Borys Gudziak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Borys Gudziak
arcybiskup
Ilustracja
Herb Borys Gudziak
Kraj działania  Stany Zjednoczone
Data i miejsce urodzenia 24 listopada 1960
Syracuse
arcybiskup metropolita Filadelfii
Okres sprawowania od 2019
ordynariusz greckokatolickiej eparchii Świętego Włodzimierza Wielkiego w Paryżu
Okres sprawowania 2013-2019
Wyznanie katolickie
Kościół Kościół katolicki obrządku bizantyjsko-ukraińskiego
Diakonat 14 sierpnia 1998
Prezbiterat 26 listopada 1998
Nominacja biskupia 21 lipca 2012
Chirotonia biskupia 26 sierpnia 2012
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 26 sierpnia 2012
Konsekrator Światosław Szewczuk
Współkonsekratorzy Ihor Woźniak
Hlib Łonczyna

Borys Andrij Gudziak (ur. 24 listopada 1960 w Syracuse w Stanach Zjednoczonych) – ukraiński duchowny greckokatolicki rytu bizantyjskiego. Arcybiskup metropolita Filadelfii od 2019.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Prezbiterat i praca naukowa[edytuj | edytuj kod]

26 listopada 1998 otrzymał święcenia kapłańskie z rąk biskupa Sofrona Mudrego.

W latach 1992-2002 założyciel i dyrektor Instytutu Historii Kościoła we Lwowie.

Przewodniczący Komisji ds. Odnowienia Lwowskiej Akademii Teologicznej w latach 1993-1995. Wice-rektor (1995-2000) i rektor tej uczelni (2000-2002). Po jej przekształceniu w Ukraiński Uniwersytet Katolicki pełnił funkcję rektora do 2013 roku.

Od 2013 roku jest Prezydentem Ukraińskiego Uniwersytetu Katolickiego we Lwowie.

Episkopat[edytuj | edytuj kod]

21 lipca 2012 został mianowany przez Benedykta XVI egzarchą apostolskim Francji oraz biskupem tytularnym Carcabia[1]. Sakry biskupiej udzielił mu 26 sierpnia 2012 arcybiskup większy kijowsko-halicki – Światosław Szewczuk.

19 stycznia 2013 po podniesieniu egzarchatu do rangi eparchii został pierwszym ordynariuszem eparchii św. Włodzimierza Wielkiego w Paryżu[2] (obejmującej wiernych narodowości ukraińskiej obrządku bizantyńskiego we Francji, Holandii, Belgii, Luksemburgu oraz Szwajcarii).

18 lutego 2019 został mianowany arcybiskupem metropolitą Filadelfii (USA)[3].

Wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

5 maja 2007 otrzymał honorowe obywatelstwo miasta Lwowa.

4 czerwca 2016 został wyróżniony Nagrodą Jana Nowaka-Jeziorańskiego za wielki wkład w tworzenie niepodległej, suwerennej i europejskiej Ukrainy jako wspólnoty ludzi wolnych[4][5].

Publikacja w języku polskim[edytuj | edytuj kod]

  • Kryzys i reforma: metropolia kijowska, patriarchat Konstantynopola i geneza unii brzeskiej, tł. Halina Leskiw, Alicja Chrim; tł. tekstów staro-cerkiewno-słowiańskich Roman Łepa, Lublin: Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej 2008[6].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. RINUNCIA DELL’ESARCA APOSTOLICO PER I FEDELI UCRAINI DI RITO BIZANTINO RESIDENTI IN FRANCIA E NOMINA DEL SUCCESSORE (wł.). vatican.va, 2012-07-21. [dostęp 2021-08-18].
  2. ELEVAZIONE DELL’ESARCATO APOSTOLICO PER I FEDELI UCRAINI DI RITO BIZANTINO RESIDENTI IN FRANCIA AD EPARCHIA E NOMINA DEL PRIMO VESCOVO EPARCHIALE (wł.). vatican.va, 2013-01-19. [dostęp 2021-08-18].
  3. Nomina dell’Arcivescovo Metropolita di Philadelphia degli Ucraini (U.S.A.) (wł.). vatican.va, 2019-02-18. [dostęp 2021-08-18].
  4. Bp Borys Gudziak uhonorowany Nagrodą im. Jana Nowaka-Jeziorańskiego, dzieje.pl [dostęp 2021-01-09] (pol.).
  5. Redakcja, Nagroda Jana Nowaka-Jeziorańskiego 2016, www.wroclaw.pl [dostęp 2021-01-09] (pol.).
  6. krytyczne omówienie publikacji zob. Marek Melnyk, Białoruskie Zeszyty Historyczne 2011, z. 35, s. 248–254.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]