Damdin Suche Bator

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy osoby. Zobacz też: Süchbaatar – dzielnica miasta Ułan Bator.
Damdin Suche Bator
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 2 lutego 1893
Ułan Bator
Data i miejsce śmierci 20 lutego 1923
Ułan Bator
Minister wojny Mongolii
Okres od 11 lipca 1921
do 20 lutego 1923
Przynależność polityczna Mongolska Partia Ludowa
Następca Chatan Bator
głównodowodzący Mongolskiej Armii Ludowej
Okres od 9 lutego 1921
do 20 lutego 1923
Przynależność polityczna Mongolska Partia Ludowa
Następca Chorlogijn Czojbalsan

Damdin Suche Bator (mong. Дамдины Сүхбаатар; ur. 2 lutego 1893, zm. 20 lutego 1923) – mongolski dowódca wojskowy, znany ze świetnych umiejętności jeździeckich.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w dzisiejszym Ułan Bator, gdzie uczęszczał do jednej z rosyjskich szkół. W 1911 wstąpił do wojska, z którego został później wydalony za nieposłuszeństwo. W 1917 ponownie wstąpił do armii.

W czasach komunizmu w Mongolii uznawany przez propagandę za głównego bohatera rewolucji. Przypisywano mu także poprowadzenie wojsk Mongolskiej Ludowej Armii Rewolucyjnej do zwycięstwa w wojnie mongolsko-chińskiej i uzyskanie ostatecznej niepodległości Mongolii. Po powstaniu mongolskiego rządu rewolucyjnego został w nim ministrem wojny będąc też naczelnym dowódcą armii i szefem jej sztabu. W praktyce był również przywódcą partii i kraju, choć nie objął funkcji premiera ani sekretarza generalnego komitetu centralnego. W początkach istnienia partii, w marcu 1921 nie był nawet w komitecie centralnym, który jednak miał wówczas dość niską rangę (sekretarz generalny komitetu centralnego był podległy dowódcy armii, czyli Suche Batorowi).

Jesienią 1921 Suche Bator dowodził mongolskimi oddziałami rewolucyjnymi, pomagając Armii Czerwonej rozbić oddziały białogwardzistów i Mongołów generała barona Romana von Ungern-Sternberga. Zmarł niespodziewanie w pełni sił, prawdopodobnie na złośliwą formę żółtaczki, choć nie wykluczano także otrucia.

16 maja 1941 ustanowiono Order Suche Batora jako najwyższe odznaczenie państwowe ówczesnej MRL. Jest nadawane do dziś.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Stefan Kojło: Suche Bator. Warszawa: Książka i Wiedza, 1983