Dziumbier

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dziumbier
Widok na Dziumbier z przełęczy Krúpovo sedlo
Widok na Dziumbier z przełęczy Krúpovo sedlo
Państwo  Słowacja
Pasmo Niżne Tatry
Wysokość 2043 m n.p.m.
Położenie na mapie Słowacji
Mapa lokalizacyjna Słowacji
Dziumbier
Dziumbier
Ziemia 48°56′11,2″N 19°38′25,4″E/48,936444 19,640389

Dziumbier[1] (niekiedy Dziumbir[2], słow. Ďumbier, węg. Gyömbér, niem. Djumbier; 2043 m) – najwyższy szczyt Tatr Niżnych na Słowacji[3].

Topografia[edytuj | edytuj kod]

Znajduje się w głównym grzbiecie tych Tatr, pomiędzy szczytem Krúpova hoľa (1922 m), od którego oddzielony jest przełęczą Krúpovo sedlo (ok. 1890 m) i Štiavnica (2025 m). Od strony południowej łagodne zbocza pokryte polami głazów granitowych opadają do górnej części Bystrej Doliny, od północnej opada ścianami, filarami i stromym zboczem do dwóch kotłów lodowcowych w najwyższej części Doliny Jańskiej. Ściany te mają wysokość niemal 500 m. Kotły oddzielone są krótkim, opadającym z Dziumbira grzbietem o nazwie Ludárova hoľa. Na dnie zachodniego kotła znajduje się niewielkie jeziorko Lukové pliesko widoczne ze szczytu Dziumbira[4].

Opis szczytu[edytuj | edytuj kod]

Na szczycie znajduje się dwuramienny drewniany krzyż oraz betonowy obelisk. Kiedyś w zboczach szczytu wydobywano intensywnie złoto, antymonit i rudę żelaza. Do dziś widoczne są pozostałości tej działalności[5].

W kotłach północnych można spotkać świstaki i kozice[5]. Cały masyw Dziumbiera leży na terenie Parku Narodowego Niżne Tatry, ponadto północne stoki z kotłem lodowcowym objęte są dodatkową, ścisłą ochroną. Jest to rezerwat przyrody Dziumbier[3].

W czasie II wojny światowej w tych okolicach miały miejsce walki pomiędzy słowackimi powstańcami a wojskiem niemieckim. Pamiątką po nich jest pomnik stojący obok schroniska gen. M.R. Štefánika[5].

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Ze szczytu rozciąga się szeroka panorama gór środkowej i północnej Słowacji. Widoki obejmują cały horyzont pokryty górami. Oprócz Tatr Niżnych widoczne są Tatry, Góry Choczańskie, Wielka Fatra, Mała Fatra, Jezioro Liptowskie i góry środkowej Słowacji Na szczyt prowadzi czerwony szlak turystyczny z przełęczy pod szczytem Krúpovo sedlo (powrót tą samą trasą), a zimą również szlak zimowy ze schroniska gen. M.R.Štefánika (latem zamknięty)[5].

Szlak czerwony Krúpovo sedlo – Ďumbier. Czas przejścia: 0.40 godz, ↓ 0.30 godz)

Przypisy

  1. Elżbieta Chudorlińska. Europa. Część I. „Nazewnictwo Geograficzne Świata”. 11, s. 209, 2009. Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej przy Głównym Geodecie Kraju (pol.). 
  2. Dziumbir
  3. 3,0 3,1 Turystyczna i satelitarna mapa Słowacji. [dostęp 2014-04-01].
  4. Niżne Tatry – zachód. Mapa turystyczna 1:50 000. Banská Bystrica: Tatraplan, 2013.
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 Sławomir Adamczak: Niżne Tatry. Przewodnik. Warszawa: Agencja "TD", 2003. ISBN 83-88859-06-4.