Baza lotnicza Iwanowo-Siewiernyj

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Baza lotnicza Iwanowo-Siewiernyj
Baza lotnicza Iwanowo-Siewiernyj w zimie
Baza lotnicza Iwanowo-Siewiernyj w zimie
Państwo  Rosja
Obwód  Obwód iwanowski
Miejscowość Iwanowo
Właściciel Ministerstwo Obrony Federacji Rosyjskiej
Rok otwarcia 1935
Kod IATA brak
Kod ICAO brak
Strefa czasowa UTC +4
Wysokość 137 m n.p.m.
Drogi startowe
Kierunek : beton, 2300 m
Położenie na mapie obwodu iwanowskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu iwanowskiego
Legenda lotnisko.svg
brak
Położenie na mapie Rosji
Mapa lokalizacyjna Rosji
Legenda lotnisko.svg
brak
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Legenda lotnisko.svg
brak
Ziemia 57°03′30″N 40°58′54″E/57,058333 40,981667
Rosyjski samolot wczesnego ostrzegania i dowodzenia Berijew A-50 numer boczny 50, stacjonujący w bazie lotniczej Iwanowo-Siewiernyj[1]
Rosyjski wojskowy samolot transportowy Ił-76MD nr boczny 01 o imieniu „Marszałek lotnictwa Skripko” (od nazwiska Nikołaja Skripko (1902–1987), marszałka lotnictwa ZSRR), znajdujący się na stanie 610 Centrum Szkolenia Bojowego oraz Przeszkalania Personelu Latającego Wojskowego Lotnictwa Transportowego w bazie lotniczej Iwanowo-Siewiernyj[2]

Baza lotnicza Iwanowo-Siewiernyj (Iwanowo-Północ, ros. Иваново-Северный) – baza lotnicza Sił Powietrznych Federacji Rosyjskiej, położona około 6 km na północ od Iwanowa w Rosji na terytorium Moskiewskiego Okręgu Wojskowego[3].

Historia[edytuj]

Baza, powstała w 1935 roku i rozbudowana w 1965 roku, jest wyposażona w betonowy pas startowy o długości 2300 m. Do 1998 roku w bazie Iwanowo-Siewiernyj stacjonował 81 Pułk Wojskowego Lotnictwa Transportowego (ros. 81-й военно-транспортный авиационный полк), wyposażony w samoloty Ił-76, An-12 i An-22. Po rozformowaniu pułku w 1998 roku w bazie zaczął stacjonować 144 Pułk Radiolokacyjnego Wykrywania i Kierowania Dalekiego Zasięgu (ros. 144-й полк дальнего радио-локационного обнаружения и целеуказания), wyposażony w samoloty wczesnego ostrzegania i dowodzenia Berijew A-50, przekształcony w 2457 Bazę Wykorzystania Bojowego Samolotów Wykrywania Radiolokacyjnego Dalekiego Zasięgu (ros. 2457-я авиабаза боевого применения самолетов дальнего радиолокационного обнаружения), wyposażoną w samoloty Berijew A-50 oraz Berijew A-50M[4]. W 2009 roku 2457 Bazę Wykorzystania Bojowego Samolotów Wykrywania Radiolokacyjnego Dalekiego Zasięgu włączono do składu wojskowego lotnictwa transportowego[5]. W bazie lotniczej Iwanowo-Siewiernyj stacjonują wszystkie wykorzystywane operacyjnie samoloty Berijew A-50 należące do rosyjskich Sił Powietrznych[1].

Od 1974 roku w bazie Iwanowo-Siewiernyj znajduje się 610 Centrum Szkolenia Bojowego oraz Przeszkalania Personelu Latającego Wojskowego Lotnictwa Transportowego im. Marszałka Lotnictwa N. S. Skripko (ros. 610-й центр боевого применения и переучивания летного состава военно-транспортной авиации имени маршала авиации Н.С. Скрипко)[6]. W okresie istnienia ZSRR 610 Centrum szkoliło pilotów radzieckich i zagranicznych – z Czechosłowacji, Syrii, Libii, Gwinei, Etiopii i Iraku. Pierwszym komendantem 610 Centrum, w latach 1974–1977, był pułkownik (później generał major) Nikołaj Siergiejewicz Morgis[7]; w 2010 roku komendantem 610 Centrum był pułkownik gwardii Nikołaj Jewgienjewicz Krasnokutski[8].

Na terenie bazy stacjonuje eskadra szkoleniowa wojskowego lotnictwa transportowego (ros. Инструкторская военно-транспортная авиаэскадрилья), wyposażona w samoloty transportowe Ił-76[9]. W latach 2008–2009 610 Centrum Szkolenia Bojowego oraz Przeszkalania Personelu Latającego oraz eskadra szkoleniowa wojskowego lotnictwa transportowego podlegały 61 Armii Lotnictwa Transportowego Naczelnego Dowództwa (ros. 61-я воздушная армия Верховного главнокомандования (Военно-транспортная авиация)), dowodzonej przez gen. Wiktora Kaczałkina[10], ze sztabem w Moskwie[9], przekształconej w 2009 roku w Dowództwo Wojskowego Lotnictwa Transportowego (ros. Командование Военно-транспортной Авиации)[11].

Katastrofy i incydenty lotnicze[edytuj]

28 października 1970 roku na lotnisku doszło do katastrofy wojskowego samolotu transportowego An-12, który próbować odejść na drugi krąg przy złej pogodzie; w katastrofie zginęła załoga samolotu[12].

16 listopada 1982 roku po starcie z bazy rozbił się samolot An-12 należący do 610 Centrum Szkolenia Bojowego oraz Przeszkalania Personelu Latającego Wojskowego Lotnictwa Transportowego; zginęło 7 osób[13].

30 marca 2010 roku w bazie lotniczej Iwanowo-Siewiernyj doszło do katastrofy startującego samolotu An-72; maszyna runęła na ziemię z wysokości 3 metrów wskutek awarii jednego z silników[14][15].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. a b MAKS 2009 – Russian Air Power (ang.). belgian-wings.be. [dostęp 2011-02-18].
  2. Ильюшин Ил-76МД, Бортовой № 01 (ros.). russianplanes.net. [dostęp 2011-02-18].
  3. Russian Air Bases (ang.). globalsecurity.org. [dostęp 2010-10-12].
  4. Военно-воздушные силы Российской Федерации (ros.). albert-os.narod.ru. [dostęp 2010-10-09].
  5. Новая армия России, под ред. М. С. Барабанова, Центр анализа стратегий и технологий, Москва 2010, s. 69 [1].
  6. M. Depczyński, „Siły Powietrzne i Obrony Powietrznej Federacji Rosyjskiej”, [w:] Przegląd Sił Powietrznych, kwiecień 2010, Nr 4 (034), s. 22 [2].
  7. Моргис Николай Сергеевич (ros.). ivanovoweb.ru. [dostęp 2012-10-08].
  8. «У самолета есть душа...» (ros.). redstar.ru, 2010-07-14. [dostęp 2011-02-22].
  9. a b 37-я и 61-я воздушные армии (ros.). kommersant.ru, 2008-08-25. [dostęp 2010-10-08].
  10. Труженики неба (ros.). redstar.ru, 2007-06-01. [dostęp 2010-10-09].
  11. Спишут 1000 самолетов (ros.). avia.ru. [dostęp 2011-02-15].
  12. Accident description, Antonov 13, 28 Oct. 1992 (ang.). aviation-safety.net. [dostęp 2011-02-21].
  13. 610 ЦБП и ПЛС (ros.). airforce.ru. [dostęp 2011-02-28].
  14. Сегодня в Ивановской области на аэродроме «Северный» самолёт АН-72 потерпел аварию при попытке взлета (ros.). ivanovonews.ru, 2010-03-30. [dostęp 2011-02-13].
  15. Чёрные ящики самолёта АН-72,потерпевшего аварию на аэродроме «Северный» в Иванове в минувший вторник, направлены в Москву (ros.). ivanovonews.ru, 2010-04-02. [dostęp 2011-02-22].

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]