Dęboróg

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
POL COA Dęboróg.svg

Dęborógpolski herb szlachecki z nobilitacji, używany na Litwie i w Prusach Królewskich[1].

Opis herbu[2][edytuj | edytuj kod]

Opis zgodnie z klasycznymi regułami blazonowania:

W polu błękitnym pień wykorzeniony złoty z zaćwieczonymi takimiż dwoma rogami jelenimi.

Klejnot pół dzikiego męża (Satyra) z wieńcem z powoju zielonego na głowie, trzymającego maczugę srebrną w prawicy, między dwoma rogami złotymi jelenimi.

Labry błękitne, podbite złotem.

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj | edytuj kod]

Indygenat Zygmunta Augusta dla Jana Hayna (Heyna) z 5 kwietnia 1564[3][4].

(Herb ten, jako nadany kilka lat później niż Dęboróg II jest wg historyków, m.in. J. Szymańskiego jedną z późniejszych odmian. Pierwotny Dęboróg - bez Satyra w klejnocie - na tarczy zielonej, później czerwonej był nadany rodowi Bylczyńskich)[5].

Herbowni[edytuj | edytuj kod]

Herb nadany indygenowanej rodzinie kalwińskiej - Heyn, Heyn-Paterson (też: Heyna, Hayn) z Prus. Zob. też biogram Jana Patersona (1640-ok. 1712) z Buzówki h. Dęboróg[6] i jego ariańskich potomków.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

  • Dęboróg II – herb nadany Filipowi synowi Ofana i Siemionowi synowi Fedora, jak i Prokopowi i Filonowi synom Wojciecha, a wnukom Stanisława w r. 1562 w Grodnie[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Alfred Znamierowski: Herbarz rodowy. Warszawa: Świat Książki, 2004. ISBN 83-7391-166-9. str. 98
  2. Adam Boniecki, Herbarz polski. T. 7, s. 245-246, Opis herbu Hein- Paterson (Hayn).
  3. Adam Boniecki, Herbarz polski, T. 7, s. 276. Opis nadania i historii rodu Hayn.
  4. Józef Szymański: Herbarz rycerstwa polskiego z XVI wieku. Warszawa: DiG, 2001, s. 53. ISBN 83-7181-217-5.
  5. zob. Sekcję źródła przy haśle Dęboróg II
  6. Polski Słownik Biograficzny, T. 25, s. 329-330. O kalwińskich i ariańskich indygenatach zob. też: Szymon Konarski, Szlachta kalwińska w Polsce, 1936
  7. RGIA (Ross. Gossud. Istoriczies. Archiw). - fonf 1343, dielo 7630, k. 2-5

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]