Czesław Strumiłło

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Czesław Strumiłło
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 17 lutego 1930
Wilno
Profesor nauk chemicznych
Specjalność: procesy cieplne i dyfuzyjne
Alma Mater Politechnika Łódzka
Doktorat 1961 – nauki techniczne
Politechnika Łódzka
Habilitacja 1966
Profesura 1981
Polska Akademia Nauk
Status członek rzeczywisty
Doktor honoris causa
(Strathclyde University – 1989)
(Politechnika Łódzka – 2000)
(West Hungarian University – 2001)
Dziekan
Wydział Inżynierii Procesowej i Ochrony Środowiska PŁ
Okres spraw. 1993–1999
Rektor
Uczelnia Politechnika Łódzka
Okres spraw. 1987–1990
Poprzednik Jerzy Kroh
Następca Jan Krysiński
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Medal Komisji Edukacji Narodowej

Czesław Strumiłło (ur. 17 lutego 1930 w Wilnie) – polski specjalista w dziedzinie inżynierii chemicznej, twórca szkoły naukowej w dziedzinie suszarnictwa, były rektor Politechniki Łódzkiej.

W 1952 ukończył studia na Wydziale Chemicznym Politechniki Łódzkiej. W 1960 roku uzyskał stopień doktora nauk technicznych, w 1966 stopień doktora habilitowanego, w 1974 roku tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1981 profesora zwyczajnego.

Jest doktorem honoris causa Uniwersytetu w Strathclyde w Wielkiej Brytanii, Politechniki Łódzkiej[1] oraz West Hungarian University na Węgrzech. Jest członkiem rzeczywistym Polskiej Akademii Nauk[2]. Był dwukrotnie wybierany do Komitetu Badań Naukowych, w latach 1993-1996 pełnił funkcję wiceprzewodniczącego KBN oraz przewodniczył Komisji Badań Stosowanych. Jest wiceprezesem Łódzkiego Oddziału PAN, wiceprzewodniczącym Komitetu Inżynierii Chemicznej i Procesowej PAN, delegatem Polski do Drying Working Party oraz do Science Advisory Committee European Federation of Chemical Engineering. W roku 1995 otrzymał tytuł Profesora Honorowego Uniwersytetu Tianjin w Chinach.

W latach 1984–1987 pełnił funkcję prorektora, a w latach 1987-1990 rektora Politechniki Łódzkiej. W latach 1993-1999 był dziekanem Wydziału Inżynierii Procesowej i Ochrony Środowiska PŁ.

Jego działalność naukowa związana jest transportem ciepła i masy w procesach destylacji, odparowania, suszarnictwa i fluidyzacji. Jest autorem pierwszej polskiej monografii z dziedziny suszenia „Podstawy Teorii i Techniki Suszenia”. Dorobek naukowy obejmuje 250 oryginalnych publikacji, 7 podręczników i monografii związanych z inżynierią chemiczną i procesową. Wypromował 15 doktorów.

Za osiągnięcia w pracy naukowej, edytorskiej, dydaktycznej i organizatorskiej otrzymał 12 nagród Ministra Edukacji Narodowej, Nagrodę Naukową miasta Łodzi, międzynarodową nagrodę Award for Exellence in Drying Research (1994) oraz Lifetime Achievement Award (2008). Posiada wiele odznaczeń państwowych i honorowych[3].

Przypisy

  1. Doktoraty honoris causa w PŁ. p.lodz.pl. [dostęp 2014-09-01].
  2. Członkowie rzeczywiści PAN – Wydział IV. pan.pl. [dostęp 2014-09-01].
  3. Urszula Cywińska. Jubileusz 85-lecia prof. Czesława Strumiłło. „Życie uczelni: biuletyn informacyjny Politechniki Łódzkiej”. 132, s. 22-24, czerwiec 2015. Wydawnictwo Politechniki Łódzkiej. ISSN 1425-4344. 

Bibliografia[edytuj]

  • Ewa Chojnacka, Zbigniew Piotrowski, Ryszard Przybylski (red.): Profesorowie Politechniki Łódzkiej 1945–2005. Łódź: Wydawnictwo Politechniki Łódzkiej, 2006, s. 242-243.
  • Jubileusz prof. Czesława Strumiłło. 2010-02-17. [dostęp 2014-09-01].

Linki zewnętrzne[edytuj]