Ding Junhui

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Spacer.gif To jest biografia osoby noszącej chińskie nazwisko Ding.
Ding Junhui
Ding Junhui
Ding Junhui w 2014 roku
Pseudonim „Gwiazda Wschodu” (Star of the East)
„Wejście Smoka” (Enter the Dragon)
Urodzony(-a) 1 kwietnia 1987
Chińska Republika Ludowa Yixing, Jiangsu
Gra zawodowa od 2003
Najwyższy ranking 3 (2013/14)
Najwyższy break 147 (6 razy – Masters 2007, UK Championship 2008, Players Tour Championship 12 2011, Players Tour Championship 11 2011, PTC Grand Final 2013, Welsh Open 2016)
Zwycięstwa w turniejach
Rankingowe 11
Nierankingowe 1
UK Championship 2005, 2009
Welsh Open 2012
China Open 2005, 2014
Northern Ireland Trophy 2006
Masters 2011
Shanghai Masters 2013
International Championship 2013
Indian Open 2013
Players Tour Championship 2013
German Masters 2013

Ding Junhui (chiń. 丁俊晖; pinyin: Dīng Jùnhuī; ur. 1 kwietnia 1987[1], w Yixing, w prowincji Jiangsu), zawodowy snookerzysta chiński, obecnie mieszkający w Wielkiej Brytanii. Wicemistrz świata z 2016 roku. Plasuje się na 7. miejscu pod względem zdobytych breaków stupunktowych w profesjonalnych turniejach, ma ich łącznie 506[2].

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Ding rozpoczął grać w snookera w wieku 9 lat, kiedy to z nudów dołączył do gry ze swoim ojcem i jego kolegami. Ćwiczył 8 godzin dziennie, aby w roku 2003 zostać najwyżej notowanym zawodnikiem snookera w Chinach. W 2002 zdobył mistrzostwo świata amatorów w kategorii do lat 21.

W marcu 2005 uczcił swoje 18. urodziny awansem do finału turnieju rankingowego China Open w Pekinie, pokonując po drodze kilku zawodników z pierwszej szesnastki światowego rankingu: Petera Ebdona, Marco Fu i Kena Doherty. W finale pokonał wielokrotnego mistrza świata Stephena Hendry’ego 9:5. Było to jego pierwsze w karierze zwycięstwo w turnieju rankingowym.

W grudniu 2005 awansował do finału turnieju UK Championship w Yorku, pokonując po drodze m.in. Joe Perry’ego, Paula Huntera i Jimmy’ego White’a; 18 grudnia pokonał w finale Steve’a Davisa 10:6.

W sierpniu 2006 pokonał w finale Northern Ireland Trophy Ronnie O’Sullivana 9:6.

14 stycznia 2007 roku zdobył breaka maksymalnego podczas turnieju Masters. W tym samym turnieju udało mu się dojść do finału, gdzie 21 stycznia 2007 zmierzył się z powracającym do życiowej formy Ronnie O’Sullivanem. Przegrał 3:10, oddając wszystkie frejmy wieczornej sesji (sesję popołudniową przegrał 3:5). Przy stanie 3:9 Chińczyk miał zamiar poddać mecz; podszedł z wyciągniętą ręką do sędziego Jana Verhaasa, jednak zdążył rozdzielić ich O’Sullivan, który złapał Chińczyka i wyprowadził z hali. Nakłonił go do dalszej gry i Ding wrócił na następnego, jednak ostatniego już frejma. Spotkanie kończył ze łzami w oczach – spowodowanymi niemożnością podjęcia równorzędnej walki z Anglikiem. Po meczu został pocieszony przez O’Sullivana i swoich fanów; pośpiesznie odebrał nagrodę za maksymalnego breaka, po czym szybko opuścił Wembley Arena[3].

W październiku 2008 w finale World Series of Snooker w Warszawie zwyciężył z Kenem Dohertym 6:4.

Po dwóch słabszych sezonach powrócił do zwycięskiej formy w sezonie 2009/2010 kiedy to dotarł do finału Grand Prix, gdzie przegrał z Neilem Robertsonem 4:9. W kolejnym turnieju, UK Championship, przerwał trzyletnie pasmo bez końcowego sukcesu, pokonując w decydującym meczu Johna Higginsa 10:8.

Sezon 2013/2014 był wyjątkowo udany dla Dinga, wygrał 5 turniejów rankingowych i wspiął się na drugie miejsce na liście rankingowej. Mimo to, w następnym sezonie grał bardzo słabo, osiągając jedynie trzy półfinały[4].

W 2016 roku Ding Junhui został pierwszym Azjatą, który dotarł do finału mistrzostw świata. Został w nim pokonany 18-14 przez Marka Selby’ego[5]. To jednak Ding wbił ostatnią 86 „setkę” turnieju tym samym wyrównując rekord z poprzedniego roku.

Występy w turniejach w całej karierze[4][edytuj | edytuj kod]

Tournaments 2003/
04
2004/
05
2005/
06
2006/
07
2007/
08
2008/
09
2009/
10
2010/
11
2011/
12
2012/
13
2013/
14
2014/
15
2015/
16
2016/
17
2017/
18
2018/
19
Rankings[i][6] [ii] 76 62 27 9 11 13 5 4 11 10 2 4 9 4 6
Turnieje rankingowe
Riga Masters[iii] Nie rozegrano Minor-Rank. A A A
World Open[iv] LQ LQ LQ RR RR QF F QF 1R QF 3R Nie roz. 2R W 2R
Paul Hunter Classic[v] NH Pro-am Event Minor-Rank. A A A
China Championship Nie rozegrano NR 2R 2R
European Masters[vi] LQ LQ LQ 1R NR Nie rozegrano WD A A
English Open Nie rozegrano 3R 2R A
International Championship Nie rozegrano 2R W LQ 2R F 1R 3R
Northern Ireland Open Nie rozegrano 1R A A
UK Championship LQ 1R W QF QF 2R W 2R QF 1R 4R 3R 1R 3R 1R 4R
Scottish Open[vii] 2R Nie rozegrano MR Nie roz. A 3R 4R
German Masters Nie rozegrano QF 1R 2R W 1R LQ A QF QF
World Grand Prix Nie rozegrano NR SF 2R F 2R
Welsh Open LQ 1R LQ 1R 3R 2R 1R QF W SF F 1R QF 1R 2R 4R
Shoot-Out Nie rozegrano Nie-rank. A A A
Indian Open Nie rozegrano W 1R NH A A A
Players Championship[viii] Nie rozegrano DNQ 2R W 1R 1R QF SF QF DNQ
Gibraltar Open Nie rozegrano MR 2R WD A
Tour Championship Nie rozegrano DNQ
China Open NH W SF 1R 2R 1R F SF SF 1R W SF LQ QF 3R 1R
Mistrzostwa świata LQ LQ LQ 1R 2R 2R 2R SF 1R QF 1R QF F SF QF 2R
Turnieje nie-rankingowe
Shanghai Masters Nie roz. Rank. SF
Champion of Champions Nie rozegrano QF SF A SF 1R QF
The Masters 1R QF LQ F QF QF 1R W 1R 1R 1R 1R 1R QF 1R SF
Championship League Snooker Nie rozegrano A RR RR RR W SF A A A A A RR
Inne odmiany snookera
Mistrzostwa świata na sześciu czerwonych[ix] Nie rozegrano A A A NH A A A 1R W 1R F
Byłe turnieje rankingowe
British Open LQ 3R Nie rozegrano
Irish Masters LQ LQ NH NR Nie rozegrano
Northern Ireland Trophy Nie roz. NR W 3R 2R Nie rozegrano
Wuxi Classic[x] Nie rozegrano Non-ranking 1R 2R LQ Nie roz.
Australian Goldfields Open Nie rozegrano 1R 2R WD A A Nie roz.
Shanghai Masters Nie rozegrano 2R 1R QF 2R 1R 1R W SF QF W WD NR
Byłe turnieje nie-rankingowe
Northern Ireland Trophy Nie roz. 1R Rank. Nie rozegrano
European Open[vi] Rank. SF Nie rozegrano Ranking
Wuxi Classic[x] Nie rozegrano W F F SF Rank. Nie roz.
Premier League Snooker A A SF RR SF RR A RR F RR Nie rozegrano
World Grand Prix Nie rozegrano 1R Rank.
Shoot-Out Nie rozegrano 1R 1R 1R A A A Ranking
China Championship Nie rozegrano 1R R
Legenda
LQ odpadł w kwalifikacjach #R odpadł we wczesnej fazie turnieju
(WR = runda dzikich kart, RR = faza grupowa)
QF przegrał w ćwierćfinale
SF przegrał w półfinale F przegrał w finale W zwycięstwo
DNQ nie zakwalifikował się A nie brał udziału WD zrezygnował w trakcie turnieju
NH / Nie roz. Turniej nie odbył się.
NR / Nie-rank. Turniej nie był zaliczany jako rankingowy.
R / Rank. Turniej był zaliczany jako rankingowy.
MR / Minor-Rank. Turniej był zaliczany jako mniejszy rankingowy.
  1. Od sezonu 2010/11 ranking na początku sezonu.
  2. Nowi zawodnicy w Main Tourze nie mają przypisanego rankingu.
  3. Turniej nosił nazwę Riga Open (2014/2015–2015/2016).
  4. Turniej nosił nazwę LG Cup (2003/2004), the Grand Prix (2004/2005–2009/2010) oraz Haikou World Open (2011/2012–2013/2014).
  5. Turniej nosił nazwę Grand Prix Fürth (2004/2005) i Fürth German Open (2005/2006–2006/2007).
  6. a b Turniej nosił nazwę Malta Cup (2004/2005–2007/2008).
  7. Turniej nosił nazwę Players Championship (2003/2004).
  8. Turniej nosił nazwę Players Tour Championship Grand Finals (2010/2011–2012/2013) oraz Players Championship Grand Final (2013/2014–2015/2016).
  9. Turniej nosił nazwę Six-red Snooker International (2008/2009) oraz Six-red World Grand Prix (2009/2010).
  10. a b The event ran under the name Jiangsu Classic (2008/2009–2009/2010).

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Niektóre źródła podają 1 marca jako datę jego narodzin.
  2. 100+ Centuries, snookerinfo (ang.).
  3. Relacja z meczu na stronie BBC (ang.).
  4. a b Ding Junhui (ang.). snooker.org. [dostęp 2019-02-19].
  5. Snookerowe MŚ: „The Jester from Leicester” znów najlepszy, Mark Selby mistrzem świata, Onet Sport, 2 maja 2016 [dostęp 2016-05-04] (pol.).
  6. Snooker.org: Ranking History. [dostęp 6 lutego 2011].
  7. Centuries – Pro Snooker Blog, www.prosnookerblog.com [dostęp 2016-03-01].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]