Craig Burley

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Craig Burley
Pełne imię i nazwisko Craig William Burley
Data i miejsce urodzenia 24 kwietnia 1971
Ayr
Wzrost 180 cm
Pozycja pomocnik
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1989–1997 Chelsea 174 (27)
1997–1999 Celtic F.C. 64 (20)
1999–2003 Derby County 88 (12)
2003 Preston 4 (0)
2003 Dundee F.C. 2 (0)
2004 Walsall 5 (0)
W sumie: 337 (59)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1995–2003  Szkocja 46 (3)

Craig William Burley (ur. 24 kwietnia 1971 w Ayr), były piłkarz szkocki grający na pozycji ofensywnego pomocnika. Podczas kariery piłkarskiej mierzył 180 cm wzrostu, ważył 82 kg. Jest bratankiem George'a Burleya, selekcjonera reprezentacji Szkocji.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Burley urodził się w szkockim mieście Ayr. Karierę piłkarską rozpoczął jednak w londyńskim Chelsea F.C. 20 kwietnia 1991 roku zadebiutował w jej barwach w lidze angielskiej, w przegranym aż 0:7 wyjazdowym meczu z Nottingham Forest. Pierwsze trzy sezony spędzone w zespole „The Blues” nie były dla niego udane i u kolejnych menedżerów Bobby'ego Campbella, Iana Porterfielda i Davida Webba rozegrał zaledwie 12 meczów. Gdy nowym menedżerem zespołu został Glenn Hoddle, Craig coraz częściej występował na boiskach Premier League. W sezonie 1996/1997 dotarł z „The Blues” do finału Pucharu Anglii, a Chelsea pokonała w nim 2:0 Middlesbrough F.C. Był to także ostatni sezon dla Szkota na Stamford Bridge. W barwach Chelsea rozegrał 114 spotkań i zdobył 7 goli.

24 lipca 1997 roku Burley przeszedł do Celtic F.C. Suma transferu wyniosła 2,5 miliona funtów, a on sam stał się pierwszym transferem nowego menedżera klubu, Wima Jansena. W nowej drużynie swój pierwszy mecz rozegrał 3 sierpnia przeciwko Hibernian F.C., przegrany przez klub z Glasgow 1:2. W Celticu grał w podstawowym składzie, a w sezonie 1997/1998 wywalczył tytuł mistrza Szkocji. Zdobył 10 bramek, a za postawę w lidze dziennikarze wybrali go Piłkarzem Roku w Szkocji. Z „The Bhoys” zdobył także Puchar Ligi Szkockiej. Rok później został z Celtikiem wicemistrzem kraju.

2 grudnia 1999 roku Burley zmienił barwy klubowe i powrócił do Premiership. Został zawodnikiem Derby County, które zapłaciło za niego 3 miliony funtów. 5 września rozegrał swój pierwszy mecz dla "The Rams", którzy przegrali 0:1 na wyjeździe z Leeds United. W Derby grał w podstawowym składzie jednak w 2001 roku w meczu z Newcastle United doznał ciężkiej kontuzji i do gry wrócił dopiero w sezonie 2002/2003, a Derby międzyczasie spadło do Division One. Z czasem stracił miejsce w składzie drużyny prowadzonej przez Johna Gregory'ego i latem 2003 odszedł z zespołu.

Craig przeszedł do Preston North End, ale po rozegraniu 4 meczów wrócił do Szkocji. Przez krótki czas występował w Dundee F.C., ale jeszcze w tym samym sezonie występował w Walsall F.C., a w 2004 roku zakończył piłkarską karierę.

Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki
1990/91 Chelsea F.C. Anglia  Division One 1 0
1991/92 Chelsea F.C. Anglia  Division One 8 0
1992/93 Chelsea F.C. Anglia  Premier League 3 0
1993/94 Chelsea F.C. Anglia  Premier League 23 3
1994/95 Chelsea F.C. Anglia  Premier League 25 2
1995/96 Chelsea F.C. Anglia  Premier League 22 0
1996/97 Chelsea F.C. Anglia  Premier League 31 2
1997/98 Celtic F.C. Szkocja  Premier League 35 10
1998/99 Celtic F.C. Szkocja  Premier League 21 9
1999/00 Celtic F.C. Szkocja  Premier League 7 1
1999/00 Derby County Anglia  Premier League 18 5
2000/01 Derby County Anglia  Premier League 24 2
2001/02 Derby County Anglia  Premier League 11 0
2002/03 Derby County Anglia  Division One 20 3
2003/04 Preston North End Anglia  Division One 4 0
2003/04 Dundee F.C. Szkocja  Premier League 2 0
2003/04 Walsall F.C. Anglia  Division One 5 0

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Szkocji Burley zadebiutował 21 maja 1995 roku w zremisowanym 0:0 spotkaniu Kirin Cup z Japonią. W 1996 roku znalazł się w kadrze Szkotów na Euro 96, na którym zagrał we wszystkich meczach Szkotów: z Holandią (0:0), z Anglią (0:2) i ze Szwajcarią (1:0). W 1998 roku został powołany przez Craiga Browna do kadry na Mundial we Francji i podobnie jak na turnieju w Anglii przed dwoma laty także zagrał we wszystkich trzech spotkaniach grupowych: przegranym 1:2 z Brazylią, zremisowanym 1:1 z Norwegią (zdobył gola w 66. minucie spotkania) i przegranym 0:3 z Marokiem (w 53. minucie otrzymał czerwoną kartkę). Ostatni mecz w drużynie narodowej rozegrał w kwietniu 2003 przeciwko Austrii (0:2). Łącznie zagrał w niej 46 razy i zdobył 3 gole.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]