Torbik bambusowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Beztorbik bambusowy)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Torbik bambusowy
Dromiciops gliroides[1]
Thomas, 1894
Torbik bambusowy
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Nadgromada żuchwowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Nadrząd torbacze
Rząd torbikowce
Rodzina torbikowate
Rodzaj torbik
Gatunek torbik bambusowy
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 NT pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Torbik bambusowy[3], beztorbik bambusowy[4] (Dromiciops gliroides) – gatunek południowoamerykańskiego ssaka z rodziny torbikowatych, jedyny współcześnie żyjący przedstawiciel rzędu torbikowców (Microbiotheria). Występuje w gęstych, górskich lasach Chile i Argentyny zwłaszcza wśród bambusów Chusquea spp.

Niewielki ssak osiągający 8-13 cm długości ciała i ogonem o podobnej długości. Ma szarobrązowe, gęste futro. Część twarzowa głowy jasnoszara z czarnymi otoczkami wokół dużych oczu. Uszy duże. W jego ogonie gromadzi się tłuszcz na czas snu zimowego.

Prowadzi nadrzewny i nocny tryb życia. Dobrze się wspina. Dojrzałość płciową osiąga w drugim roku życia. Samica buduje gniazdo wśród gałęzi 1-2 m nad ziemią. Rodzi wczesną wiosną, jeden miot w roku. W miocie może być od 1 do 4 młodych. Młode są karmione mlekiem matki do 2 miesięcy.

Badania wykazały, że beztorbik bambusowy jest bliżej spokrewniony z torbaczami australijskimi (Australidelphia) niż amerykańskimi (Ameridelphia). Jego pojawienie się na kontynencie Ameryki Południowej nie zostało bezsprzecznie wyjaśnione. Po odkryciu w Australii skamieniałości Djarthia murgonensis, który mógł być najprymitywniejszym przedstawicielem Australidelphia, najbardziej prawdopodobne wydawało się, że ta linia pochodzi z Australii, a przodkowie beztorbika trafili do Ameryki Południowej przez Antarktydę z Australii[5]. Badania oparte na insercji retropozonów (przy której nie powinny występować homoplazje) przeprowadzone w 2010 wskazują jednak, że najbardziej bazalne klady torbaczy, Didelphimorphia (dydelfokształtne), Paucituberculata (skąpoguzkowce) i Microbiotheria (torbikowce), żyją w Ameryce Południowej, więc prawdopodobne jest też, że przodkowie innych torbaczy mogli trafić do Australii w wyniku jednej migracji[6].

Przypisy

  1. Dromiciops gliroides, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Diaz M. & Teta, P. 2008. Dromiciops gliroides. W: IUCN 2015. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) Wersja 2015.1. <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 2015-06-27]
  3. Systematyka i nazwy polskie za: Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 6. ISBN 978-83-88147-15-9.
  4. Zwierzęta: encyklopedia ilustrowana. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2005, s. 70. ISBN 83-01-14344-4.
  5. Robin M. D. Beck, Godthelp, Henk; Weisbecker, Vera; Archer, Michael; Hand, Suzanne J.. Australia's Oldest Marsupial Fossils and their Biogeographical Implications. „PLoS ONE”. 3 (3), s. e1858, 2008-03-26. Public Library of Science. DOI: 10.1371/journal.pone.0001858. PMID: 18365013 (ang.). 
  6. M. A. Nilsson, Churakov, G.;, Sommer, M.; Van Tran, N.; Zemann, A.; Brosius, J.; Schmitz, J.. Tracking Marsupial Evolution Using Archaic Genomic Retroposon Insertions. „PLoS Biology”. 8 (7), s. e1000436, 2010-07-27. Public Library of Science. DOI: 10.1371/journal.pbio.1000436. PMID: 20668664 (ang.). 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Muñoz-Pedreros A, BK Lang & M Bretos & PL Meserve (2005) Reproduction and Development of Dromiciops gliroides (Marsupialia: Microbiotheriidae) in Temperate Rainforests of Southern Chile, Gayana 69(2): 225-233, 2005 ISSN 0717-652X (format pdf) (ang.)
  2. Jansa, S.: Dromiciops gliroides (ang.). (On-line), Animal Diversity Web, 2003. [dostęp 7 kwietnia 2008].
  3. Zwierzęta : encyklopedia ilustrowana. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2005, s. 70. ISBN 83-01-14344-4.