Daniel Schultz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Daniel Schultz
Jerzy (Georg) Daniel Schultz
Ilustracja
Autoportret z około 1635 roku
Imię i nazwisko Jerzy Daniel Schultz
Data i miejsce urodzenia 1615
Gdańsk
Data i miejsce śmierci 1683
Gdańsk
Dziedzina sztuki malarstwo
Epoka barok
Portret hetmana polnego litewskiego Wincentego Korwina Gosiewskiego z około 1650-1 roku, Pałac Na Wyspie Łazienki Królewskie w Warszawie
Krymski sokolnik króla Jana Kazimierza z rodziną, Ermitaż, 1664

Jerzy Daniel Schultz, Daniel Schultz młodszy (ur. 1615 w Gdańsku, zm. 1683 tamże) – polski malarz. Jeden z najwybitniejszych twórców barokowych w XVII wieku w Polsce.

Pochodził z rodziny artystów. Przez pięć lat uczył się u swego wuja Daniela Schultza starszego. Od 1646 podróżował po Niderlandach, gdzie studiował. Do Polski powrócił około 1649 roku i wkrótce został portrecistą króla Jana Kazimierza.

Był nadwornym malarzem Jana II Kazimierza, Michała Korybuta Wiśniowieckiego, oraz Jana III Sobieskiego. Podczas panowania Michała Korybuta posiadał swoją pracownię na Zamku Królewskim w Warszawie i w Pałacu Wilanowskim

Malował realistyczne portrety królewskie i magnackie oraz obrazy religijne i animalistyczne.

Wybrane dzieła[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • B. Steinborn, Malarz Daniel Schultz, gdańszczanin w służbie królów polskich, Warszawa 2004.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]