Dziumbier

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dziumbier
Widok na Dziumbier z przełęczy Krúpovo sedlo
Widok na Dziumbier z przełęczy Krúpovo sedlo
Państwo  Słowacja
Położenie Powiat Liptowski Mikułasz
Pasmo Niżne Tatry
Wysokość 2043 m n.p.m.
Położenie na mapie Słowacji
Mapa lokalizacyjna Słowacji
Dziumbier
Dziumbier
Ziemia 48°56′11,2″N 19°38′25,4″E/48,936444 19,640389

Dziumbier[1] (niekiedy Dziumbir[2], słow. Ďumbier, węg. Gyömbér, niem. Djumbier; 2043 m) – najwyższy szczyt Tatr Niżnych na Słowacji[3].

Topografia[edytuj]

Znajduje się w głównym grzbiecie tych Tatr, pomiędzy szczytem Krúpova hoľa (1922 m), od którego oddzielony jest przełęczą Krúpovo sedlo (ok. 1890 m) i Štiavnica (2025 m). Od strony południowej łagodne zbocza pokryte polami głazów granitowych opadają do górnej części Bystrej Doliny, od północnej opada ścianami, filarami i stromym zboczem do dwóch kotłów lodowcowych w najwyższej części Doliny Jańskiej. Ściany te mają wysokość niemal 500 m. Kotły oddzielone są krótkim, opadającym z Dziumbira grzbietem o nazwie Ludárova hoľa. Na dnie zachodniego kotła znajduje się niewielkie jeziorko Lukové pliesko widoczne ze szczytu Dziumbira[4].

Opis szczytu[edytuj]

Na szczycie znajduje się dwuramienny drewniany krzyż oraz betonowy obelisk. Kiedyś w zboczach szczytu wydobywano intensywnie złoto, antymonit i rudę żelaza. Do dziś widoczne są pozostałości tej działalności[5].

W kotłach północnych można spotkać świstaki tatrzańskie i kozice[5]. Cały masyw Dziumbiera leży na terenie Parku Narodowego Niżne Tatry, ponadto północne stoki z kotłem lodowcowym objęte są dodatkową, ścisłą ochroną. Jest to rezerwat przyrody Dziumbier[3].

W czasie II wojny światowej w tych okolicach miały miejsce walki pomiędzy słowackimi powstańcami a wojskiem niemieckim. Pamiątką po nich jest pomnik stojący obok schroniska gen. M.R. Štefánika[5].

Turystyka[edytuj]

Ze szczytu rozciąga się szeroka panorama gór środkowej i północnej Słowacji. Widoki obejmują cały horyzont pokryty górami. Oprócz Tatr Niżnych widoczne są Tatry, Góry Choczańskie, Wielka Fatra, Mała Fatra, Jezioro Liptowskie i góry środkowej Słowacji Na szczyt prowadzi czerwony szlak turystyczny z przełęczy pod szczytem Krúpovo sedlo (powrót tą samą trasą), a zimą również szlak zimowy ze schroniska gen. M.R.Štefánika (latem zamknięty)[5].

Szlak czerwony Krúpovo sedlo – Ďumbier. Czas przejścia: 0.40 godz, ↓ 0.30 godz)

Przypisy

  1. Elżbieta Chudorlińska. Europa. Część I. „Nazewnictwo Geograficzne Świata”. 11, s. 209, 2009. Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej przy Głównym Geodecie Kraju (pol.). 
  2. Dziumbir
  3. a b Turystyczna i satelitarna mapa Słowacji. [dostęp 2014-04-01].
  4. Niżne Tatry – zachód. Mapa turystyczna 1:50 000. Banská Bystrica: Tatraplan, 2013.
  5. a b c d Sławomir Adamczak: Niżne Tatry. Przewodnik. Warszawa: Agencja "TD", 2003. ISBN 83-88859-06-4.