Dacelo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dacelo[1]
Leach, 1815[2]
Ilustracja
Przedstawiciel rodzaju – kukabura łuskowana (D. tyro)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ptaki

Podgromada

Neornithes

Infragromada

ptaki neognatyczne

Rząd

kraskowe

Nadrodzina

Alcedinoidea

Rodzina

zimorodkowate

Podrodzina

łowce

Rodzaj

Dacelo

Typ nomenklatoryczny

Alcedo gigantea Latham, 1790 (= Alcedo novaeguineae Hermann, 1783)

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Dacelorodzaj ptaka z podrodziny łowców (Halcyoninae) w rodzinie zimorodkowatych (Alcedinidae).

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące na kontynencie australijskim i na Nowej Gwinei[11].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 28–42 cm; masa ciała samic 138–465 g, samców 110–450 g[11].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Dacelo (Dacello): anagram nazwy rodzaju Alcedo Linnaeus, 1758 (zimorodek)[12].
  • Paralcyon: gr. παρα para „blisko, pochodny”; rodzaj Alcyone Swainson, 1837 (zimorodek)[12]. Nowa nazwa dla Dacelo Leach, 1815.
  • Agreutes: gr. αγρευτης agreutēs „łowca”, od αγρεω agreō „chwytać”[12]. Nowa nazwa dla Dacelo Leach, 1815.
  • Choucalcyon: fr. Choucas „kawka”, od średniowiecznofr. Choucquas „kawka”, od oksytański Caucala „wrona”; łac. alcyon, alcyonis „zimorodek”, od gr. αλκυων alkuōn, αλκυονος alkuonos „zimorodek”[12]. Gatunek typowy: Alcedo novaeguineae Hermann, 1783.
  • Nycticeyx: gr. νυκτι- nukti- „nocny”, od νυξ nux, νυκτος nuktos „noc”; rodzaj Ceyx Lacépède, 1799 (zimorodek)[12]. Nowa nazwa dla Dacelo Leach, 1815.
  • Monachalcyon: późnołac. monachus „mnich” (tj. zakapturzony), od gr. μοναχος monakhos „mnich”, od μονος monos „samotny”, od μοναχοω monakhoō „robić pojedynczo”[12]. Gatunek typowy: Dacelo gaudichaud Quoy & Gaimard, 1824 (= Dacelo gaudichaud Gaimard, 1823).
  • Sauromarptis: gr. σαυρος sauros „jaszczurka”; μαρπτις marptis „chwytacz”, od μαρπτω marptō „chwytać”[12]. Gatunek typowy: Dacelo gaudichaud Quoy & Gaimard, 1824 (= Dacelo gaudichaud Gaimard, 1823).
  • Clytoceyx: gr. κλυτος klutos „wspaniały, szlachetny”, od κλεω kleō „świętować”; rodzaj Ceyx Lacépède, 1799 (zimorodek)[12]. Gatunek typowy: Clytoceyx rex Sharpe, 1880.
  • Capricia: fr. caprice „kaprys, fantazyjny, podnieta”[12]. Gatunek typowy: Dacelo tyro G.R. Gray, 1858.

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[13]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dacelo, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. W.E. Leach: The Zoological Miscellany: being descriptions of new, or interesting animals. Cz. 2. London: Printed by B. McMillan for E. Nodder & Son and sold by all booksellers, 1815, s. 125. (ang.)
  3. C.W.L. Gloger. Etwas über einige ornithologische Gattungsbez nennungen. „Notizen aus dem Gebiete der Natur- und Heilkunde”. 16, s. kol. 278, 1827 (niem.). 
  4. a b G.J. Billberg: Synopsis Faunae Scandinaviae. T. 1. Cz. 2: Aves. Holmiae: Ex officina typogr. Caroli Deleen, 1828, s. tab. A. (łac.)
  5. R.-P. Lesson: Traité d’ornithologie, ou, Tableau méthodique des ordres, sous-ordres, familles, tribus, genres, sous-genres et races d’oiseaux: ouvrage entièrement neuf, formant le catalogue le plus complet des espèces réunies dans les collections publiques de la France. Bruxelles: Chez F.G. Levrault, 1831, s. 248. (fr.)
  6. C.W.L. Gloger: Gemeinnütziges Hand- und Hilfsbuch der Naturgeschichte. Für gebildete Leser aller Stände, besonders für die reifere Jugend und ihre Lehrer. Breslau: A. Schulz, 1842, s. 338. (niem.)
  7. Alcedineae. The King-fishers. — Les Martin-pêcheurs. — Die Eisvögel. W: H.G.L. Reichenbach: Handbuch der speciellen Ornithologie. Dresden und Leipzig: Expedition der Vollstèandigsten Naturgeschichte, 1851, s. iv, 37. (niem.)
  8. J. Cabanis, F. Heine: Museum Heineanum: Verzeichniss der ornithologischen Sammlung des Oberamtmann Ferdinand Heine, auf Gut St. Burchard vor Halberstadt. Cz. 2: Schreivögel. Halberstadt: In Commission bei R. Frantz, 1859–1860, s. 163. (niem.)
  9. R.B. Sharpe. Description of two remarkable new species of Kingfishers. „The Annals and Magazine of Natural History”. Fifth Series. 6, s. 231, 1880 (ang.). 
  10. T. Iredale: Birds of New Guinea. T. 1. Melbourne: Australiana Society, Georgian House, 1956, s. 198. (ang.)
  11. a b D.W. Winkler, S.M. Billerman & I.J. Lovette: Kingfishers (Alcedinidae), version 1.0. W: S.M. Billerman, B.K. Keeney, P.G. Rodewald & T.S. Schulenberg (red.): Birds of the World. Ithaca, NY: Cornell Lab of Ornithology, 2020. DOI: 10.2173/bow.alcedi1.01. [dostęp 2020-10-15]. (ang.) Publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana rejestracja, też płatna, lub wykupienie subskrypcji
  12. a b c d e f g h i Etymologia za: The Key to Scientific Names, J.A. Jobling (red.), [w:] Birds of the World [online], S.M. Billerman et al. (red.), Cornell Lab of Ornithology, Ithaca (ang.).
  13. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Podrodzina: Halcyoninae Vigors, 1825 - łowce (wersja: 2020-01-11). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-10-15].