Carl Orff

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Carl Orff
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 10 lipca 1895
Monachium
Pochodzenie niemieckie
Data i miejsce śmierci 29 marca 1982
Monachium
Gatunki muzyka poważna
Zawód muzyk (kompozytor, dyrygent), pedagog
Odznaczenia
Krzyż Wielki II Klasy Orderu Zasługi RFN Pour le Mérite Bawarski Order Zasługi Bawarski Order Maksymiliana
Strona internetowa

Carl Orff (ur. 10 lipca 1895 w Monachium, zm. 29 marca 1982 tamże) – niemiecki kompozytor, pedagog i dyrygent.

Dokonania[edytuj]

Przedstawiciel prymitywizmu muzycznego XX wieku, w twórczości widoczne również wpływy muzyki średniowiecza i renesansu. Głównie stosowane współbrzmienia kwartowo-kwintowe, inne cechy charakterystyczne to monumentalizm brzmienia i wielki aparat wykonawczy.

Carl Orff opracował własną metodę wychowania muzycznego dzieci, której głównym elementem jest śpiew i gra na prostych instrumentach perkusyjnych (tzw. instrumentarium Orffa, w skład którego wchodzą: bębenki, tamburyna, kołatki, grzechotki, trójkąty, dzwonki melodyczne). Duży nacisk kładzie się na improwizację i rozwijanie ekspresji, najważniejszym elementem w muzykowaniu jest rytm. Metoda Orffa szeroko jest też wykorzystywana w muzykoterapii dorosłych.

Metoda Orffa jest rozpowszechniana przez Instytut Orffa, działający przy Mozarteum w Salzburgu.

Autor aforyzmu: „Bądź uroczy dla swych wrogów – nic ich bardziej nie rozzłości”.

Jego nazwisko figurowało na Gottbegnadeten-Liste (Lista obdarzonych łaską Bożą w III Rzeszy) wśród Niezastąpionych.

Ważniejsze kompozycje[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]