009 – Russian Air Power (ang.). belgian-wings.be. [dostęp 2011-02-18].
  2. Ильюшин Ил-76МД, Бортовой № 01 (ros.). russianplanes.net. [dostęp 2011-02-18].
  3. Russian Air Bases (ang.). globalsecurity.org. [dostęp 2010-10-12].
  4. Военно-воздушные силы Российской Федерации (ros.). albert-os.narod.ru. [dostęp 2010-10-09].
  5. Новая армия России, под ред. М. С. Барабанова, Центр анализа стратегий и технологий, Москва 2010, s. 69 [1].
  6. M. Depczyński, „Siły Powietrzne i Obrony Powietrznej Federacji Rosyjskiej”, [w:] Przegląd Sił Powietrznych, kwiecień 2010, Nr 4 (034), s. 22 [2].
  7. Моргис Николай Сергеевич (ros.). ivanovoweb.ru. [dostęp 2012-10-08].
  8. «У самолета есть душа...» (ros.). redstar.ru, 2010-07-14. [dostęp 2011-02-22].
  9. 9,0 9,1 37-я и 61-я воздушные армии (ros.). kommersant.ru, 2008-08-25. [dostęp 2010-10-08].
  10. Труженики неба (ros.). redstar.ru, 2007-06-01. [dostęp 2010-10-09].
  11. Спишут 1000 самолетов (ros.). avia.ru. [dostęp 2011-02-15].
  12. Accident description, Antonov 13, 28 Oct. 1992 (ang.). aviation-safety.net. [dostęp 2011-02-21].
  13. 610 ЦБП и ПЛС (ros.). airforce.ru. [dostęp 2011-02-28].
  14. Сегодня в Ивановской области на аэродроме «Северный» самолёт АН-72 потерпел аварию при попытке взлета (ros.). ivanovonews.ru, 2010-03-30. [dostęp 2011-02-13].
  15. Чёрные ящики самолёта АН-72,потерпевшего аварию на аэродроме «Северный» в Иванове в минувший вторник, направлены в Москву (ros.). ivanovonews.ru, 2010-04-02. [dostęp 2011-02-22].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]