Beszowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Beszowa
Państwo  Polska
Województwo świętokrzyskie
Powiat staszowski
Gmina Łubnice
Liczba ludności (2006) ok. 320 osób
Strefa numeracyjna (+48) 0-15
Kod pocztowy 28-232[1]
Tablice rejestracyjne TSZ
SIMC 0798363
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa lokalizacyjna województwa świętokrzyskiego
Beszowa
Beszowa
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Beszowa
Beszowa
Ziemia50°25′21″N 21°06′40″E/50,422500 21,111111

Beszowawieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie staszowskim, w gminie Łubnice.

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa tarnobrzeskiego.

Części miejscowości[edytuj]

Integralne części wsi Beszowa[2][3]
SIMC Nazwa Rodzaj
0798370 Wymysłów część wsi
0798386 Zakupne część wsi

Historia[edytuj]

Wojciech Jastrzębiec, biskup krakowski, zmienia kościół parafialny w Beszowie na klasztorną kolegiatę i osadza w niej paulinów z Częstochowy (dokument pergaminowy z 1421 r. z zasobu AGAD).

Pierwsze wzmianki o Beszowej pochodzą z wieku XIV.
Wiele wskazuje na jej osadzenie w wieku XIII bowiem już w roku 1325 Beszowa (Bansowa) dzieli się na rycerską (szlachecką) Bansowa Militaris i biskupią Bansowa episcopalis. W pierwszej plebanem był Piotr (z nazwiska nieznany), drugiej Jan Zertko, obaj płacą świętopietrze. Bieszowa należy wówczas do dekanatu w Książnicach (obecnie nie istniejącego)[4].

Beszowa została pod rokiem 1341 wspomniana w bulli papieża Bededykta XII[5].

Zabytki[edytuj]

Objęte ochroną prawną NID:

  • zespół klasztorny paulinów, nr rejestracyjny zabytku: A.852/1-3 z 16.10.1956, z 19.02.1966 i z 24.02.1977:
  • kościół obecnie parafialny pw. św.św. Piotra i Pawła, wybudowany 1407, restaurowany w 1697, a następnie 1886 -89, gotycki fundacji biskupa Wojciecha Jastrzębca[6]
  • skrzydło klasztorne, obecnie spełniająca funkcję plebanii, z I ćwierci XV wieku, restaurowany w 1910 – dzwonnica, drewniana XVII wiek[6]
  • kamienna figura przydrożna z XVIII wieku
  • cmentarze przykościelne; na jednym z nich zbiorowa mogiła powstańców 1863 r.

Przypisy

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2014-03-09]. s. według wyboru.
  2. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1867, 2013-02-15. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 2014-03-09]. 
  3. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2015-11-18].
  4. Historyczny opis kościołów miast zabytków w Stopnickiem. Ks. Jan Wiśniewski.
  5. Bullarium Poloniae, Rzym 1982, t. I, s. 336.
  6. a b Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo świętokrzyskie. 31 marca 2017; 2 miesiące temu. s. 63.

Linki zewnętrzne[edytuj]