Daniel Jones (fonetyk)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Daniel Jones
Data i miejsce urodzenia 12 września 1881
Londyn
Data i miejsce śmierci 4 grudnia 1967
Gerrards Cross
Zawód językoznawca, fonetyk
Alma Mater University of Cambridge

Daniel Jones (ur. 12 września 1881 w Londynie, zm. 4 grudnia 1967 w Gerrards Cross w hrabstwie Buckinghamshire) – brytyjski językoznawca specjalizujący się w fonetyce. Opracował m.in. system samogłosek kardynalnych.

Diagram samogłoskowy Jonesa

Absolwent King’s College na Uniwersytecie Cambridge, gdzie skończył z wyróżnieniem studia matematyczne[1][2], następnie w latach 1905–1906 studiował fonetykę w Paryżu[1]. W 1912 r. założył wydział fonetyki na University College London. Jego pierwsze dzieła dotyczyły angielskiej fonetyki i intonacji. Opracował również słownik wymowy dla języka angielskiego. Jego pionierskie prace były przełomowe w dziedzinie nieeuropejskich języków tonicznych[3].

W 1917 r. wystąpił ze swoją koncepcją fonemu[4]. Jego ujęcie było oparte o podobieństwa fonetyczne dźwięków, a nie cechy fonologiczne (dystynktywne)[5]. W tym samym roku opracował koncepcję samogłosek kardynalnych, tworzących diagram samogłoskowy używany po dziś dzień przy opisie samogłosek. Celem było opracowanie metody nauczania fonetyki w oderwaniu od konkretnego języka. Jones przyjął system wyidealizowanych samogłosek, oparty na położeniu języka przy artykulacji skrajnych samogłosek. System ten przyjął się i z nielicznymi modyfikacjami jest używany do dziś[4]. Jest on również twórcą pojęcia i podstawowych zasad Received Pronunciation[3], który to standard jest używany w metodyce nauczania języka angielskiego jako nienatywnego. Jones zajmował się przede wszystkim fonetyką stosowaną.

Był członkiem Międzynarodowego Towarzystwa Fonetycznego od 1906 r. – w jego ramach zajmował się opracowaniem i promowaniem międzynarodowego alfabetu fonetycznego. Od 1921 do emerytury w 1949 r. prowadził wydział fonetyki UCL[3].

Przypisy

  1. a b Daniel Jones (1881–1967) phonetician (ang.). W: Oxford University Press [on-line]. [dostęp 2017-06-14].
  2. Lewis ↓.
  3. a b c Beverley Collins, Paul Carley: Daniel Jones – phonetician (ang.). W: Oxford Biographies [on-line]. Oxford University Press. [dostęp 2017-06-14].
  4. a b Peter Roach: A Little Encyclopaedia of Phonetics (ang.). W: University of Reading [on-line]. [dostęp 2017-06-14].
  5. Adam Heinz: Dzieje językoznawstwa w zarysie. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1978, s. 323.

Bibliografia[edytuj]