Dujker żółtopręgi

Dujker żółtopręgi
	Cephalophus silvicultor
	(Afzelius, 1815)
	Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Gromada	ssaki
Podgromada	żyworodne
Infragromada	łożyskowce
Rząd	parzystokopytne
Rodzina	wołowate
Podrodzina	dujkery
Rodzaj	dujker
Gatunek	dujker żółtopręgi
	Kategoria zagrożenia (CKGZ)
	; bliski zagrożenia
	Systematyka w Wikispecies
	Multimedia w Wikimedia Commons

Dujker żółtopręgi^[2] (Cephalophus silvicultor) – gatunek afrykańskich antylop wołowatych zaliczany do dujkerów. Zasięg występowania – najszerszy ze wszystkich dujkerów – obejmuje Afrykę Środkową i Zachodnią.

Charakterystyka ogólna

Dymorfizm płciowy słabo zaznaczony. Samce są trochę większe. Mierzą 115–145 cm długości i 65–80 cm wysokości, ważą od 40 do 80 kg. Ich futro jest ciemnobrązowe lub czarne z żółtym pasem na tylnej części grzbietu. U młodych występują cętki na ciemnobrązowym tle. Preferują tropikalne lasy z gęstym podszytem, ale spotykane są również na sawannach i polach uprawnych. Żywią się nasionami, owocami, trawą, grzybami i liśćmi.

Samice osiągają dojrzałość płciową pomiędzy 9-12 miesiącem a samce pomiędzy 12-18 miesiącem życia. Ciąża trwa około 7 miesięcy. Samica rodzi jedno młode. Sporadycznie zdarzają się dwa młode w miocie.

Bibliografia

Halina Komosińska, Elżbieta Podsiadło: Ssaki kopytne : przewodnik. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2002. ISBN 83-01-13806-8.
DeWitt, K. & C. Yahnke: Cephalophus silvicultor. (On-line), Animal Diversity Web., 2006. [dostęp 2008-02-04]. (ang.).

Przypisy

↑ Cephalophus silvicultor, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).
↑ Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii Polskiej Akademii Nauk, 2015, s. 297. ISBN 978-83-88147-15-9.

[iucn-1] Cephalophus silvicultor, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).

[miiz-2] Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii Polskiej Akademii Nauk, 2015, s. 297. ISBN 978-83-88147-15-9.

[1]

[2]