Brzeźnicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
POL COA Brzeźnicki.svg

Brzeźnicki (Brzeznicki) - polski herb szlachecki z nobilitacji.

Opis herbu[edytuj]

W polu srebrnym wieża czerwona, o trzech blankach, bramie otwartej i dwóch oknach czarnych, stojąca na pagórku zielonym[1].

Klejnot: Mąż zbrojny, trzymający w prawicy trzy włócznie w gwiazdę, w lewicy samopał lufą do góry[2].

Labry czerwone, podbite srebrem.

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj]

Nadany mieszczaninowi stężyckiemu Stanisławowi Brzeźnickiemu 6 marca 1581[3].

Herbowni[edytuj]

Brzeznicki - Brzeźnicki.

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]

Przypisy

  1. U Szymańskiego sama wieża, drewniana, płonąca
  2. Szymański opisuje inaczej: mąż w szacie czarnej, włócznie trzyma w lewicy, samopał prawicy
  3. Józef Szymański: Herbarz rycerstwa polskiego z XVI wieku. Warszawa: DiG, 2001, s. 25. ISBN 83-7181-217-5.