Chakravarthi Rajagopalachari

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Chakravarti Rajagopalachari
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

10 grudnia 1878
Thorapalii, Tamilnadu,
Indie Brytyjskie

Data i miejsce śmierci

25 grudnia 1972
Madras, Indie

Gubernator Generalny Indii
Okres

od 21 czerwca 1948
do 26 stycznia 1950

Przynależność polityczna

Indyjski Kongres Narodowy

Poprzednik

Louis Mountbatten

Następca

brak

Minister spraw wewnętrznych
Okres

od 26 grudnia 1950
do 25 października 1951

Przynależność polityczna

Indyjski Kongres Narodowy

Poprzednik

Vallabhbhai Patel

Następca

Kailash Nath Katju

Premier stanu Madras
Okres

od 10 kwietnia 1952
do 13 kwietnia 1954

Przynależność polityczna

Indyjski Kongres Narodowy

Poprzednik

P. S. Kumaraswamy Raja

Następca

K. Kamaraj

Premier stanu Madras
Okres

od 14 lipca 1937
do 9 października 1939

Poprzednik

Kurma Venkata Reddy Naidu

Następca

Tanguturi Prakasam

Gubernator Bengalu Zachodniego
Okres

od 15 sierpnia 1947
do 21 lipca 1948

Przynależność polityczna

Indyjski Kongres Narodowy

Poprzednik

Frederick Burrows

Następca

Kailash Nath Katju

Chakravarthi Rajagopalachari (tamil. சக்ரவர்த்தி ராஜகோபாலாச்சாரி) (ur. 10 grudnia 1878[1] w Thorapalii, Tamilnadu, zm. 25 grudnia 1972 w Madrasie) – indyjski polityk, prawnik, pisarz, mąż stanu, pochodzenia tamilskiego. Ostatni Gubernator generalny Indii[2].

Bojownik o niepodległość Indii. Polityk Indyjskiego Kongresu Narodowego. W latach 1937–1939 oraz ponownie w latach 1952–1954 premier rządu stanowego w stanie Madras. W latach 1947–1948 gubernator Bengalu Zachodniego.

Od 21 czerwca 1948 do 26 stycznia 1950 był ostatnim gubernatorem generalnym Indii, a w latach 1950–1951 pełnił funkcję ministra spraw wewnętrznych[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]