Chelsea Clinton

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Chelsea Clinton
ilustracja
Data i miejsce urodzenia

27 lutego 1980
Little Rock, Arkansas

Zawód, zajęcie

bizneswoman, działaczka społeczna i dziennikarka

Rodzina Clintonów w Białym Domu (1999)
Angela Merkel, druga z lewej, Chelsea Clinton, pierwsza z prawej, 2011
Chelsea Clinton przemawia podczas kampanii prezydenckiej Hillary (2016)

Chelsea Clinton (ur. 27 lutego 1980 w Little Rock) – amerykańska bizneswoman, działaczka społeczna i dziennikarka, jedyne dziecko Billa i Hillary Clintonów, wiceprzewodnicząca Clinton Fundation.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się 27 lutego 1980 w Little Rock w stanie Arkansas jako córka Billa, ówczesnego demokratycznego gubernatora stanu, późniejszego 42. prezydenta Stanów Zjednoczonych (1993-2001) oraz Hillary, późniejszej pierwszej damy USA, senator, sekretarz stanu i kandydatki Partii Demokratycznej w wyborach prezydenckich w 2016[1].

Po zwycięstwie ojca w wyborach prezydenckich w 1992, w latach 1993–1997 mieszkała w Białym Domu. Od 1997 studiowała – najpierw na amerykańskim Uniwersytecie Stanforda, a następnie na brytyjskim University College w Oksfordzie[1].

Po studiach rozpoczęła pracę w McKinsey & Company (2003–2006), następnie pracowała w Avenue Capital Group. Od 2011 do 2014 pracowała jako specjalna korespondentka stacji telewizyjnej NBC News[1][2]. Od 2011 zaczęła odgrywać ważną rolę w William J. Clinton Foundation, przemianowanej następnie na Bill, Hillary & Chelsea Clinton Foundation, a od 2015 działającej jako Clinton Foundation[3][4].

Wspierała swoją matkę zarówno podczas prawyborów prezydenckich Partii Demokratycznej w 2008 roku, gdy ta zmierzyła się z Barackiem Obamą, jak i w prawyborach oraz wyborach w 2016 roku, gdzie jej ostatecznym kontrkandydatem był Donald Trump[1].

W 2015 napisała książkę dla dzieci i młodzieży It's Your World: Get Informed, Get Inspired & Get Going[5].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

W 1991 przygarnęła kota Socksa, który od 1993 zamieszkał z rodziną Clintonów w Białym Domu[6].

W 2010 poślubiła Marca Mezvinsky’ego[7], z którym mają trójkę dzieci – córkę Charlotte (ur. 2014)[8] oraz dwóch synów Aidana (ur. 2016)[9] i Jaspera (ur. 2019)[10]. Mieszka w Nowym Jorku[2][5].

Odniesienia w popkulturze[edytuj | edytuj kod]

Jej historia była inspiracją do powstania filmu Córka prezydenta (ang. Chasing Liberty) z 2004 roku[11].

Została sportretowana w filmie animowanym Beavis i Butt-head zaliczają Amerykę (ang. Beavis and Butt-Head Do America)[12] oraz w filmie z kanonu Disney Channel Original Movies: Dziewczyna XXI-go wieku (ang. Zenon: Girl of the 21st Century), gdzie w 2049 roku jest prezydentem Stanów Zjednoczonych[13].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Chelsea Clinton Biography. biography.com. [dostęp 2017-02-23]. (ang.).
  2. a b The Enigma of Chelsea. politico.com. [dostęp 2017-02-23]. (ang.).
  3. Unease at Clinton Foundation Over Finances and Ambitions. nytimes.com. [dostęp 2017-02-24]. (ang.).
  4. Foundation renamed for all 3 Clintons. politico.com. s. e. [dostęp 2017-02-24]. (ang.).
  5. a b 8 Things You Need to Know About Chelsea Clinton. cosmopolitan.com/. [dostęp 2017-02-23]. (ang.).
  6. Socks Clinton and other presidential felines. purr-n-fur.org.uk. [dostęp 2017-02-23]. (ang.).
  7. Town Elbows Its Way Into Clinton Wedding. nytimes.com. [dostęp 2017-02-23]. (ang.).
  8. Daughter for Chelsea Clinton (and Granddaughter for a Certain Couple). nytimes.com. [dostęp 2017-02-23]. (ang.).
  9. Chelsea Clinton gives birth to son Aidan. usatoday.com. [dostęp 2017-02-23]. (ang.).
  10. Chelsea Clinton leaves the hospital with newborn Jasper and Hillary Clinton. [dostęp 2019-09-06]. (ang.).
  11. C.W. Nevius: Just ask Chelsea, Jenna and Barbara: Escaping the glare of the spotlight isn't easy for kids whose dads work in the Oval Office. San Francisco Chronicle, 22 stycznia 2004. [dostęp 2017-02-23]. (ang.).
  12. The greatest 'celebrity cameos' in the history of 'Beavis and Butt-head'. mtv.com. [dostęp 2017-02-23]. (ang.).
  13. 13 things Zenon got wrong about the 21st century. mtv.com. [dostęp 2017-02-23]. (ang.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]