Milos Raonic

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Milos Raonic
Milos Raonic
Państwo  Kanada
Miejsce zamieszkania Monte Carlo
Data i miejsce urodzenia 27 grudnia 1990
Podgorica
Wzrost 196 cm
Masa ciała 98 kg
Gra praworęczna, oburęczny bekhend
Status profesjonalny 2008
Zakończenie kariery aktywny
Trener Carlos Moyá
Riccardo Piatti
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 8
Najwyżej w rankingu 3 (21 listopada 2016)
Australian Open SF (2016)
Roland Garros QF (2014)
Wimbledon F (2016)
US Open 4R (2012–2014)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 103 (10 czerwca 2013)

Milos Raonic (serb. Милош Раонић, Miloš Raonić, ur. 27 grudnia 1990 w Podgoricy) – kanadyjski tenisista pochodzenia czarnogórskiego, zwycięzca 8 turniejów rangi ATP World Tour w grze pojedynczej, reprezentant kraju w Pucharze Davisa, olimpijczyk z Londynu (2012).

Kariera tenisowa[edytuj]

Od roku 2008 Raonic jest tenisistą zawodowym. W Australian Open w roku 2011 awansował do turnieju głównego przechodząc najpierw eliminacje. W fazie zasadniczej wyeliminował najpierw Niemca Björna Phau, w dalszej fazie pokonał rozstawionego z nr 22. Michaëla Llodrę, a w III rundzie rozstawionego z nr 10. Michaiła Jużnego. W IV rundzie przegrał z rozstawionym z nr 7. Davidem Ferrerem. W lutym 2011 roku Raonic wygrywał pierwszą w karierze imprezę rangi ATP World Tour, w San José. W drodze po tytuł wyeliminował m.in. Xaviera Malisse'a, Jamesa Blake'a, a w finale wynikiem 7:6(6), 7:6(5) Hiszpana Fernando Verdasco. Tuż po tym sukcesie Kanadyjczyk osiągnął kolejny finał rozgrywek ATP World Tour, na kortach w Memphis. Finałowe spotkanie przegrał jednak z Andym Roddickiem. W czerwcu Raonic dotarł do finału gry podwójnej w Halle, gdzie grając w parze z Robinem Haasem ulegli w decydującym spotkaniu duetowi Rohan Bopanna-Aisam-ul-Haq Qureshi 6:7(8), 6:3, 9-11.

W styczniu 2012 roku Raonic wygrał drugi zawodowy turniej, w Ćennaju. W decydującym spotkaniu pokonał 6:7(4), 7:6(4), 7:6(4) Janko Tipsarevicia. W lutym obronił tytuł w San José, po zwycięstwie w finale nad Denisem Istominem. Podobnie jak i przed rokiem, zmagania w Memphis zakończył na udziale w finale, w którym uległ Jürgenowi Melzerowi. W październiku osiągnął finał turnieju w Tokio, gdzie uległ Keiemu Nishikoriemu. Latem Raonic zagrał na igrzyskach olimpijskich w Londynie dochodząc do 2 rundy turnieju singlowego.

W połowie lutego 2013 roku tenisista kanadyjski po raz trzeci zatriumfował w San José, gdzie w finale pokonał Tommy'ego Haasa. W sierpniu po raz pierwszy w karierze awansował do finału zawodów kategorii ATP World Tour Masters 1000, a dokonał tego w Montrealu, w finale ulegając Rafaelowi Nadalowi. Pod koniec września Raonic wygrał turniej rozgrywany w Bangkoku. Finałowe spotkanie zagrał z Tomášem Berdychem, a zakończyło się ono zwycięstwem Kanadyjczyka 7:6(4), 6:3. Po tym sukcesie Raonic zagrał w Tokio, gdzie po raz drugi z rzędu dotarł do finału. Tym razem mecz o mistrzowski tytuł przegrał z Juanem Martínem del Potro.

Pierwszy finał do jakiego Raonic doszedł w 2014 roku miał miejsce na początku sierpnia w Waszyngtonie. Kanadyjczyk wygrał całe zawody nie tracąc seta, a w decydującym meczu był lepszy od Vaska Pospisila. Następny finał z udziałem Raonicia miał miejsce na początku października w Tokio, gdzie został pokonany w decydującym meczu przez Kei'ego Nishikori'ego. Na początku listopada Raonic został uczestnikiem finału w Paryżu, po wyeliminowaniu m.in. w ćwierćfinale Rogera Federera i w półfinale Tomáša Berdycha. Spotkanie o tytuł przegrał z Novakiem Đokoviciem.

W styczniu 2015 roku Raonic doszedł do finału w Brisbane, w którym uległ Rogerowi Federerowi. Osiem miesięcy później Kanadyjczyk wygrał turniej w Petersburgu, w którym pokonał João Sousę.

Na początku 2016 roku Raonic został mistrzem zawodów w Brisbane, pokonując 6:4, 6:4 Rogera Federera. Dwa miesiące później po raz pierwszy w karierze dotarł do turnieju kategorii ATP World Tour Masters 1000, w Indian Wells ponosząc porażkę z Novakiem Đokoviciem. W połowie czerwca Kanadyjczyk zagrał w finale turnieju w Londynie, ale musiał w nim uznać wyższość Andy’ego Murraya. Po raz kolejny został pokonany przez Murraya w finale Wimbledonu, gdzie uległ mu 4:6, 6:7(3), 6:7(2).

W marcu 2010 roku Raonic zadebiutował w reprezentacji Kanady w Pucharze Davisa. W 2011 roku przyczynił się do awansu Kanady do grupy światowej, najwyższej klasy rozgrywek. Do końca 2012 roku rozegrał w zawodach dziewięć pojedynków singlowych, z których sześć wygrał, natomiast w deblu ma na koncie dwa zwycięstwa oraz jedną porażkę.

Najwyżej sklasyfikowany w rankingu singlistów był na 4. miejscu w maju 2015 roku.

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj]

Legenda
Wielki Szlem
ATP World Tour Finals
ATP World Tour Masters 1000
Igrzyska olimpijskie
ATP World Tour 500
ATP World Tour 250

Gra pojedyncza (8–13)[edytuj]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Zwycięzca 1. 13 lutego 2011 San José Twarda (hala) Hiszpania Fernando Verdasco 7:6(6), 7:6(5)
Finalista 1. 20 lutego 2011 Memphis Twarda (hala) Stany Zjednoczone Andy Roddick 6:7(7), 7:6(11), 5:7
Zwycięzca 2. 8 stycznia 2012 Ćennaj Twarda Serbia Janko Tipsarević 6:7(4), 7:6(4), 7:6(4)
Zwycięzca 3. 19 lutego 2012 San José Twarda (hala) Uzbekistan Denis Istomin 7:6(3), 6:2
Finalista 2. 26 lutego 2012 Memphis Twarda (hala) Austria Jürgen Melzer 5:7, 6:7(4)
Finalista 3. 7 października 2012 Tokio Twarda Japonia Kei Nishikori 6:7(5), 6:3, 0:6
Zwycięzca 4. 17 lutego 2013 San José Twarda (hala) Niemcy Tommy Haas 6:4, 6:3
Finalista 4. 11 sierpnia 2013 Montreal Twarda Hiszpania Rafael Nadal 2:6, 2:6
Zwycięzca 5. 29 września 2013 Bangkok Twarda (hala) Czechy Tomáš Berdych 7:6(4), 6:3
Finalista 5. 6 października 2013 Tokio Twarda Argentyna Juan Martín del Potro 6:7(5), 5:7
Zwycięzca 6. 3 sierpnia 2014 Waszyngton Twarda Kanada Vasek Pospisil 6:1, 6:4
Finalista 6. 5 października 2014 Tokio Twarda Japonia Kei Nishikori 6:7(5), 6:4, 4:6
Finalista 7. 2 listopada 2014 Paryż Twarda (hala) Serbia Novak Đoković 2:6, 3:6
Finalista 8. 11 stycznia 2015 Brisbane Twarda Szwajcaria Roger Federer 4:6, 7:6(2), 4:6
Zwycięzca 7. 27 września 2015 Petersburg Twarda (hala) Portugalia João Sousa 6:3, 3:6, 6:3
Zwycięzca 8. 10 stycznia 2016 Brisbane Twarda Szwajcaria Roger Federer 6:4, 6:4
Finalista 9. 20 marca 2016 Indian Wells Twarda Serbia Novak Đoković 2:6, 0:6
Finalista 10. 19 czerwca 2016 Londyn Trawiasta Wielka Brytania Andy Murray 7:6(5), 4:6, 3:6
Finalista 11. 10 lipca 2016 Wimbledon, Londyn Trawiasta Wielka Brytania Andy Murray 4:6, 6:7(3), 6:7(2)
Finalista 12. 26 lutego 2017 Delray Beach Twarda Stany Zjednoczone Jack Sock walkower
Finalista 13. 7 maja 2017 Stambuł Ceglana Chorwacja Marin Čilić 6:7(3), 3:6

Gra podwójna (0–1)[edytuj]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Finalista 1. 12 czerwca 2011 Halle Trawiasta Holandia Robin Haase Indie Rohan Bopanna
Pakistan Aisam-ul-Haq Qureshi
6:7(8), 6:3, 9–11

Bibliografia[edytuj]