Dujker

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dujker
Cephalophus[1]
C.H. Smith, 1827[2]
Ilustracja
Przedstawiciel rodzaju – dujker żółtopręgi (C. silvicultor)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Gromada

ssaki

Podgromada

żyworodne

Infragromada

łożyskowce

Rząd

Cetartiodactyla

Podrząd

przeżuwacze

Infrarząd

Pecora

Rodzina

wołowate

Podrodzina

antylopy

Plemię

dujkery

Rodzaj

dujker

Typ nomenklatoryczny

Antilope silvicultrix Afzelius, 1815

Synonimy
  • Cephalophorus J.E. Gray, 1842[3]
  • Cephalolophus[a] Wagner, 1844[4]
  • Terpone J.E. Gray, 1872[5]
  • Potamotragus J.E. Gray, 1872[6]
  • Cephalopia Knottnerus-Meyer, 1907[7]
  • Cephalophidium Knottnerus-Meyer, 1907[8]
  • Cephalophella Knottnerus-Meyer, 1907[8]
  • Cephalophops Knottnerus-Meyer, 1907[9]
  • Cephalophula Knottnerus-Meyer, 1907[9]
Gatunki

zobacz opis w tekście

Dujker[10] (Cephalophus) – rodzaj ssaka z podrodziny antylop (Antilopinae) w obrębie rodziny wołowatych (Bovidae).

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Afryce[11][12][13].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 60–145 cm, długość ogona 6–20,3 cm, wysokość w kłębie 30–85 cm; masa ciała 6,8–80 kg[12]. Dymorfizm płciowy słabo zaznaczony; samice są generalnie nieco większe i cięższe od samców. Rogi o długości 1,3–17,5 cm nie wystają ponad wysokość uszu, u samic trochę krótsze. U przedstawicieli obu płci występują gruczoły policzkowe, których wydzieliną samice zaznaczają swoje młode. U samic występują dwie pary sutków[14]. Wzór zębowy: I C P M (x2) = 32[12].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Cephalophus: gr. κεφαλη kephalē „głowa”; λοφος lophos „grzebień, czub”[15].
  • Cephalophorus: gr. κεφαλη kephalē „głowa”; λοφος lophos „grzebień, czub”; -φορος -phoros „noszący”, od φερω pherō „nosić”[15]. Gatunek typowy: Antilope ogilbyi Waterhouse, 1838.
  • Terpone: etymologia niejasna, Gray nie wyjaśnił znaczenia nazwy rodzajowej[5][16]. Gatunek typowy: Cephalophus longiceps J.E. Gray, 1865 (= Antilope silvicultrix Afzelius, 1815).
  • Potamotragus: gr. ποταμος potamos „rzeka”; τραγος tragos „kozioł”[17]. Gatunek typowy: Cephalophus melanoprymnus J.E. Gray, 1871 (= Antilope silvicultrix Afzelius, 1815).
  • Cephalopia: gr. κεφαλη kephalē „głowa”[18]; λοφια lophia „grzywa, najeżony”, od λοφος lophos „grzebień, czub”[19]. Gatunek typowy: Antilope ogilbyi Waterhouse, 1838.
  • Cephalophidium: gr. κεφαλη kephalē „głowa”[18]; λοφιδιον lophidion „mały czub”, zdrobnienie od λοφος lophos „grzebień, czub”[19]. Gatunek typowy: Cephalophus niger J.E. Gray, 1846.
  • Cephalophella: rodzaj Cephalophus C.H. Smith, 1827; łac. przyrostek zdrabniający -ella[20]. Gatunek typowy: Cephalophus callipygus Peters, 1876.
  • Cephalophops: rodzaj Cephalophus C.H. Smith, 1827; gr. ωψ ōps, ωπος ōpos „wygląd, oblicze”[21]. Gatunek typowy: Cephalophus dorsalis J.E. Gray, 1846.
  • Cephalophula: rodzaj Cephalophus C.H. Smith, 1827; łac. przyrostek zdrabniający -ula[22]. Gatunek typowy: Antilope doria Ogilby, 1837 (= Antilope zebra J.E. Gray, 1838).

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[11][10]:

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Niepoprawna późniejsza pisownia Cephalophus C.H. Smith, 1827.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Cephalophus, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. C.H. Smith: Synopsis of the species of the class Mammalia. W: G. Cuvier & E. Griffith (red.): The animal kingdom: arranged in conformity with its organization. Cz. 5. London: G.B. Whittaker, 1827, s. 344. (ang.)
  3. J.E. Gray. Descriptions of some new genera and fifty unrecorded species of Mammalia. „The Annals and Magazine of Natural History”. 10, s. 267, 1842 (ang.). 
  4. J.A. Wagner: Supplementband. W: J.Ch.D. von Schreber: Die Säugthiere in Abbildungen nach der Natur, mit Beschreibungen. Cz. 4: Die Nager (zweiter Abschnitt), Bahnlücker, Einhufer, Dickhäuter und Wiederkäuer. Erlangen: Expedition des Schreber’schen säugthier- und des Esper’schen Schmetterlingswerkes, 1844, s. 445. (niem.)
  5. a b J.E. Gray. Notes on Busk-bucks (Cephalophoridæ) in the British Museum, with the Description of two new Species from Gaboon. „Proceedings of the Zoological Society of London”. 1871, s. 592, 1871 (ang.). 
  6. J.E. Gray: Catalogue of ruminant Mammalia (Pecora, Linnaeus) in the British Museum. London: British Museum, 1872, s. 25. (ang.)
  7. Knottnerus-Meyer 1907 ↓, s. 45.
  8. a b Knottnerus-Meyer 1907 ↓, s. 45.
  9. a b Knottnerus-Meyer 1907 ↓, s. 46.
  10. a b Nazwy zwyczajowe za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 183–184. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.)
  11. a b C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 2: Eulipotyphla to Carnivora. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 372–376. ISBN 978-84-16728-35-0. (ang.)
  12. a b c C. Groves, D. Leslie, B. Huffman, R. Valdez, K. Habibi, P. Weinberg, J. Burton, P. Jarman & W. Robichaud: Family Bovidae (Hollow-horned Ruminants). W: D.E. Wilson & R.A. Mittermeier (red. red.): Handbook of the Mammals of the World. Cz. 2: Hoofed Mammals. Barcelona: Lynx Edicions, 2011, s. 761–774. ISBN 978-84-96553-77-4. (ang.)
  13. D.E. Wilson & D.M. Reeder (red. red.): Genus Cephalophus (ang.). W: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2021-05-02].
  14. H. Komosińska & E. Podsiadło: Ssaki kopytne. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2002. ISBN 83-01-13806-8.
  15. a b Palmer 1904 ↓, s. 169.
  16. Palmer 1904 ↓, s. 669.
  17. Palmer 1904 ↓, s. 560.
  18. a b Jaeger 1944 ↓, s. 44.
  19. a b Jaeger 1944 ↓, s. 126.
  20. Jaeger 1944 ↓, s. 80.
  21. Jaeger 1944 ↓, s. 155.
  22. Jaeger 1944 ↓, s. 246.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]