Martin Kližan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Martin Kližan
Martin Kližan
Państwo  Słowacja
Miejsce zamieszkania Bratysława
Data i miejsce urodzenia 11 lipca 1989
Bratysława
Wzrost 191 cm
Masa ciała 75 kg
Gra leworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny 2006
Zakończenie kariery aktywny
Trener Martin Hromec
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 5
Najwyżej w rankingu 24 (27 kwietnia 2015)
Australian Open 3R (2014)
Roland Garros 3R (2014)
Wimbledon 2R (2012)
US Open 4R (2012)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 4
Najwyżej w rankingu 73 (4 maja 2015)
Australian Open 2R (2013)
Roland Garros 1R (2013–2016)
Wimbledon 2R (2014)
US Open 1R (2012–2016)

Martin Kližan (ur. 11 lipca 1989 w Bratysławie) – słowacki tenisista, reprezentant w Pucharze Davisa, olimpijczyk z Londynu.

Kariera tenisowa[edytuj]

W 2005 roku wygrał mistrzostwa Europy w tenisie ziemnym do lat 16 zarówno w grze pojedynczej, jak i podwójnej. Również w tym samym sezonie odniósł sukces wielkoszlemowy triumfując podczas Rolanda Garrosa w grze pojedynczej chłopców.

Już jako zawodowiec Kližan zaczął występować w 2006 roku.

Początkowo grywał w zawodach z serii ITF Futures i ATP Challenger Tour. W zawodach cyklu ATP World Tour Słowak zwyciężał pięciokrotnie – we wrześniu 2012 roku w Petersburgu, w maju 2014 roku w Monachium (w obu turniejach pokonał w finale Fabia Fogniniego), w kwietniu 2015 roku w Casablance, wygrywając z Danielem Gimeno-Traverem oraz w lutym 2016 roku Rotterdamie i Hamburgu pokonując Gaëla Monfilsa i Pabla Cuevasa.

W grze podwójnej Kližan 4 razy zwyciężył w zawodach ATP World Tour.

W 2007 roku Kližan zadebiutował w Pucharze Davisa reprezentując Słowację w meczu z Koreą Południową. Przegrał pierwszy mecz z Lee Hyungiem-taikiem 3:6, 0:6, 1:6.

W 2012 roku zagrał na igrzyskach olimpijskich w Londynie. Zarówno z gry pojedynczej i podwójnej odpadł w pierwszej rundzie. W deblu tworzył parę z Lukášem Lacko.

Najwyżej w rankingu ATP singlistów zajmował 24. miejsce (27 kwietnia 2015), a rankingu deblistów 73. pozycję (4 maja 2015).

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP World Tour Finals
ATP Masters Series /
ATP World Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP World Tour 500
ATP International Series /
ATP World Tour 250

Gra pojedyncza (5–0)[edytuj]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Zwycięzca 1. 23 września 2012 Petersburg Twarda (hala) Włochy Fabio Fognini 6:2, 6:3
Zwycięzca 2. 4 maja 2014 Monachium Ceglana Włochy Fabio Fognini 2:6, 6:1, 6:2
Zwycięzca 3. 12 kwietnia 2015 Casablanca Ceglana Hiszpania Daniel Gimeno-Traver 6:2, 6:2
Zwycięzca 4. 14 lutego 2016 Rotterdam Twarda (hala) Francja Gaël Monfils 6:7(1), 6:3, 6:1
Zwycięzca 5. 17 lipca 2016 Hamburg Ceglana Urugwaj Pablo Cuevas 6:1, 6:4

Gra podwójna (4–0)[edytuj]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Zwycięzca 1. 28 lipca 2013 Umag Ceglana Hiszpania David Marrero Stany Zjednoczone Nicholas Monroe
Niemcy Simon Stadler
6:1, 5:7, 10–7
Zwycięzca 2. 24 maja 2014 Nicea Ceglana Austria Philipp Oswald Indie Rohan Bopanna
Pakistan Aisam-ul-Haq Qureshi
6:2, 6:0
Zwycięzca 3. 22 lutego 2015 Rio de Janeiro Ceglana Austria Philipp Oswald Hiszpania Pablo Andújar
Austria Oliver Marach
7:6(3), 6:4
Zwycięzca 4. 24 lipca 2016 Umag Ceglana Hiszpania David Marrero Chorwacja Nikola Mektić
Chorwacja Antonio Šančić
6:4, 6:2

Bibliografia[edytuj]