Bohdanowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Herb Bohdanowicz

Bohdanowicz – polski herb szlachecki z nobilitacji galicyjskiej.

Opis herbu[edytuj]

W polu błękitnym dwie podkowy srebrne barkami do góry, pomiędzy które wchodzi klinowato złote pole o łukowatych bokach, dochodzące do szczytu tarczy, na którym czarna głowa końska.

W klejnocie nad hełmem w koronie pomiędzy dwiema trąbami złotymi czarna głowa końska z szyją.

Labry z prawej błękitne podbite srebrem, z lewej czarne podbite złotem.

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj]

Nadany 19 lipca 1782 roku Deodatowi i Janowi Bogdanowiczom, synom Antoniego Bohdanowicza (Bogdanowicza), kupcom wzbogaconym na dostawach dla armii austriackiej przez Franciszka II. Wraz z nobilitacją otrzymali tytuł ("słowo honorowe") "Edler" oraz predykat "von Oroscheny". Wylegitymowani ze szlachectwa 8 lutego 1783. Ormianie z pochodzenia, wywodzili się z jednej rodziny z nobilitowanymi, którzy otrzymali herby Bochdanowicz i Bogdanowicz[1].

Herbowni[edytuj]

Herb ten był herbem własnym, toteż do jego używania uprawniony jest tylko jeden ród herbownych:

Bogdanowicz (Bochdanowicz, Bohdanowicz).

Przypisy

  1. Sławomir Górzyński: Nobilitacje w Galicji w latach 1772-1918. DiG, 1999, s. 73. ISBN 83-7181-110-1.

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]