Bohdan Lisowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bohdan Lisowski
Data i miejsce urodzenia 19 sierpnia 1924
Lublin
Data i miejsce śmierci 30 lipca 1992
Kraków
Zawód architekt
Kraków, ul. Retoryka 4
Dom Stu Balkonów

Bohdan Stanisław Lisowski (ur. 19 sierpnia 1924 w Lublinie, zm. 30 lipca 1992 w Krakowie) – polski architekt, profesor zwyczajny doktor habilitowany inżynier.

Życiorys[edytuj]

W 1948 ukończył Wydział Architektury Akademii Górniczo-Hutniczej, a następnie rozpoczął pracę zawodową, jego projekty nosiły cechy modernizmu. W 1958 na Politechnice Krakowskiej obronił pracę doktorską pt. "Genealogia skrajnie awangardowej architektury XIX wieku 1800-1900", cztery lata później obronił pracę habilitacyjną. Na Politechnice Krakowskiej kierował Zakładem Architektury Przemysłowej, w 1972 uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1989 profesora zwyczajnego. Wykładał na Politechnice Krakowskiej, Politechnice Wrocławskiej, Politechnice Warszawskiej, Uniwersytecie Jagiellońskim, Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Od 1965 do 1974 był związany z Wydziałem architektury Politechniki Śląskiej. Na początku lat 80. był szefem zespołu przygotowującego nową rodzinę autobusów Autosan H10[1].

Został pochowany na Cmentarzu Salwatorskim w Krakowie.

Członkostwo[edytuj]

  • Polska Akademia Nauk:
    • Komitet Architektury i Urbanistyki,
    • Komitet Ergonomii,
    • Komisja Urbanistyki i Architektury Oddz. Krakowskiego;
  • Polskie Towarzystwo Ergonomiczne;
  • Polskie Towarzystwo Higieny Psychicznej;
  • SARP.

Projekty[edytuj]

  • Karoseria autobusowych Autosan;
  • Aparaty telefoniczne Telkom-Telos.

Realizacje (wybrane)[edytuj]

  • Południowe Zakłady Wytwórcze Silników Elektrycznych TAMEL w Tarnowie wraz z robotniczym osiedlem mieszkaniowym /1952/;
  • Zakłady Przemysłu Gumowego STOMIL w Dębicy /1956/;
  • Pięć baz magazynowych na terenie Krakowa /od 1950 do 1960/;
  • Siedziba Krakowskiego Biura Projektowo-Badawczego Budownictwa Przemysłowego w Krakowie przy ulicy Wielopole 17 /1952/;
  • "Dom 100 balkonów" w Krakowie (przy ul. Retoryka 4) /1961/.

Publikacje[edytuj]

  • Genealogia skrajnie awangardowej architektury XX wieku 1800-1900 /1958/;
  • Skrajnie awangardowa architektury XX wieku 1900-1944 /1962/;
  • Systematyka architektury XX wieku - Świat i Polska /1981-84/.

Przypisy

  1. Twórcy nowej generacji polskich autobusów. „Nowiny”, s. 5, Nr 204 z 18 października 1982. 

Bibliografia[edytuj]