Boris Smysłowski-Holmston

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Boris Aleksiejewicz Smysłowski-Holmston
Boris Aleksiejewicz Smysłowski
Борис Алексеевич Хольмстон-Смысловский

Arthur Holmston, von Regenau
generał-major generał-major
Data i miejsce urodzenia 21 listopada 1897
Terijoki
Data i miejsce śmierci 5 września 1988
Liechtenstein
Przebieg służby
Siły zbrojne Coat of Arms of Russian Empire.svg Armia Imperium Rosyjskiego
Flag of Russia.svg Siły Zbrojne Południa Rosji
De1919w.png Reichswehra
Balkenkreuz.svg Wehrmacht
Jednostki 1 Rosyjska Armia Narodowa
Stanowiska Dowódca 1 Rosyjskiej Armii Narodowej
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
Wojna domowa w Rosji
II wojna światowa
Odznaczenia
Order Świętego Włodzimierza IV klasy (Imperium Rosyjskie) Order Świętej Anny III klasy (Imperium Rosyjskie) Cesarski i Królewski Order Świętego Stanisława III klasy (Imperium Rosyjskie) Order Świętej Anny IV klasy (Imperium Rosyjskie) DEU Deutsche Adlerorden 2B Silber Med Schwert BAR.svg DEU EK 2 Klasse BAR.svg DEU Ostvolk Medal 1Kl Gold swords BAR.svg DEU Ostvolk Medal 2Kl Gold swords BAR.svg DEU Ostvolk Medal 1Kl Silver swords BAR.svg DEU Ostvolk Medal 2Kl Silver swords BAR.svg DEU Ostmedaille BAR.svg

Boris Aleksiejewicz Smysłowski-Holmston (ros. Борис Алексеевич Смысловский-Хольмстон), właść. Boris Aleksiejewicz Smysłowski (Борис Алексеевич Смысловский), ps. Arthur Holmston, von Regenau (ur. 21 listopada 1897 r. w Terijoki w Rosji, zm. 5 września 1988 r. w Liechtensteinie) – rosyjski wojskowy, emigracyjny działacz wolnomularski, dowódca 1 Rosyjskiej Armii Narodowej podczas II wojny światowej, działacz kombatancki

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pochodził z rodziny uszlachconej w guberni kijowskiej w 1843[1]. Ukończył 1 korpus kadetów w Moskwie, a następnie Michajłowską Szkołę Artyleryjską w Petersburgu. Służył w lejbgwardii 3 brygady artylerii. Brał udział w I wojnie światowej. Był odznaczony licznymi orderami, w tym Orderem św. Anny 4 klasy i Orderem św. Włodzimierza 4 klasy. W 1917 r. studiował w Nikołajewskiej Akademii Sztabu Generalnego, ale jego naukę przerwał wybuch wojny domowej z bolszewikami. Boris A. Smysłowski przystąpił do białych. Walczył w szeregach samodzielnej dywizji gwardyjskiej na Kubaniu, potem na Krymie, skąd uczestniczył w nieudanym desancie na Kubań. Służbę zakończył w stopniu sztabskapitana jako szef oddziału wywiadowczego formowanej na obszarze Polski 3 Rosyjskiej Armii.

Na emigracji pozostał w Polsce. W latach 1928-1932 przeszedł wyższe kursy organizowane przy zakamuflowanej akademii sztabu generalnego niemieckiej Reichswehry. Po powrocie do Polski od 1935 do 1938 r. był wysoko postawionym wolnomularzem Starożytnego i Pierwotnego Rytu Memphis-Misraim. Działał także w loży "Piramida Północy" w Warszawie, przewodniczył kapitule "Pelikan pod Jutrzenka Wschodzącą" w Warszawie i pełnił funkcję Wielkiego Egipskiego Konserwatora Obrządków Wielkiej Mistycznej Świątyni na Polskę. Prawdopodobnie w 1938 r. pomagał wywieźć z Polski archiwum polskich struktur obrządku M.M. do Suwerennego Sanktuarium Starożytnego i Pierwotnego Rytu Memphis-Misraim Francji do Lyonu.

W czasie II wojny światowej podjął współpracę z Niemcami. Współpracował z wywiadem wojskowym Abwehra, uzyskując stopień Sonderführera (K) - odpowiednik  Hauptmanna. Używał wówczas pseudonimu von Regenau. W lipcu 1941 r. został dowódcą batalionu szkoleniowego złożonego z Rosjan w ramach Grupy Armii "Północ". Pod koniec 1942 r. awansował na stopień podpułkownika. Na pocz. 1943 r. stanął na czele tzw. Sonderstab "R" ("Rosja"), tj. zakonspirowanej struktury przygotowującej do walki partyzanckiej i dywersji za liniami Armii Czerwonej. Działała ona w okupowanej Warszawie pod szyldem Wschodniej Firmy Budowlanej Hilgen. Podlegała mu tzw. Specjalna Dywizja "R" ("Rosja"). W grudniu 1943 r. Boris A. Smysłowski pod zarzutem działalności na dwie strony trafił do aresztu domowego, zaś Sonderstab "R" i podległe mu oddziały wojskowe zostały rozformowane. Po 6 miesiącach został jednak uwolniony od zarzutów. W tym samym czasie, 17 maja 1944 r., grupa dywersyjna Kedywu AK, z nie do końca wyjaśnionych przyczyn[2], dokonała w Warszawie nieudanej próby zamachu na niego. Po uwolnieniu Boris A. Smysłowski dostał rozkaz sformowania z Rosjan jednostki wojskowej do zadań specjalnych, przeznaczonej do walki partyzanckiej z nacierającą Armią Czerwoną. W ten sposób powstała 1 Rosyjska Dywizja Narodowa z płk. B. A. Smysłowskim na czele. 23 stycznia 1945 r. sztab dywizji został przeniesiony z Wrocławia do Bad Elster w okolicy Drezna. Tam 12 lutego tego roku dywizję przemianowano na Zieloną Armię do Zadań Specjalnych. 4 kwietnia stała się ona 1 Rosyjską Armią Narodową pod dowództwem B. A. Smysłowskiego, awansowanego do stopnia generała majora. Przyjął on pseudonim Arthur Holmston dla dezinformacji sowieckiego wywiadu. Pod jego zwierzchnictwo trafił też formalnie, choć nigdy nie doszło do połączenia, Rosyjski Korpus Ochronny i formowana 3 dywizja Sił Zbrojnych Komitetu Wyzwolenia Narodów Rosji. 18 kwietnia wydał rozkaz marszu na zachód do neutralnej Szwajcarii.

W ostatnich dniach wojny na czele ok. 500 żołnierzy 1 Rosyjskiej Armii Narodowej przekroczył on granicę neutralnego Księstwa Liechtenstein, gdzie wszyscy zostali internowani. W późniejszych latach odwiedzili go wysocy funkcjonariusze wywiadu USA, w tym Allen Dulles, usiłujący uzyskać posiadane przez niego informacje o Sowietach. Jesienią 1947 r. Boris A. Smysłowski wraz z grupą b. podkomendnych wyjechał do Argentyny na zaproszenie rządu Juana Peróna. Utworzył tam Wojenno-Wyzwoleńczy Ruch imienia generalissimusa A. W. Suworowa, zwany Związkiem Suworowskim. W 1966 r. powrócił do Liechtensteinu, gdzie zm. 5 września 1988 r.

Wkroczenie oddziałów 1 Rosyjskiej Armii Narodowej do Liechtensteinu stało się kanwą francusko-polskiego filmu fabularnego z 1992 r. pt. "Wiatr ze Wschodu", którego reżyserem był Robert Enrico[3].

Awanse[edytuj | edytuj kod]

  • kapitan - w czasach carskich
  • Sonderführer (K) - 1941
  • major - 1941
  • podpułkownik - 1942
  • generał-major - 1945

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Imperium Rosyjskie[edytuj | edytuj kod]

III Rzesza[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Hass, Wolnomularze polscy w kraju i na świecie, Warszawa 1999
  • Jarosław W. Gdański, Zapomniani żołnierze Hitlera, Warszawa 2005
  • Boris Holmston-Smysłowski, Auf magischen Wegen: der Osteldzug, Philosophie des Krieges, Buenos Aires 1948

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Spisok dworjan kiewskoj gubernii, Kijew 1906, s. 249.
  2. Piotr Zychowicz: Tajemnica zamachu na pułkownika (pol.). Rzeczpospolita, 24.12.2011. [dostęp 2018-06-08].
  3. Wiatr ze Wschodu (1993)