Cudowne dziecko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Cudowne dziecko – osoba, która we wczesnym wieku opanowała co najmniej jedną trudną umiejętność na poziomie dorosłego profesjonalisty[1]. W odróżnieniu od dziecka wykazującego duże ogólne zdolności, cudowne dziecko silniej koncentruje się na jednym rodzaju aktywności[2].

Jedna z heurystyk klasyfikujących cudowne dziecko brzmi następująco: cudowne dziecko to dziecko, zazwyczaj w wieku poniżej 15 lat, które w jakiejś wyjątkowo wymagającej dziedzinie uczestniczy na poziomie wysoko wykwalifikowanej osoby dorosłej[1][3]. Stopień "cudowności" dziecka wyznaczany jest przez poziom jego talentu w stosunku do wieku. Przykładami cudownych dzieci byli za młodu: Wolfgang Amadeus Mozart w muzyce, Carl Friedrich Gauss w matematyce, Pablo Picasso w sztukach plastycznych.

Przykłady cudownych dzieci[edytuj]

Matematyka[edytuj]

Fizyka[edytuj]

Muzyka[edytuj]

Literatura[edytuj]

  • Howard Phillips Lovecraft (18901937) nauczył się czytać w wieku 2 lat, mając 5 lat napisał swoje pierwsze wiersze.
  • Lope de Vega (15621635) – hiszpański dramatopisarz, jeden z najpłodniejszych autorów w historii literatury. Swoją pierwszą sztukę napisał w wieku 12 lat, mając 5 lat swobodnie czytał po łacinie.

Osiągnięcia językowe[edytuj]

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. a b Artykuł na www.forbes.com
  2. David Henry Feldman, Child Prodigies: A Distinctive Form of Giftedness, „Gifted Child Quarterly”, jesień 1993, wol. 37, nr. 4, ss. 188-193.
  3. Feldman, David H: "Child Prodigies: A Distinctive Form of Giftedness", National Association for Gifted Children, Gifted Children Quarterly., 1993, 37(4): 188-193.