An-22

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
An-22
Ilustracja
An-22
Dane podstawowe
Państwo  ZSRR
Producent Antonow
Typ samolot transportowy
Konstrukcja metalowa
Załoga 5-6
Historia
Data oblotu 27 lutego 1965
Lata produkcji 1965-1975
Liczba egzemplarzy 68
Dane techniczne
Napęd 4 x Kuzniecow NK-12MA
Moc 4 × 11 030 kW (15 000 KM)
Wymiary
Rozpiętość 64,4 m
Długość 57,3 m[1]
Wysokość 12,53 m
Powierzchnia nośna 345 m²
Masa
Własna 118 727 kg[1]
Startowa 205 000 kg
(maks. 225 000 kg)[1]
Paliwa 96 000 kg[1]
Zapas paliwa 127 000 l[1]
Osiągi
Prędkość maks. 608 km/h[1]
Pułap praktyczny 8000 m[1]
Zasięg 3 100 km (z ładunkiem)
11 000 km (pusty)[1]
Rozbieg 1460 m[1]
Dobieg 1040 m[1]
Dane operacyjne
Użytkownicy
 ZSRR / Rosja,  Ukraina
Rzuty
Rzuty samolotu

An-22 (ros. Aн-22, АнтейAntei”) – radziecki samolot transportowy zaprojektowany w biurze konstrukcyjnym Olega Antonowa. W kodzie NATO otrzymał oznaczenie Cock.

Ukraiński An-22

Samolot przewidziany do transportu wojska i ładunków oraz poszukiwania złóż minerałów. Wyposażony w silniki turbośmigłowe Kuzniecow NK-12, które napędzały również samoloty Tu-95 i Tu-142 z rodziny samolotów bombardujących i patrolujących. NK-12 był najpotężniejszym wówczas używanym turbinowym silnikiem śmigłowym. Pierwszy lot samolotu miał miejsce 27 lutego 1965 roku. Pierwszy publiczny pokaz odbył się podczas Międzynarodowych Pokazów Lotniczych w Paryżu rok później. W swoim czasie An-22 był największym samolotem transportowym na świecie. W roku 1970 uległ katastrofie samolot An-22 z żywnością i sprzętem przeznaczonym do pomocy dla Peru po trzęsieniu ziemi. W 1975 roku produkcja została zakończona. Wyprodukowano 68 maszyn.

Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

Kabina pilotów An-22

Samolot został zaprojektowany jako strategiczna maszyna przystosowana do operowania z krótkich lądowisk. Zmiana ciśnienia w oponach dawała możliwość startu z nieutwardzonych lądowisk. Wysoko umieszczone skrzydła umożliwiły skonstruowanie ogromnej przestrzeni ładunkowej mierzącej 33 metry długości oraz 639 m³ objętości. Oddzielona hermetyzowana kabina pozwalała na zmieszczenie od 5 do 8 członków załogi, oraz 29 pasażerów. Część ładunkowa nie była hermetyzowana co pozwalało na otworzenie tylnych drzwi ładunkowych podczas lotu i desant wojska spadochronowego oraz sprzętu. Samolot mógł przenosić ładunek o masie do 60 ton (istniały plany zwiększenia ładowności do 80 ton, lecz nie zostały wdrożone)[2]. W doświadczalnym locie rekordowym w 1967 roku uniósł ładunek o masie 100,44 ton na wysokość 7848 m[3], co jest dotychczasowym niepobitym rekordem dla samolotu turbośmigłowego. Zamontowane silniki są najpotężniejszymi silnikami turbośmigłowymi kiedykolwiek zamontowanymi w samolocie (i największymi jakie powstały), 4 silniki Kuzniecow NK-12MA każdy po 11 030 kW (14997 KM).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i j Jakubowicz 2013 ↓, s. 109.
  2. Jakubowicz 2013 ↓, s. 19, 24.
  3. Jakubowicz 2013 ↓, s. 24.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Dawid Rendall Jane’s Lotnictwo Przewodnik Encyklopedyczny Zysk i S-ka Wydawnictwo, poznań 2001, s. 103 ISBN 83-7150-819-0
  • Nikołaj Jakubowicz: Wojenno-transportnyj gigant An-22 «Antiej». «Russkoje czudo», «Letajuszczij Sobor». Moskwa: Jauza / Eksmo, 2013. ISBN 978-5-699-63201-5. (ros.)