Karol Rómmel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Olympic rings with white rims.svg
Jeździectwo
Bronze medal with cup.svg Brąz
1928
Amsterdam
WKKW – drużynowo

Karol Rómmel (ur. 22 maja 1888 w Grodnie, zm. 7 marca 1967 w Elblągu) – podpułkownik kawalerii Wojska Polskiego, jeździec, trzykrotny olimpijczyk. W roku 1918 pod wpływem brata Juliusza zmienił pisownię nazwiska zastępując "u" literą "ó".

Służba wojskowa[edytuj | edytuj kod]

Razem z braćmi: Juliuszem, Wilhelmem, Waldemarem i Janem pełnił zawodową służbę wojskową w Armii Imperium Rosyjskiego. W 1914 roku w stopniu rotmistrza służył w 14 Małorosyjskim Pułku Kirasjerów/Dragonów w Kaliszu. Ukończył Akademię Sztuk Pięknych w Petersburgu i Pawłowską Szkołę Wojskową.

W czasie służby w Wojsku Polskim w czasie wojny polsko-bolszewickiej dowodził w stopniu majora 8 Pułkiem Ułanów. Następnie był instruktorem jazdy w szkołach oficerskich kawalerii w Przemyślu, Starej Wsi i Grudziądzu. W 1924 pełnił służbę w 1 Pułku Szwoleżerów Józefa Piłsudskiego w Warszawie. Z dniem 31 grudnia 1929 przeniesiony został w stan spoczynku.

Osiągnięcia sportowe[edytuj | edytuj kod]

Trzykrotnie brał udział w olimpiadach:

W Plebiscycie Przeglądu Sportowego 1927 zajął drugie miejsce. W roku 1931 na koniu Caraibe brał udział w sławnej gonitwie Wielka Pardubicka, której nie ukończył (na trasie gonitwy miał trzy upadki, a następnie koń odmówił skoku). Był trenerem polskich jeźdźców przygotowujących się do olimpiad w okresie międzywojennym.

Wojna i czasy powojenne[edytuj | edytuj kod]

W czasie II wojny światowej był więziony w obozach koncentracyjnych Dachau i Mauthausen. Po wojnie pracował jako trener (m.in. w Sopocie), a pod jego opieką wyrosło wielu wybitnych jeźdźców polskich.

Występował także w filmach jako aktor niezawodowy (Lotna, Krzyżacy).

Karol Rómmel pochowany został na Centralnym Cmentarzu Srebrzysko w Gdańsku-Wrzeszczu.

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Awanse[edytuj | edytuj kod]

  • podpułkownik – zweryfikowany ze starszeństwem z 1 lipca 1919 w korpusie oficerów kawalerii

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Rocznik Oficerski 1924, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Oddział V Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, Warszawa 1924
  • Rocznik Oficerski 1928, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Warszawa 1928
  • R. Wryk: Sport Olipijski w Polsce 1919-1939. Biogramy olipijczyków. Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 2006. (pol.)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]