Borzytuchom

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 54°12′2″N 17°22′5″E
- błąd 38 m
WD 54°12'N, 17°22'E, 54°12'0.76"N, 17°22'4.84"E
- błąd 2268 m
Odległość 116 m
Borzytuchom
wieś
Państwo  Polska
Województwo  pomorskie
Powiat bytowski
Gmina Borzytuchom
Liczba ludności (2008) 902
Strefa numeracyjna 59
Kod pocztowy 77-141
Tablice rejestracyjne GBY
SIMC 0740837
Położenie na mapie gminy Borzytuchom
Mapa konturowa gminy Borzytuchom, w centrum znajduje się punkt z opisem „Borzytuchom”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Borzytuchom”
Położenie na mapie województwa pomorskiego
Mapa konturowa województwa pomorskiego, po lewej znajduje się punkt z opisem „Borzytuchom”
Położenie na mapie powiatu bytowskiego
Mapa konturowa powiatu bytowskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Borzytuchom”
Ziemia54°12′02″N 17°22′05″E/54,200556 17,368056

Borzytuchom (kaszb. Bòrzëtëchòmie lub też Bòrzitëchòm, Bòrzetëchòmié, niem. Borntuchen)[1]wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie bytowskim, w gminie Borzytuchom, na Kaszubach, nad wschodnim brzegiem Dużego Jeziora, przy trasie zawieszonej obecnie linii kolejowej Bytów-Korzybie.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa słupskiego.

Etymologia nazwy wsi[edytuj | edytuj kod]

W wieku XIV jak podaje nota Barbary Czopek w publikacji „Nazwy miejscowe Polski” – pod redakcją Kazimierza Rymuta, były trzy wsie o nazwie Tuchom. Jedna z nich została wtórnie nazwana została w języku niemieckim jako Borntuchen. Do nazwy Tuchom dodano człon pierwszy, z niemiecka Born- w języku polskim Borzy- zapewne (zdaniem autorki noty) od słowiańskiej nazwy osady Borza, w formie przymiotnikowej Borzy-[2]. Miejscowość jest siedzibą gminy Borzytuchom.

Inne miejscowości z prefiksem Tuchom: Tuchom, Tuchomie, Tuchomko

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dr F. Lorentz "Polskie i kaszubskie nazwy miejscowości na Pomorzu Kaszubskiem" (​ISBN 83-60437-22-X​) (​ISBN 978-83-60437-22-3​)
  2. Rymut ↓, s. 318 tom I.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]