Dikdik żwawy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dikdik żwawy
Madoqua saltiana[1]
(de Blainville, 1816)[2]
Dikdik żwawy
Dikdik żwawy
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Rząd parzystokopytne
Rodzina wołowate
Podrodzina antylopy
Rodzaj dikdik
Gatunek dikdik żwawy
Synonimy

Antilope saltiana[3]

Kategoria zagrożenia (CKGZ)[4]
Status iucn3.1 LC pl.svg

Dikdik żwawy[5] (Madoqua saltiana) – gatunek małej, półpustynnej antylopy, żyjący we wschodniej Afryce.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Można go spotkać na półpustyniach i sawannach Półwyspu Somalijskiego oraz w zachodniej części Etiopii.

Rozmiary[edytuj | edytuj kod]

długość 45-67 cm
długość ogona 5-7 cm
długość rogów 7,5-9 cm
wysokość 30-40 cm
waga 2-4 kg

Zachowanie[edytuj | edytuj kod]

Dikdiki żwawe są nieśmiałe i bardzo płochliwe. Zazwyczaj żerują w nocy, by uniknąć przegrzania organizmu. Często spotyka się je parami lub w małych grupach. Żywią się głównie liśćmi i pędami akacji. Samica rodzi jedno młode w roku. Waga urodzeniowa młodych wynosi 0,5-0,8 kg. Młody dikdik żwawy pozostaje w ukryciu przez 2-3 tygodnie. U samców w wieku 1 miesiąca zaczynają wyrastać rogi. Samce osiągają dojrzałość płciową w wieku 8-9 miesięcy, a samice w wieku 6-8 miesięcy. Młode w wieku 8 miesięcy dorównują rozmiarami dorosłym osobnikom. W naturze żyją 3 do 4 lat.

Taksonomia[edytuj | edytuj kod]

Za autora pierwszego opisu uznawany jest zwykle Anselme Gaëtan Desmarest (1816), który w „Nouveau Dictionnaire d' Histoire Naturelle” (1816, vol.2: 192) uznał autorstwo de Blainville'a podając nawet stronę, na której po raz pierwszy użyto nazwy saltiana[6][3].

Podgatunki[edytuj | edytuj kod]

Nazwa Ubarwienie Występowanie
Madoqua saltiana saltiana czerwonawo-szare Dżibuti, Erytrea, północno-wschodnia Etiopia
Madoqua saltiana phillipsi czerwonawo szare z pomarańczowymi bokami Somalia, Etiopia
Madoqua saltiana lawrenci srebrne, boki brązowe z jasnym pasem pośrodku północna Somalia
Madoqua saltiana hararensis jasnorude lub czerwone północna i wschodnia Somalia
Madoqua saltiana swaynei czerwonawe, srebrne gardło i policzki Somalia
Madoqua saltiana erlangeri czerwone Somalia, Etiopia
Madoqua saltiana citernii czerwone, jasnorude boki Somalia, Etiopia

Podgatunki M. s. swaynei, M. s. erlangeri, M. s. phillipsi i M. s. citernii często uważane są za odrębne gatunki. Czasami także gatunek M. piacentinii klasyfikowany jest w obrębie dikdika żwawego.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Madoqua saltiana, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Zobacz uwagę w tekście artykułu
  3. a b Anselme Gaëtan Desmarest: Nouveau dictionnaire d'histoire naturelle: appliquée aux arts, à l'agriculture, à l'économie rurale et domestique, à la médecine, etc. (Tom 2). Paryż: Chez Deterville, 1816, s. 192.
  4. Madoqua saltiana. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  5. Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii Polskiej Akademii Nauk, 2015, s. 297. ISBN 978-83-88147-15-9.
  6. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Madoqua saltiana. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 25 października 2008]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Madoqua saltiana, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 25 października 2008]
  2. Madoqua saltiana [w:] The IUCN Red List of Threatened Species [online] [dostęp 2008-10-25] (ang.).
  3. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Madoqua saltiana. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 25 października 2008]
  4. Lundrigan, B. & K. Kapheim: Madoqua saltiana (ang.). (On-line), Animal Diversity Web, 2000. [dostęp października 2008].