Rewolucyjny Czerwony Pułk Warszawski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Rewolucyjny Czerwony Pułk Warszawski
Historia
Państwo  Rosyjska FSRR
Dowódcy
Pierwszy Stefan Żbikowski
Działania zbrojne
Wojna domowa w Rosji
Organizacja
Dyslokacja Moskwa, Tambow, Witebsk, Mińsk, Krym
Podległość I Brygada Zachodniej Dywizji Strzelców

Rewolucyjny Czerwony Pułk Warszawski (ros. Революционный Красный Варшавский Полк) (inaczej: Czerwony Pułk Rewolucyjnej Warszawy; od sierpnia 1918 p. n. Warszawski Pułk Zachodniej Dywizji Strzelców) – pułk piechoty polskiej, sformowany wiosną 1918 na terenie Rosji, wspierający rewolucję bolszewicką.

Rodowód[edytuj | edytuj kod]

Zgodnie z zamysłem bolszewików miał być zalążkiem polskiej siły zbrojnej stanowiącej część składową Armii Czerwonej, a obejmującej np. ochotników z rozbitego II Korpusu Polskiego w Rosji generała Józefa Hallera.

Jego liczebność wynosiła około 1000 żołnierzy, a dowódcą był Stefan Żbikowski. Tłumił bunty anarchistów i eserowców w Moskwie i w Jarosławiu. Na frontach walczył z wojskami antybolszewickimi.

Wchodził w skład I Brygady Zachodniej Dywizji Strzelców, potem zaś od 9 czerwca 1919 razem z całą dywizją formalnie wszedł w skład Armii Czerwonej.

Rodowód pułku dokładnie opisał Andrzej Koskowski w swojej monografii pt.: Czerwony Pułk Warszawy.

Żołnierze pułku[edytuj | edytuj kod]

Pieśń pułku[edytuj | edytuj kod]

Nie panom wysługiwać się,
nie tron ich wpierać krwawy -
Wolności ludu bronić chce
Czerwony Pułk Warszawy.
Nie otumanią słowa nas
z pałacu czy z ambony -
przewodni znak roboczych mas
to sztandar nasz czerwony.
Nam szepcą: Polska - święta rzecz,
więc polskim panom służyć...
I chłopską krew, a pański miecz
dla dobra kraju użyć.
A my odkrzykniem: wara wam,
roboczej krwi złaknionym,
od naszych bram - wszak wstaje "cham"
i wali wasze trony.
Nie wrogiem naszym obcy lud -
czy padły, czy zwycięzca.
Nam wrogiem ten, co dzierży knut -
obcy czy "swój" ciemięzca.

Imię „Czerwonego Pułku Warszawy” nosiła dawniej Szkoła Podstawowa nr 271 w Warszawie.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]