Dęboróg

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
POL COA Dęboróg.svg

Dęborógpolski herb szlachecki z nobilitacji, używany głównie na Litwie i w Prusach Królewskich[1].

Opis herbu[edytuj]

Opis zgodnie z klasycznymi regułami blazonowania:

W polu błękitnym pień wykorzeniony złoty z zaćwieczonymi takimiż dwoma rogami jelenimi.

Klejnot pół dzikiego męża trzymającego maczugę srebrną w prawicy, między dwoma rogami jelenimi.

Labry błękitne, podbite złotem.

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj]

Nobilitacja Jana Hayna z 5 kwietnia 1564[2].

Herbowni[edytuj]

Bylczyński, Dęboróg, Dowskurd, Ficki, Gabriałowicz, Gabryałowicz, Gabryjałowicz, Ganiewicz, Gezgołd, Giezgołd, Hancewicz, Hayn, Hayno, Honcewicz, Honckiewicz, Mileński, Turowicz, Wieliński.

Znani herbowni[edytuj]

Zobacz też[edytuj]

  • Dęboróg II – herb nadany Filipowi Ofanasowiczowi i Siemionowi Fedorowiczowi,
  • Worcell – herb nadany Leonardowi Worcellowi.

Przypisy

  1. Alfred Znamierowski: Herbarz rodowy. Warszawa: Świat Książki, 2004. ISBN 83-7391-166-9. str. 98
  2. Józef Szymański: Herbarz rycerstwa polskiego z XVI wieku. Warszawa: DiG, 2001, s. 53. ISBN 83-7181-217-5.

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]