Chōmei Kamo
![]() | |
Imię i nazwisko |
Nagaakira Kamo |
---|---|
Data i miejsce urodzenia |
ok. 1154/1156 |
Data śmierci | |
Narodowość | |
Dziedzina sztuki | |
Ważne dzieła | |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/3c/%E8%B3%80%E8%8C%82%E5%BE%A1%E7%A5%96%E7%A5%9E%E7%A4%BE_-_%E6%B2%B3%E5%90%88%E7%A5%9E%E7%A4%BE_-_%E9%95%B7%E6%98%8E%E3%81%AE%E6%96%B9%E4%B8%88.jpg/220px-%E8%B3%80%E8%8C%82%E5%BE%A1%E7%A5%96%E7%A5%9E%E7%A4%BE_-_%E6%B2%B3%E5%90%88%E7%A5%9E%E7%A4%BE_-_%E9%95%B7%E6%98%8E%E3%81%AE%E6%96%B9%E4%B8%88.jpg)
Chōmei Kamo (jap. 鴨 長明 Kamo no Chōmei; ur. ok. 1154/1156, zm. 1216), właśc. Nagaakira Kamo – japoński mnich buddyjski, pisarz i poeta.
Urodził się w Kioto[1], w rodzinie kapłanów shintō[2]. Jego młodość przypadła na ciężkie czasy wojny Gempei, co wpłynęło później na jego postawę rezygnacji ze świata[2]. Kluczową rolę w drodze życiowej Kamo odegrały także zakończone niepowodzeniem starania o objęcie chramów Kamo w Kioto, na skutek czego porzucił shintō i przeszedł na buddyzm[2]. Wycofał się wówczas z życia publicznego i udał do pustelni nad brzegiem rzeki Kamo-gawa w Ōharze na północny wschód od Kioto, u stóp góry Hiei, przybierając imię zakonne Ren’in (蓮胤)[1]. W 1206 roku zamieszkał w małej chatce na górze Hino, gdzie żył do śmierci[1][3][4].
Wysoko ceniony za swoją twórczość już za życia, około 1200 roku został mianowany przez emerytowanego cesarza Go-Tobę naczelnikiem nowo utworzonego Biura Poezji[1][2]. Był autorem licznych poezji, utworów prozatorskich i traktów krytycznoliterackich. Wydał m.in. zbiór esejów teoretycznych Mumyōshō (Wybór bez tytułu, 1211), dzienniki podróżne Iseki, Kaidōki i Tōkan kikō oraz kolekcję bajek buddyjskich Hoshinshū[1]. Jego najważniejszym dziełem są jednak Hōjōki, refleksyjne zapiski, w których do głosu dochodzi buddyjska doktryna o nietrwałości i przemijalności rzeczy[1][2].
Fragmenty Hōjōki w przekładzie na język polski pt. Zapiski z szałasu ukazały się w antologii Dziesięć tysięcy liści z 1961 roku[5]. Zapiski z szałasu rozpoczyna słynne zdanie:
Prąd rzeki rwie bez przerwy, więc i woda nie jest tu taka sama.
Autor stwierdza dalej, że z ludźmi jest tak samo. Nic nie jest trwałe na tym świecie: wszystko się zmienia, ginie, umiera[6].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e f Louis Frédéric: Japan Encyclopedia. Cambridge: Belknap Press, 2000, s. 464. ISBN 0-674-01753-6.
- ↑ a b c d e Kenneth Henshall: Historical Dictionary of Japan to 1945. Lanham: Scarecrow Press, 2014, s. 197-198. ISBN 978-0-8108-7871-6.
- ↑ Mikołaj Melanowicz: Historia literatury japońskiej. Warszawa: PWN SA, 2011, s. 143.
- ↑ Jolanta Tubielewicz: Historia Japonii. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich – Wydawnictwo, 1984, s. 180. ISBN 83-04-01486-6.
- ↑ Kamo-no Chōmei, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2017-08-14] .
- ↑ Mikołaj Melanowicz: Historia literatury japońskiej. Warszawa: PWN SA, 2011, s. 142–143.
- ISNI: 0000000122822388
- VIAF: 79054625
- LCCN: n50068410
- GND: 118959883
- NDL: 00270230
- BnF: 120639315
- SUDOC: 028899032
- SBN: CUBV085767
- NLA: 35527504
- NKC: kup20030000046385
- BNE: XX1345010
- NTA: 071966781
- BIBSYS: 99041826
- CiNii: DA00523905
- Open Library: OL358183A, OL1816609A, OL6438434A
- PLWABN: 9810626540205606
- J9U: 987007263398305171
- PTBNP: 1830274
- LNB: 000065101
- KRNLK: KAC2018P0513
- LIH: LNB:CMsP;=Bp