Działalność nierejestrowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Działalność nierejestrowa, działalność nierejestrowana ( działalność nieewidencjonowana) – działalność prowadzona przez osobę fizyczną i dająca niski dochód. Przepis jej dotyczący został wprowadzony ustawą z dnia 6 marca 2018 roku "Prawo przedsiębiorców" (zwaną "Konstytucją biznesu"), która weszła w życie 30 kwietnia 2018 r. (Dz. U. 2018 poz. 646)

Uprawnienia[edytuj | edytuj kod]

Działalność nierejestrowa może być prowadzona, jeśli dana osoba[1]:

  • jest osobą fizyczną a przychody z tytułu jej działalności nie przekroczą w żadnym miesiącu 50% kwoty płacy minimalnej (w 2018 było to 1050 zł)
  • nie prowadziła w okresie ostatnich 60 miesięcy działalności gospodarczej, albo prowadziła ją, ale przed 30 kwietnia 2017 roku dana firma została wykreślona z ewidencji przedsiębiorców i od tego momentu dana osoba nie rejestrowała jej ponownie.

Jeśli miesięczny limit przychodu (50% płacy minimalnej) zostanie przekroczony, to dana działalność zostanie uznana za działalność gospodarczą. Wówczas w ciągu siedmiu dni należy zarejestrować działalność gospodarczą w CEIDG i w terminie sześciu miesięcy przystąpić do obowiązkowych ubezpieczeń społecznych[1].

Korzyści[edytuj | edytuj kod]

Prowadzenie działalności nierejestrowej wiąże się z następującymi korzyściami:

  • brak obowiązku zgłaszania działalności w ewidencji przedsiębiorców (CEIDG), urzędzie skarbowym i GUS (nie ma również potrzeby posiadania numerów identyfikacyjnych NIP i REGON)
  • brak obowiązku opłacania comiesięcznych lub kwartalnych zaliczek na podatek dochodowy, ponieważ podatek płacony jest dopiero na koniec roku
  • brak obowiązku prowadzenia księgowości, ponieważ wystarczy prowadzenie uproszczonej ewidencji sprzedaży
  • brak obowiązku stosowania kas rejestrujących (kas fiskalnych), z pewnymi wyjątkami
  • brak obowiązku wysyłania co miesiąc pliku JPK (jednolitego pliku kontrolnego)
  • brak obowiązku wystawiania faktur dla nabywców (oprócz wyjątku, gdy klient zgłosi takie żądanie)
  • bycie czynnym podatnikiem VAT nie jest obowiązkowe, ale jest możliwe.

Obowiązki[edytuj | edytuj kod]

Osoby prowadzące działalność nierejestrową są zobowiązane do:

  • prowadzenia ewidencji sprzedaży dla celów podatku dochodowego. W działalności nierejestrowanej nie ma potrzeby prowadzenia księgowości, jednakże należy prowadzić prostą ewidencję. Wszelkie dokonane zapłaty lub wykonanie pracy (ale jeszcze bez zapłaty) należy wpisać do ewidencji przychodów, a więc rejestru sprzedaży[2].
  • przestrzegania praw konsumentów, w tym dotyczących reklamacji, zwrotów, napraw
  • wystawienia rachunku na życzenie klienta, który powinien zawierać numer (np. 1/2018), datę wystawienia, nazwę sprzedawcy i nabywcy, nazwę usługi, kwotę do zapłaty
  • wystawienia faktury w ciągu 3 miesięcy zgodnie ze zgłoszonym żądaniem nabywcy – licząc termin od końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę albo otrzymano całość lub część zapłaty. Faktura ta powinna zawierać podstawowe elementy: datę wystawienia, numer kolejny, imiona i nazwiska nabywcy, nazwę towaru lub usługi, miarę i ilość towaru lub usługi, cenę i kwotę należności ogółem.

Dodatkowo w pewnych wyjątkach może wystąpić obowiązek rejestracji dla celów VAT, w szczególności gdy dana osoba fizyczna będzie świadczyła usługi prawnicze, doradcze lub jubilerskie, które podlegają obowiązkowej rejestracji dla celów VAT.

Niejasne zapisy ustawy[edytuj | edytuj kod]

Niestety ZUS interpretuje świadczącego usługę jako osobę, która musi opłacać składki ZUS.[3] Takie stanowisko można znaleźć w opinii ZUS z dnia 24 lipca 2018 r.[4]

Dodatkowo problemy mogą mieć zlecający usługę osobie prowadzącą nierejestrowaną działalność. Otóż wg ZUS "powinni siebie zarejestrować w ZUS jako płatnika składek"[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Konstytucja biznesu.
  2. art. 109 ust. 1 ustawy o VAT.
  3. Emerytury, Działalność nierejestrowana. Składki ZUS jednak obowiązkowe., ZUS / Podatki / Finanse [dostęp 2020-03-09] (pol.).
  4. Emerytury, Ulga na start. Składki ZUS płaci kontrahent. (Interpretacja ZUS nr DI/100000/43/822/2018), ZUS / Podatki / Finanse [dostęp 2020-03-09] (pol.).
  5. Ulga na start: tylko rejestracja firmy uwolni od składek ZUS, www.rp.pl [dostęp 2020-03-09] (pol.).