Denis Istomin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Denis Istomin
Denis Istomin
Denis Istomin podczas Letnich Igrzysk Olimpijskich 2012
Państwo  Uzbekistan
Miejsce zamieszkania Moskwa
Data i miejsce urodzenia 7 września 1986
Orenburg
Wzrost 188 cm
Masa ciała 88 kg
Gra praworęczny, oburęczny bekhend
Status profesjonalny 2004
Zakończenie kariery aktywny
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 2
Najwyżej w rankingu 33 (13 sierpnia 2012)
Australian Open 4R (2017)
Roland Garros 2R (2009, 2010, 2012–2014, 2017)
Wimbledon 4R (2012)
US Open 4R (2013)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 3
Najwyżej w rankingu 59 (8 października 2012)
Australian Open 2R (2012, 2015)
Roland Garros 3R (2011, 2012)
Wimbledon 3R (2012)
US Open 2R (2011, 2015)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Uzbekistan
Igrzyska azjatyckie
Srebro
Kanton 2010 gra pojedyncza
Srebro
Kanton 2010 gra drużynowa
Brąz
Inczon 2014 gra drużynowa

Denis Istomin (ur. 7 września 1986 w Orenburgu) – uzbecki tenisista, reprezentant w Pucharze Davisa, olimpijczyk z Londynu (2012) i Rio de Janeiro (2016).

Kariera tenisowa[edytuj]

Istomin jest tenisistą praworęcznym, wykonującym oburęczny bekhend, a zawodowym tenisistą został w 2004 roku.

W grze pojedynczej wygrał 2 turnieje rangi ATP World Tour oraz uczestniczył w 2 przegranych finałach.

W grze podwójnej Istomin zwyciężył w 3 turniejach kategorii ATP World Tour oraz uczestniczył w 2 finałach.

Od roku 2005 jest regularnym reprezentantem Uzbekistanu w Pucharze Davisa. Do końca roku 2016 rozegrał 68 meczów zarówno w singlu jak i deblu, wygrywając 42.

W 2010 roku Istomin zdobył 2 srebrne medale igrzysk azjatyckich w Kantonie, w konkurencji singlowej i drużynowej. Brązowy medal w zawodach drużynowych Uzbek wywalczył 4 lata później w Inczonie.

W 2012 roku zagrał na igrzyskach olimpijskich w Londynie, dochodząc do 3 rundy rywalizacji singlowej. Podczas igrzysk olimpijskich w Rio de Janeiro (2016) przegrał w 1 rundzie zawodów singlowych.

W rankingu gry pojedynczej Istomin najwyżej był na 33. miejscu (13 sierpnia 2012), a w klasyfikacji gry podwójnej na 59. pozycji (8 października 2012).

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj]

Legenda
Wielki Szlem
ATP World Tour Finals
ATP World Tour Masters 1000
Igrzyska olimpijskie
ATP World Tour 500
ATP World Tour 250

Gra pojedyncza (2–2)[edytuj]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Finalista 1. 29 sierpnia 2010 New Haven Twarda Ukraina Serhij Stachowski 6:3, 3:6, 4:6
Finalista 2. 19 lutego 2012 San José Twarda (hala) Kanada Milos Raonic 6:7(3), 2:6
Zwycięzca 1. 27 czerwca 2015 Nottingham Trawiasta Stany Zjednoczone Sam Querrey 7:6(1), 7:6(6)
Zwycięzca 2. 1 października 2017 Chengdu Twarda Cypr Markos Pagdatis 3:2 krecz

Gra podwójna (3–2)[edytuj]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Finalista 1. 7 października 2012 Pekin Twarda Argentyna Carlos Berlocq Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
3:6, 2:6
Finalista 2. 22 września 2013 Petersburg Twarda (hala) Wielka Brytania Dominic Inglot Hiszpania David Marrero
Hiszpania Fernando Verdasco
6:7(6), 3:6
Zwycięzca 1. 20 października 2013 Moskwa Twarda (hala) Rosja Michaił Jełgin Wielka Brytania Ken Skupski
Wielka Brytania Neal Skupski
6:2, 1:6, 14–12
Zwycięzca 2. 9 lutego 2014 Montpellier Twarda (hala) Rosja Nikołaj Dawydienko Francja Marc Gicquel
Francja Nicolas Mahut
6:4, 1:6, 10–7
Zwycięzca 3. 2 sierpnia 2015 Gstaad Ceglana Białoruś Alaksandr Bury Austria Oliver Marach
Pakistan Aisam-ul-Haq Qureshi
3:6, 6:2, 10–5

Bibliografia[edytuj]