Bazylika św. Mikołaja w Bari

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bazylika św. Mikołaja Cudotwórcy
Basilica di San Nicola
Ilustracja
Państwo

 Włochy

Miejscowość

Bari

Wyznanie

katolickie

Kościół

rzymskokatolicki

bazylika mniejsza
• nadający tytuł

od 1919
Benedykt XV

Wezwanie

św. Mikołaja Cudotwórca

Przedmioty szczególnego kultu
Relikwie

św. Mikołaja Cudotwórcy

Położenie na mapie Bari
Mapa konturowa Bari, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Bazylika św. Mikołaja Cudotwórcy”
Położenie na mapie Włoch
Mapa konturowa Włoch, po prawej znajduje się punkt z opisem „Bazylika św. Mikołaja Cudotwórcy”
Położenie na mapie Apulii
Mapa konturowa Apulii, w centrum znajduje się punkt z opisem „Bazylika św. Mikołaja Cudotwórcy”
Ziemia41°07′48,94″N 16°52′13,01″E/41,130261 16,870281
Strona internetowa
fot. Rafał Korzeniowski

Bazylika św. Mikołaja Cudotwórcy w Bari (wł. Basilica di San Nicola di Bari) – romańska bazylika mniejsza znajdująca się w mieście Bari, stolicy włoskiej prowincji Apulia. Uważana jest za symbol miasta i jeden z najcenniejszych zabytków architektury romańskiej we Włoszech. Jest celem pielgrzymek zarówno dla katolickich, jak i prawosławnych wiernych.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Początek budowy świątyni łączy się ze sprowadzeniem w 1087 roku do Bari z małoazjatyckiej Myry relikwii świętego Mikołaja po zdobyciu miasta przez muzułmanów. Tymczasowo były one przechowywane w miejscowym klasztorze benedyktynów. Jako lokalizacje przyszłej świątyni zgodnie z sugestią opata Eliasza wybrano teren, na którym wznosił się niegdyś pałac bizantyńskiego namiestnika (Katepano), zniszczony podczas najazdu Normanów.

W 1098 roku, w krypcie nieukończonej jeszcze bazyliki odbył się synod, zwołany przez papieża Urbana II, w którym brało udział około 185 arcybiskupów, biskupów i opatów a także niższych rangą duchownych. Budowa zakończyła się prawdopodobnie w 1103 roku.

W katedrze pochowana została polska królowa Bona Sforza d’Aragona.

Mauzoleum królowej Bony Sforzy[edytuj | edytuj kod]

Pomnik grobowy królowej Bony powstał w latach 1589-1593 na zamówienie i z funduszy jej córki Anny Jagiellonki. Grób znajduje się za ołtarzem głównym, na wklęsłej ścianie absydy i został wykonany z białego i czarnego marmuru. Między kolumnami znajdują się nisze, a w nich postaci św. Mikołaja z Bari (patrona miasta) i św. Stanisława (patrona Polski). Na tle środkowej niszy, na lwich łapach spoczywa czarny sarkofag, na którym klęczy postać królowej. Poniżej sarkofagu znajduje się postument, a na nim czarna, marmurowa płyta z nieczytelną inskrypcją (znany jest jej tekst z relacji Starowolskiego). Flankują ją dwie półleżące alegoryczne postaci kobiece ze słabo czytelnymi kartuszami z herbem Bony i Królestwa Polskiego. Postać z lewej strony z koroną być może jest alegorią Polski.

W wyniku prac konserwatorskich przeprowadzonych w latach 20. XX wieku obecny wygląd jest zubożony, ponieważ usunięto płaskorzeźbę wyobrażającą Zmartwychwstanie Chrystusa z obeliskami z kulami oraz sięgający górnej części okna dekoracja stiukowo-malarska wykonywana do 1596 roku i przedstawiająca postaci świętych związanych z Polską (św. Kazimierza Królewicza, św. Jadwigi Śląskiej, św. Stanisława Kostki i św. Ludwika Gonzagi) i królów (Anny Jagiellonki, Zygmunta III Wazy, Jana Kazimierza i Marii Ludwiki Gonzagi)[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Grób królowej Bony w Bari, polonika.pl [dostęp 2019-07-08].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]