Bolesław Korfeld

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Bolesław Korfeld (ur. 1893 w Kielcach, zm. 17 marca 1921 w Kronsztadzie) – działacz komunistyczny, żołnierz Gwardii Czerwonej i Armii Czerwonej, komendant szkoły wojskowej.

Syn Andrzeja, jego siostra Florentyna brała udział w akcjach Organizacji Bojowej Polskiej Partii Socjalistycznej. W 1909 będąc uczniem szóstej klasy kieleckiego gimnazjum B. Korfeld wziął udział w zamachu na naczelnika gubernialnej żandarmerii w Kielcach, za co został aresztowany i w 1911 skazany w procesie członków kieleckiej PPS – Frakcji Rewolucyjnej na dożywotnią katorgę. W czasie katorgi pracował jako robotnik.

Od 1912 członek bolszewickiej frakcji Socjaldemokratycznej Partii Robotniczej Rosji. W wyniku rewolucji lutowej w 1917 odzyskał wolność, przybył do Charkowa, gdzie w maju 1918 przystąpił do Czerwonej Gwardii i został członkiem Socjaldemokracji Królestwa Polskiego i Litwy, walcząc w szeregach Rewolucyjnego Czerwonego Pułku Warszawskiego z przeciwnikami rewolucji październikowej, m.in. w lipcu 1918 w Jarosławiu, gdzie trwało powstanie Związku Obrony Ojczyzny i Wolności kierowane przez Borysa Sawinkowa.

Na początku 1919 skierowany do Mińska do szkoły polskich instruktorów wojskowych (Polskie Połączone Kursy Czerwonych Dowódców Armii Czerwonej) przy Zachodniej Dywizji Strzelców, gdzie był jednym z najzdolniejszych słuchaczy. Po skończeniu szkolenia mianowany wpierw zastępcą komisarza, a następnie komisarzem. W sierpniu 1919 dowodził kursantami w walce z armią polską o Mińsk. Po zajęciu Mińska przez oddziały armii polskiej Korfeld razem z kursantami w 1919 przeniósł się do Smoleńska, gdzie w styczniu 1921 na polecenie dowództwa Armii Czerwonej kursy, uznane za jedne z lepszych w kraju, zostały przekształcone w trzyletnią szkołę wojskową im. Czerwonych Komunardów, której Korfeld został komisarzem. Jednak już w marcu 1921 kursanci szkoły, zorganizowani w 2. Zbiorową Brygadę Szkoły im. Czerwonych Komunardów, wzięli udział w tłumieniu powstania w Kronsztadzie. W dniu 17 marca 1921 Korfeld, będąc wówczas dowódcą pułku 2. Brygady, zginął podczas walk. Po śmierci odznaczony Orderem Czerwonego Sztandaru.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]