Biernacice (województwo dolnośląskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy wsi w woj. dolnośląskim. Zobacz też: inne miejscowości o tej nazwie.
Biernacice
Rodzaj miejscowości wieś
Państwo  Polska
Województwo dolnośląskie
Powiat ząbkowicki
Gmina Ziębice
Liczba ludności (III 2011) 290[1]
Strefa numeracyjna 74
Kod pocztowy 57-220
Tablice rejestracyjne DZA
SIMC 0856681
Położenie na mapie gminy Ziębice
Mapa lokalizacyjna gminy Ziębice
Biernacice
Biernacice
Położenie na mapie powiatu ząbkowickiego
Mapa lokalizacyjna powiatu ząbkowickiego
Biernacice
Biernacice
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Biernacice
Biernacice
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Biernacice
Biernacice
Ziemia50°34′15″N 17°00′52″E/50,570833 17,014444

Biernacicewieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie ząbkowickim, w gminie Ziębice.

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wałbrzyskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Początki miejscowości sięgają pierwszej połowy XIV w. W latach 1396-1810 Biernacice należały do zakonu cystersów z Henrykowa. W herbarzu szlachty śląskiej Romana Sękowskiego, można znaleźć informację, że w XVII w. Jan Jerzy, syn Pawła von Gaba und Ribian, nabył majątki Osiny Małe i Biernacice koło Ząbkowic Śląskich. Być może część wioski została przez cystersów sprzedana. Ziębicka linia rodziny von Gaba wygasła w 1795 r., wraz ze śmiercią Wacława Fryderyka Rudolfa (ur. 1715). Dwa lata po sekularyzacji majątków klasztornych przez króla pruskiego Fryderyka Wilhelma III, w 1812 r., miejscowość nabyła Fryderyka Luiza Wilhelmina von Hohenzollern, żona księcia Wilhelma orańskiego, późniejszego króla Niderlandów. Majątek w Biernacicach wchodził w skład należących do Wilhelma orańskiego dóbr henrykowskich (Gesamtherrschaft Heinrichau). Następnie posiadłość odziedziczyła ich córka księżniczka Zofia orańska. W 1842 r. Zofia orańska (1824-1897) wyszła za mąż za Karola Aleksandra, wielkiego księcia Sachsen-Weimar-Eisenach. W ten sposób majątek w Biernacicach znalazł się w rękach dynastii Wettinów. Kolejnym właścicielem posiadłości był wielki książę Wilhelm Ernest (zm. 1923). Następnie dobra należały do jego dzieci: Zofii (1911-1988), Karola Augusta (1912-1988), Bernarda (1917-1986) i Jerzego Wilhelma (ur. 1920). W latach 30. XX wieku, część posiadłości została wykupiona przez Śląską Spółkę Ziemską i rozparcelowana. Po II wojnie światowej majątek rodziny książęcej został znacjonalizowany. W folwarku w Biernacicach urządzono Stację Hodowli Roślin.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[2]:

  • kościół parafialny pw. św. Donata, obecnie pw. Matki Bożej Królowej Polski, z XVIII w.
  • pałacyk, obecnie nr 51, z 1890 r.

Przypisy