Berengar z Tours

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Berengar z Tours

Berengar z Tours (ur. 998 w Tours, zm. 6 stycznia 1088 w Saint Cosmas koło Tours, franc. Bérenger de Tours) - francuski filozof, teolog i scholastyk. Kształcił się w Tours i Chartres będąc uczniem Fulberta z Chartes. Od 1029 nauczyciel gramatyki i retoryki w szkole Św. Marcina w Tours, od 1040 jej przełożony i kanclerz. Archidiakon w Angers. Podjął próbę racjonalnego wyjaśnienia prawd wiary. W teorii poznania zwolennik sensualizmu, dialektyk. Autor znanego racjonalistycznego traktatu przeciwko arcybiskupowi Canterbury Lanfrankowi "De sacra coena" (1049). Podważał wszystkie prawdy wiary, które były sprzeczne z rozumem.

Głosił symboliczno-spirytualistyczną koncepcję Eucharystii, twierdząc, iż w trakcie konsekracji zachodzi przemiana nie rzeczy, a znaczenia – chleb i wino zmieniają się w ciało i krew Jezusa Chrystusa duchowo, tj. stają się ich figurami, Eucharystia jest więc sakramentem Jego ciała i krwi, a nie ciałem i krwią w sensie realnym. Dwukrotnie zmuszany przez kościół do odwoływania swoich poglądów.

Doktrynę tę potępiły m.in. synody w Rzymie i Vercelli (1050), Paryżu (1051), Angers (1062), Poitiers (1074). Dyskutowali z nią działający w Chartres Hugon i Adelman oraz Lafrank z Pawii. Jej zwolenników zwano berengarianami. Był jednym z pierwszych zwolenników nominalizmu. Berengar oficjalnie odwołał swoje poglądy, choć w rzeczywistości nie porzucił ich prawdopodobnie do końca życia. Jego nauka miała zwolenników jeszcze w XII wieku.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wielka Ilustrowana Encyklopedia Gutenberga (1934-1939)
  • Ilustrowana Encyklopedia Trzaski, Everta i Michalskiego (1924-1927)
  • Wielka Encyklopedia Powszechna PWN (1962-1969)