Blok s

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Blok s – grupa pierwiastków chemicznych w układzie okresowym, do których należą bardzo aktywne metale 1 i 2 grupy oraz wodór z grupy 1 i hel z grupy 18. Elektrony walencyjne we wzorach elektronowych przedstawiane są wzorem gdzie to główna liczba kwantowa pierwiastka, a – symbol orbitalu o pobocznej liczbie kwantowej

Przykłady:

zapis „klatkowy” konfiguracji elektronowej helu:
Hel-konfiguracja-elektronowa-zapis-klatkowy.svg
zapis „klatkowy” konfiguracji elektronowej berylu:
Beryl-konfiguracja-elektronowa-zapis-klatkowy.svg

Właściwości metali[edytuj | edytuj kod]

Cechy metali bloku s[1]:

  • Charakteryzują się dużą reaktywnością
  • Ciała stałe o połysku metalicznym
  • Barwią płomień palnika
  • Tlenki metali mają charakter mocno zasadowy
  • Reagują z wodorem tworząc wodorki
  • Reagują z wodą tworząc wodorotlenki

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Adam Bielański, Podstawy chemii nieorganicznej, ISBN 978-83-01-16281-8.