EMF

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy grupy muzycznej. Zobacz też: EMF - Enhanced Windows Metafile.
EMF
Inne nazwy Epsom Mad Funkers, Ecstasy Mother Fuckers
Rok założenia 1989
Rok rozwiązania 2002, 2008
Pochodzenie  Wielka Brytania
Gatunek rock alternatywny, dance, electro
Aktywność 1989-2002, 2007-2008, 2012-
Wytwórnia płytowa EMI, Parlophone
Powiązania The Asbo Kid, Amanda Ghost
Ostatni skład
James Atkin, Ian Dench, Derry Brownson, Mark DeCloedt, Stevey Marsh, Tim Stephens
Byli członkowie
Zac Foley (nie żyje), Richard March
Strona internetowa

EMF (Epsom Mad Funkers)brytyjska grupa muzyczna grająca rock alternatywny założona w 1989 roku w Cinderford. Nazwa zespołu to skrót do "Epsom Mad Funkers", bądź "Ecstasy Mother Fuckers".

Początki i Schubert Dip[edytuj]

Grupa powstała w 1989 w miejscowości Cinderford w Anglii. Już po dwóch miesiącach od powstania formacja zagrała pierwszy koncert. Kiedy instrumentarium zespołu wzbogaciło się o syntezator, do rockowego brzmienia EMF doszły elementy lekkiego techno. W 1991 roku debiutancki singel grupy – "Unbelievable" podbił szczyty brytyjskich i amerykańskich list przebojów. W Polsce utwór ten został użyty w reklamie browaru Lech i firmy odzieżowej Cubus. Wydany w tym samym roku longplay "Schubert Dip", również odniósł duży sukces. Na nim znalazł się kolejny duży przebój zespołu, utwór "Lies". Na płycie znalazły się jeszcze single I Believe oraz Children. W Stanach Zjednoczonych album promowała dodatkowo kaseta VHS z teledyskami i nagraniami na żywo, pod tytułem Smoke the Banger.

Unexplained EP i Stigma[edytuj]

W 1992 roku EMF zaprezentował EP "Unexplained" i longplay "Stigma" - oba wydawnictwa miały mieszane opinie na rynku, jednak Stigma jest ulubionym albumem wielu fanów zespołu. EP-ka zawierała między innymi cover utworu "Search and Destroy" Iggy'ego Popa i The Stooges. Na obydwu wydawnictwach znalazł się utwór "Getting Through". Stigmę promowały jeszcze utwory It's You oraz They're Here.

Cha Cha Cha[edytuj]

W roku 1995 ukazał się longplay "Cha Cha Cha", który spotkał się z niezbyt pochlebnymi opiniami wielu krytyków. Album promował singiel Perfect Day. Jeszcze w tym samym roku wydany został samotny singiel Afro King oraz cover utworu I'm a Believer grupy The Monkees, nagrany razem z satyrycznym duetem Reeves and Mortimer.

Po roku 1995[edytuj]

W 1998 roku w Japonii ukazała się skłaanka The Very Best of EMF.

W 2001 roku pojawiła się kompilacja z Epsom Mad Funkers: The Best Of EMF, zawierająca dwie nowe piosenki. Zespół rozpadł się w 2002 roku w związku ze śmiercią Zaca Foleya.

Zespół reaktywował się w 2007 roku by zagrać kilka koncertów. Na basie grał wówczas Richard March. Z gry w zespole zrezygnował Ian Dench, który, z sukcesami, zaczął pisać teksty dla Beyoncé i Shakiry. Nowym gitarzystą został Tim Stephens. Ponowne rozwiązanie grupy nastąpiło zaledwie rok później.

Ponownie reaktywowano go z okazji dwudziestolecia płyty "Schubert Dip" w 2012 roku. Tym razem basistą został Stevey Marsh, kolega Tima. Do składu powrócił Dench. Po zagraniu kilku koncertów wydano DVD Long Live the New Flesh (na tym koncercie zagrali, po raz pierwszy od ponad 10 lat, nowy materiał[1]).

Kolejne koncerty odbywają się pojedynczo od 2014 roku[2][3][4].

Skład[edytuj]

Oryginalny[edytuj]

Obecny[edytuj]

  • James Atkin - wokal
  • Ian Dench - gitary
  • Tim Stephens - gitary (tylko na koncertach)
  • Mark DeCloedt - perkusja
  • Derry Brownson - instrumenty klawiszowe
  • Stevey Marsh - gitara basowa

Byli członkowie[edytuj]

  • Richard March - gitara basowa

Dyskografia[edytuj]

Albumy studyjne:[edytuj]

EP-ki:[edytuj]

Składanki:[edytuj]

VHS/DVD:[edytuj]

Single:[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]

Oficjalna strona zespołu (ang.)

Przypisy