Carmen Hernández

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Carmen Hernández
María Carmen
Hernández Barrera
Ilustracja
Carmen Hernández na spotkaniu powołaniowym w czasie Światowych Dni Młodzieży w 2011 w Madrycie
Data i miejsce urodzenia

24 listopada 1930
Ólvega w Hiszpanii

Data i miejsce śmierci

19 lipca 2016
Madryt w Hiszpanii

Rodzaj działalności

Ewangelizacja w Kościele rzymskokatolickim

Inicjator Drogi Neokatechumenalnej
Carmen Hernández razem z
o. Mario Pezzi

María Carmen Hernández Barrera (ur. 24 listopada 1930 w Ólvega w Hiszpanii, zm. 19 lipca 2016 w Madrycie[1][2][3]) – hiszpańska teolog doby Soboru watykańskiego II, katechistka wędrowna. Razem z Kiko Argüello stała u początków Drogi Neokatechumenalnej. Jako członkini ekipy międzynarodowej współtworzyła to katolickie itinerarium wtajemniczenia chrześcijańskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się 24 listopada 1930 r. w Ólvega, rodzinnej miejscowości matki, Clementy Barrera Isla. Wychowała się w Tudela w prowincji Nawarra, gdzie mieszkała jej rodzina. Carmen była piątym dzieckiem z dziewięciorga rodzeństwa. W 1945 r. ojciec Antonio Hernández Villar, by lepiej zarządzać rozwijającym się biznesem rodzinnym, przeniósł swą rodzinę do Madrytu, do mieszkania przy ul. Narvaéz 49. Carmen uczyła się w pobliskim kolegium Jesús y María przy ul. Juan Bravo w madryckiej dzielnicy Salamanca. Po otrzymaniu bakalaureatu, na życzenie ojca, który chciał jej powierzyć pieczę nad jedną z fabryk produkujących olej z oliwek, rozpoczęła studia chemiczne. Zakończyła je licencjatem w 1951 r. w wieku 21 lat. Osiągnąwszy pełnioletność, postanowiła pojść za swoim życiowym powołaniem, wypełnić odkryte w młodości powołanie do pracy misyjnej. Bez wiedzy ojca, wstąpiła do nowicjatu instytutu życia konsekrowanego o nazwie Misioneras de Cristo Jesús (Misjonarki Chrystusa Jezusa) w Javier – miejscowości związanej ze św. Franciszkiem Ksawerym, położonej stosunkowo blisko jej stron rodzinnych. Przyjęła habit 3 października 1954 r. W latach 1957-1960 studiowała teologię w Instytucie Sedes Sapientiae w Walencji, agregowanym do Papieskiego Instytutu „Regina Mundi” w Rzymie[4]. W roku 1961 przeniosła się do Barcelony, gdzie studiowała teologię przez dwa lata. Pod wpływem wykładów o. Pedro Farnésa, zafascynowała się zwłaszcza liturgią, w kontekście przygotowywanej reformy liturgicznej soboru watykańskiego II. W sierpniu 1962 r. przed ślubami wieczystymi opuściła instytut. Następnie, w 1963 r. powędrowała z plecakiem do Ziemi Świętej, gdzie przebywała dwa lata. Była obecna w Nazarecie, gdy przybył tam papież Paweł VI[5][6].

W 1964 w slumsach Palomeras Altas na przedmieściach Madrytu spotkała Kiko Argüello, z którym podjęła pracę ewangelizacyjną wśród ubogich. Razem z nim – zainspirowana przez ideę misterium paschalnego odnowioną przez Sobór watykański II – dała początek i kształt Drodze neokatechumenalnej. Ta posoborowa rzeczywistość kościelna stawia sobie za cel przywrócenie w diecezjach i parafiach katolickich formacji dorosłych typu katechumenalnego, na wzór wtajemniczenia chrześcijańskiego praktykowanego w Kościele pierwotnym. Była członkinią trzyosobowej Międzynarodowej Ekipy Odpowiedzialnej za Drogę (wraz z Kiko Argüello i o. Mario Pezzim) do końca życia[7][1]. Według Kiko Argüello, od czasu jej podróży do Izraela w latach 1963-64 i Deklaracji Nostra aetate Soboru Watykańskiego II (1965 r.), Carmen Hernández odegrała fundamentalną rolę w długiej drodze zbliżenia i przyjaźni między Drogą Neokatechumenalną a narodem żydowskim[6].

W 2015 roku otrzymała doktorat honoris causa Katolickiego Uniwersytetu Ameryki w Waszyngtonie[8]. Zmarła 19 lipca 2016 r. w Madrycie w wieku 85 lat. Pochowana w grobie znajdującym się na terenie Seminarium Redemptoris Mater w Madrycie Alcobendas[9] [10].

Nauczanie[edytuj | edytuj kod]

Carmen Hernández wygłosiła wiele katechez ukazujących drogę do dojrzałej wiary, do słuchania Słowa Bożego i do miłości Kościoła i jego liturgii. W swoich katechezach i przemówieniach zawsze przypominała rolę kobiet w historii zbawienia. Mówiła, że biblijny Smok prześladuje kobietę, która ma w sobie łono, będące fabryką życia. Dlatego, według hiszpańskiej teolog, aborcja jest strasznym grzechem czyniącym ​​matkę, która daje życie morderczynią samej siebie[11].

Grób Carmen Hernandez przy seminarium misyjnym „Redemptoris Mater” w Madrycie Alcobendas.

Proces beatyfikacyjny[edytuj | edytuj kod]

19 lipca 2021 r., w piątą rocznicę śmierci, podczas Eucharystii, której przewodniczył kardynał arcybiskup Madrytu Carlos Osoro w katedrze metropolitalnej Santa María la Real de la Almudena złożono oficjalnie prośbę o otwarcie diecezjalnej fazy procesu beatyfikacyjnego Carmen Hernández. Postulator tej fazy, Carlos Metola, zgromadził już ponad 16 tys. stron, w większości związanych z jej 50-letnią działalnością ewangelizacyjną w ramach Drogi neokatechumenalnej[12][13].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Carmen Hernández. [w:] neocatechumenaleiter.org (oficjalna strona Drogi neokatechumenalnej) [on-line]. [dostęp 2022-05-26].
  2. Fallece Carmen Hernández, iniciadora del Camino Neocatecumenal
  3. infovaticana.com ÚLTIMA HORA: Muere Carmen Hernández, iniciadora del Camino Neocatecumenal
  4. Cayuela 2021 ↓, s. 36.58.82.
  5. On the Way with Carmen, 20 lipca 2016 [dostęp 2016-07-21].
  6. a b Wypowiedź Kiko Argüello z okazji przyznania doktoratu honoris causa. [w:] neocatechumenaleiter.org (oficjalna strona Drogi neokatechumenalnej) [on-line]. [dostęp 2022-05-26].
  7. Por. kard. Ricardo Blázquez Pérez: Prólogo. Memoria agradecida de Carmen ante Dios. W: Carmen Hernández: Diarios (1979-1981). Madryt: Biblioteca de Autores Cristianos, 2017, s. XII-XIII.
  8. Statement from the University on the passing of Carmen Hernández, 20 lipca 2016 [dostęp 2016-07-21].
  9. Visita al Redemptoris Mater. [w:] Seminario Conciliar de Madrid [on-line]. [dostęp 2020-01-02].
  10. W Madrycie pochowano Carmen Hernández. [w:] Deon.pl [on-line]. [dostęp 2020-01-05].
  11. Por wideo „Carmen Hernández: «Solo busco lo Eterno»” (od 1:01:26) w: Carmen Hernández Barrera - Videos. [w:] carmenhernandez.org [on-line]. [dostęp 2022-05-25].
  12. Została złożona oficjalna prośba o otwarcie procesu beatyfikacyjnego Carmen Hernández. [w:] neocatechumenaleiter.org (oficjalna strona Drogi neokatechumenalnej) [on-line]. [dostęp 2021-05-26].
  13. Mateo González Alonso: Carmen Hernández: pierwszy krok w kierunku kanonizacji inicjatorki Drogi Neokatechumenalnej. [w:] Vida Nueva [on-line]. 20 lipca 2021. [dostęp 2022-05-22]. (hiszp.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Aquilino Cayuela: Carmen Hernández. Notas biográficas. Madryt: Biblioteca de Autores Cristianos, 2021, s. 404.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]