Edmund Jankowski (sportowiec)

Edmund Jankowski

Data i miejsce urodzenia	28 sierpnia 1903 Wrocki
Data i miejsce śmierci	1 listopada 1939 Fordon (Bydgoszcz)
Wzrost	174 cm
Dorobek medalowy
Reprezentacja Polska Igrzyska olimpijskie brąz Amsterdam 1928 wioślarstwo (czwórka ze sternikiem) Mistrzostwa Europy brąz Bydgoszcz 1929 czwórka bez sternika

Edmund Bernard Jankowski (ur. 28 sierpnia 1903 we Wrockach, zm. 1 listopada 1939 w Fordonie) – polski wioślarz, medalista olimpijski.

Młodość i służba wojskowa

Był synem Józefa i Marty z Krzyżyńskich. Szkołę powszechną ukończył w Toruniu, a średnią techniczną w Bydgoszczy. Po zakończeniu edukacji pracował w urzędzie pocztowym jako sekretarz techniczny, a następnie kierownik działu. W latach 1930–1932 pracował jako inżynier w biurze technicznym Polskich Zakładów Siemens w Grudziądzu i Bydgoszczy, następnie do września 1939 pełnił funkcję dyrektora Bydgoskich Zakładów Rowerowych. W latach 1924–1925 odbywał służbę wojskową. Ukończył półroczny kurs w Szkole Podchorążych Rezerwy Wojsk Łączności w Zegrzu. W 1931 r. został podporucznikiem rezerwy, a w 1936 r. porucznikiem.

Kariera sportowa

Był zawodnikiem Bydgoskiego Towarzystwa Wioślarskiego. Podczas olimpiady w Amsterdamie 1928 zdobył brązowy medal w czwórce ze sternikiem (wraz z Franciszkiem Bronikowskiem, Leonem Birkholzem, Bernardem Ormanowskim i sternikiem Bolesławem Drewkiem).

Wywalczył także brązowy medal na Mistrzostwach Europy w Bydgoszczy w 1929 w czwórce bez sternika (z Bronikowskim, Birkholzem i Jerzym Braunem). Był dwukrotnym mistrzem Polski w czwórce bez sternika (w 1927 i 1929) oraz trzykrotnym wicemistrzem: w 1926 w ósemce oraz w 1928 w czwórce ze sternikiem i ósemce. W 1929 zakończył karierę.

Po zakończeniu kariery

W latach 1932–1939 był dyrektorem fabryki rowerów Romet w Bydgoszczy. Jako porucznik rezerwy wziął udział w kampanii wrześniowej, walczył w bitwie nad Bzurą. Podczas próby przedostania się do Warszawy został zatrzymany i wzięty do niewoli niemieckiej. Po zwolnieniu powrócił do Bydgoszczy. Był poszukiwany przez gestapo. W przededniu wyjazdu do Poznania został aresztowany za działalność w Polskim Związku Zachodnim. 1 listopada 1939 został rozstrzelany w Dolinie Śmierci k. Fordonu. Po wojnie został ekshumowany i pochowany na Cmentarzu Bohaterów Bydgoszczy.